ความทุกข์ที่เกิดจากครอบครัวที่เราจะต้องอดทน ฝืน กลั้น มากๆ พวกเขาคือคนที่เรายื่นมือไปช่วยชีวิต ให้ที่พักพิงดูแล แต่ผลที่ได้รับกลับมาคือ ความเอาแต่ใจ ทวงบุญคุณ และแทงข้างหลัง หากเราพูดหรือปริปากบ่น “เราจะถูกสั่งให้หยุด” ถ้าไม่อยากให้ทั้งครอบครัวสะเทือน พ่อแม่จะได้ตายตาหลับ เราถูกสอนและต้องปฏิบัติมาแบบนี้มาตลอด จะกลับตัวก็สายไปแล้วเพราะคนพวกนั้นอยู่ในบ้านเรา การเป็นคนดี ทำดีกับคนแย่ๆ มันทำให้เราเจ็บปวดได้ขนาดนี้เลยหรือ????
เมื่อบ้านเป็นที่ ที่ร้อนที่สุด