คิดถึงวันเก่าๆ อยากระบาย รู้สึกเศร้ามากจริงๆค่ะ เหมือนถูกคนที่เรารักเกลียด

คิดถึงวันเก่าๆ วันที่เทอบอกว่าอยากนอนกอดเรา วันที่เทอคอยถามว่ากินอะไรรึยัง วันที่เทอยังอยากรู้ว่าเราทำอะไร อยู่ที่ไหน

เดี่ยวนี้ทุกๆอย่างเปลี่ยนไป เทอคนที่เคยสนใจ เฉยชา มีแต่ความรำคาญ คำว่ารักไม่เคยพูดมาให้ได้ยิน จูบที่เคยให้ กลับทำท่าทางรังเกียจกัน เรามันน่าขยะแขยง

คิดถึงจังเลยวันที่เราคิดจะสร้างความฝันด้วยกัน วันที่เรายังมีอยู่ในอนาคตของเทอ

วันนั้นเทอเคยขอร้องให้เราอยู่ ขอให้เราให้อภัย ขอโอกาสที่จะดูแลเรา ตอนนี้เรากลับกลายเป็นเราคนที่ร้องไห้กอดขาเทอขอร้องไม่อยากให้เทอไป ทั้งๆที่ เราถูกเทอทำร้ายหัวใจ

รู้ตัวนะว่าควรหยุดรักเทอได้แล้ว ควรเลิกหลอกตัวเอง ควรกลับไปอยู่ในที่ของเรา แต่ก็ยังดึงดัน ยังอยากอยู่ดูแล กลัวว่าไม่มีเราเทอจะลำบาก ทั้งๆที่เทอก้พูดเสมอว่าไม่มีเราเทออยู่ได้สบาย เหมือนจะยิ่งสบายด้วยซ้ำถ้าไม่มีเรา

เมื่อไหร่นะที่เราจะกล้าก้าวขาออกมา เค้าผลักเราออกตลอดเวลา ทำไมถึงยังกลับไปอยู่อีก ไม่เข้าใจตัวเองเลย ต้องร้องไห้ผิดหวังอีกเท่าไหร่ ต้องให้เจออะไรถึงไหนอีกถึงจะไปได้ ทำไมกันคนอย่างเรา บ้าที่สุดเลย

หลายครั้งที่อยากหลับไปแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย แต่อีกใจก้ยังอยากตื่นมาแค่ได้มองหน้าคนที่เรารัก ก็พอ