เมื่อ 4 ปีที่แล้ว เราได้เข้าไปเล่นเกมส์ออนไลน์เปิดใหม่เกมหนึ่งค่ะ เกมส์นี้จะเน้นไปทางพูดคุย เข้าสังคมมากกว่าจะเล่นจริงจัง คนที่เข้าไปเล่นส่วนมากก็เข้ามาเพิ่อหาคู่กันค่ะ แต่เราเข้ามาเล่นแก้เบื่อ เราอยากหาเพื่อนด้วย เล่นไปเล่นมาจนได้ไปรู้จักกับผู้หญิงคนนึง เขาอายุมากว่าเราสัก 4 ปีได้ แต่พอได้ทำความรู้จักกันเขาก็ไม่ได้สนใจความต่างของอายุเลยค่ะ เทคแคร์เราเหมือนเพื่อนคนนึง เวลาผ่านไป 3 เดือน ตลอดเวลา 3 เดิอนที่ผ่านมาเราเกิดความรู้สึกแปลกๆ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เราตกหลุมรักเขานั่นแหละค่ะ มันดูเป็นไปไม่ได้สำหรับเราเลย ณ ตอนนั้น เราแอบรักเพื่อนสนิท หนำซ้ำยังเป็นผู้หญิงด้วยกันอีก แต่เขาไม่รู้ตัวนะคะ เราเก็บมันเอาไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เพราะตอนนั้นเราไม่ได้กลัวเสียเพื่อน แต่เราไม่อยากเสียเขาไป เราจะขอแทนเขาว่า A นะคะ
A เป็นคนน่ารัก ไม่ได้สวยมากเมื่อ 4 ปีก่อน แต่ด้วยความที่ A เป็นคนคุยเก่ง ก็เลยมีผู้ชายเข้ามา ขายขนมจีบบ้าง ตีสนิทบ้าง A ในตอนนั้นก็ยังโสดมักจะตอบตกลงผู้ชายที่เข้ามาจีบทุกคนที่เข้ามา แต่ผู้ชายที่เข้ามาก็ไม่ได้จริงจังกับ A เลยสักคน ทุกครั้งที่ A อกหักก็จะมีเรานี่แหละค่ะ คอยปลอบและให้กำลังใจ
ครั้งหนึ่งที่ A อกหักจากรุ่นพี่ที่รู้จักกันในเกมส์ แต่ว่ารุ่นพี่คนนี้จริงจังกว่าคนที่ผ่านๆมา เขาตามจีบ A มาก่อนที่เราจะรู้จัก A อีก ถึงขั้นแลกไลน์ โทรหากัน
และ วิดีโอคอลหากันแล้ว วันที่รุ่นพี่คนนั้นบอกเลิก A คืนเดียวกัน A ก็โทรไลน์มาหาเราค่ะ ลืมบอกไปเลยค่ะว่า เรากับ A แลกไลน์กันตอนคุยกันได้เข้าเดือนที่ 3 เราตื่นเต้นมากเพราะเป็นครั้งแรกที่ A โทรหาเรา A เริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงสะอื้น เหมือนว่ากั้นไม่ให้ร้องไห้ แต่สุดท้ายเราก็อยู่ปลอบ A จนฟ้าสว่างเลยค่ะ หลับคาสายทั้งคู่ เรื่องมันเริ่มจริงจังก็หลังจากวันใหม่ที่ออนเกมส์มาเจอ A เขาเปลี่ยนไปนิดหน่อย คุยกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่นในกลุ่ม มาหยอดมาแซวเราบ่อยขึ้น ปกติก่อนหน้านี้ก็มีนะคะ A เป็นคนขี้เล่น ปากหวานพูดหยอกเราทุกวัน แต่วันนี้มันแปลกไป A ใช้คำว่า " รักนะ " กับคำว่า " จีบนะ " กับเรา
คนอื่นอาจจะเข้าใจว่าเพื่อนสนิทกันคุยเล่นกันดูปกติ แต่ในใจเราคือเต้นแรงไม่หยุด คิดไปไกลแล้ว A เล่นมาหยอดมุขจีบ มาบอกรัก เราทุกจังหวะที่เราเผลอ
ทุกวันเลยค่ะ แต่เราก็ไม่ได้ตอบโต้กลับไป เมินบ้าง เปลี่ยนเรื่องคุยบ้าง แต่ A ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจอะไร เราเลยเข้าใจว่า A พูดเล่นเพราะสนิทกัน
แต่การเป็นทาสรักของเรา มันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดนะสิคะ ความจริงที่ A ชอบผู้ชายก็ยังปฎิเสธไม่ได้ ทิ้งช่วงจากที่ A อกหัก นางก็ฟื้นตัวดีมากจนกลับมาบริหารสเน่ห์ไปไหนต่อไหน จนมีผู้ชายกลับมารุมล้อมจีบนางอีกครั้ง ทุกครั้งที่ A ออฟไลน์ หรือบางที่เรากับ A ก็ ออนไลน์ไม่ตรงกัน เราจะเข้าไปเล่นเกมส์กับผู้ชายที่ตามจีบ A ไปคุยหรือปั่นหัว เราจะทำทุกวิถีทางให้ผู้ชายพวกนั้นออกห่างจาก A ทั้งๆที่เราก็รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่เราก็ทนทำใจให้ใครมารัก A เหมือนกับเราไม่ได้ เรารู้สึกไม่ยุติธรรมเลยที่คนเหล่านั้น จีบ A ได้ รัก A อย่างเปิดเผยได้ แต่ไม่ใช่เราที่ทำอะไรไม่ได้เลย เราคือตัวการที่ทำให้ A อกหักหลายครั้งๆด้วยค่ะ เพราะผู้ชายบางคนที่เข้ามา A เองก็ชอบเขาเหมือนกัน และทุกครั้งที่ A อกหัก ก็เป็นบทของเราที่เข้าไปปลอบ A เหมือนทุกครั้ง
แต่สุดท้าย เพื่อน ก็เป็นได้แค่ เพื่อน เท่านั้นนั้นแหละค่ะ เย็นวันหนึ่งเรา ออนเกมส์ ตามปกติ แต่วันนี้ A อยู่กับผู้ชายคนนึง ขอเรียกแทนว่า นาย B นะคะ
A แนะนำ B ให้เรารู้จัก เท่าที่รู้มาจาก A ตอนนั้นว่า B คือเพื่อนที่รู้จัก A มาประมาณ 2 ปีได้แล้ว เขาเป็นเพื่อนออนไลน์เหมือนกับเราเลยค่ะ แค่มาก่อนเรา
B เป็นผู้ชายขืมๆ ออกไปทางคนพูดน้อย แต่พูดทีก็ทำให้ A ใจเต้นแรง แบบที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน A มี ปฎิกิริยาต่อผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนคนอื่นๆ
แต่ A ก็ดูเทคแคร์ B เหมือนเพื่อนธรรมดาค่ะ ใช้คำหยาบคุยกันแรงๆ แหย่กันเหมือนเพื่อนมากกว่าจะเป็นความสัมพันธ์อื่นได้ เรา 3 คน เป็นเพื่อนสนิทกัน
มาได้ 3 เดือน โดยที่ไม่มีผู้ชายคนอื่นเข้ามาในขอบระยะของ A เลย A โฟกัสแค่ B และเรา เท่านั้น ซึ่งเราก็รู้ถึงเหตุผลดีว่า B เองก็กันไม่ให้ใครเข้าไกล้หัวใจ A ไปมากกว่า B เอง เรามีเซ้นท์อย่างนึงที่รู้สึกได้ว่า B เองก็คิดเกินกว่าเพื่อนกับ A พักหลังนี้เราไม่ค่อยสนิทกับ B หลังจากจับสังเกตุได้ว่า B เองก็ชอบ A
วันนึงช่วงดึกๆ หลังจาก B ออฟไลน์ไปแล้ว A ก็โทรคุยกับเราเป็นปกติ เพราะเรามักจะคุยกันบ่อย และออนเกมส์ทิ้งไว้ทั้งคืน A เปิดประเด็นด้วยประโยคคำถามว่า เราเองคิดว่า B เป็นคนยังไง เราก็ตอบไปอย่างปกติ ทั้งที่ในใจเราสัมผัสได้บ้างแล้วว่าแนวบทสนทนาจะเป็นยังไงต่อไป A ถามต่อมาว่า ถ้าเป็นเราเราจะชอบ B มั้ย สิ้นประโยคมันทำเราต้องสะอึก เงียบไปสักพัก ประโยคที่เราภาวนาในใจเเทบตายไม่อยากให้มันดังออกมาจากปาก A แต่แล้วมันก็ได้หลุดออกมา A บอกกับเราว่าที่จริงแล้ว B คือแฟนเก่า A ช่วงนี้ B กับมาคุยกับ A แบบเพื่อนอีกครั้ง แต่ A ยังรัก B อยู่และอยากกลับไปครบกับ B อีกครั้ง
เวลานั้น หัวใจเรามันพังแบบไม่เหลือชิ้นดี ความรู้สึกพังล้มโครมระเกะระกะ จับทิศจับทางไม่ถูก จนกลั้นใจตอบด้วยน้ำเสียงปกติไปว่า ก็ดี ลองกลับไปคบกันดู
หลังจากที่วางสาย เราแทบจะไม่มีสติ ปล่อยตัวเองร้องไห้โฮอยู่อย่างงั้น เราได้แต่ตัดพ้อตัวเอง โทษตัวเองที่มันดันขี้ขลาดจะสารภาพรักยังไม่กล้า กับ A
เราคือเพื่อนกัน แต่ในความจริงเราเองเสียเพื่อนไปตั้งแต่ที่เรารัก A แล้ว วันรุ่งขึ้น นรกก็เริ่มต้นขึ้น A ขอคืนดีกับ B ต่อหน้าต่อตาเราและเพื่อนในกลุ่มเกมส์
จากวันนั้น A ก็หายไปจากเกมส์ รวมถึงเริ่มห่างหายไปจากเราด้วย เพื่อนคนอื่นไม่ได้สนใจเพราะเข้าใจว่า A ใช้เวลาอยู่กับ B เหมือนแต่ก่อนที่เคยคบกัน
แต่เรานี่สิ เจ็บ เจ็บอยู่ได้ทุกวัน ทำใจไม่ได้สักที ทุกทีที่เจอกัน ก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีของ A และ B ด้วย ทุกครั้งที่อยู่กับ A ก็จะมี B อยู่ด้วยตลอด เราที่เก็บความรู้สึกมาตลอด ก็เริ่มออกอาการ ด้วยตอนนั้นเราเองก็ยังไม่โตพอที่จะรู้จักยับยั้งอารมณ์ ทุกๆ 5 นาที ไทม์ไลน์เฟสของเรา สเตตัสในไลน์ สเตตัสในเกม ทุกช่องทางมีแต่ ประโยคระบายความรู้สึกที่คับคั่งอยู่ข้างในใจ ประโยคระบายความเจ็บปวด ถูกอัพขึ้นมากมาย จน A เองก็เริ่มสังเกตุความผิดปกติของเรา
A อาจมาปลอบบ้าง โทรหาบ้างถึงแม้มันจะน้อยมากต่างจากเมื่อก่อน แต่ทุกครั้งที่ A โทรมาโรคทาสรักมันก็กำเริบ เราเองจากที่แทบจะอยากจะให้ A หายไปจากชีวิต ก็ยิ่งคิดถึง ยิ่งอยากคุยมากขึ้น อยู่ด้วยกันมาขึ้น วนเวียนอยู่อย่างนี้ทุกวัน และทุกวันมัน ทรมาน ครั้งหนึ่งที่เราโพสถึงประโยคๆนึงซึ่งมันมีใจความว่า
ความรักจริงๆแล้วมันก็คือความเจ็บปวด คนที่อยากจะให้เขาเข้ามาเข้าใจวรรคนี้มากที่สุดก็อินบอกส์มาด้วยความเป็นห่วงเหมือนเดิม แต่เหมือนโชคชะตามันก็เล่นตลก A เข้าใจประโยคที่โพส เข้าใจเหมือนกับเรา A ว่ามันเข้าถึงเราดี A เองอ่านแล้วก็เจ็บ มันทำให้เรารู้สึกขี้แพ้ไปหมด สุดท้ายแล้วเราก็พูดออกไปไม่ได้จริงๆ คำว่า รัก มันต่างจาก A ที่ไม่นานหลังจากที่หายไปกับ B ก็กลับมาออนเกมส์อีกครั้ง กลับมาหาเพื่อนๆ กลับมาหาเรา ประโยคที่ A ชอบหยอดเรามันเริ่มกลับคืนมา ถึงแม้ว่าตอนที่ A ใช้มันกับเราจะมี B อยู่ข้างๆด้วยก็ตาม เราทนมาตลอด หลอกตัวเองไม่ให้รัก A ก็แล้ว แต่ความอดทนนั้นก็หมดลงในวันนั้น
หลังจากที่ B ขอตัวออฟไปก่อน เราก็อยู่กับ A เหมือนทุกวัน แปลกไปที่วันนี้ A อารมณ์ดีผิดปกติ ดูร่าเริงคุยเล่นกับเราทั้งที่ A เองก็คงไม่ได้สังเกตุว่าเรา
หมองหม่น หมดอารมณ์จะคุยกับ A แล้ว เราตอบทุกประโยคอย่างส่งๆ แต่ A เองก็ยังคุยกับเรา เข้าช่วงตี 1 A ก็โทรมาคุยกับเราเพราะทุกครั้งวันหยุด A ก็จะโทรมาหาเราและหลับคาสายไปด้วยกัน แต่วันนี้ A คึกคักผิดปกติ หาเรื่องเม้าท์กับเรา 2 คนจนเข้าตี 4 A เองก็พูดเหมือนเดิมทุกที บอกรักเราอีกแล้ว
เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำนี้จาก A ตลอด 4-5 เดือน เราสะเทือนไปทั้งใจ สมองมันประมวลผลไม่ถูก อยู่ๆเราก็กดวางสายไป A ก็แปลกใจเลยตัดสินใจถามเราตรงๆว่าช่วงนี้เราเป็นอะไรไป ไม่เหมือนเราคนเดิม เราหัวเสียจนจับต้นชนปลายไม่ถูก พาลไปทุกเรื่องที่เกี่ยวกับ A ประโยคสนทนาเริ่มรุนแรงจนสุดท้ายเราก็ทะเลาะกัน เราเลือกจะพิมพ์ตอบกันเพราะรู้ดีว่าคุยตอนนี้ก็มีแต่พังกับพัง A เองก็เริ่มพาลว่าเรากลับ A เองก็รู้ดีว่าจริงๆแล้วช่วงที่ A อกหักบ่อยๆคือเราเองที่เป็นตัวการ แต่ A ก็ยังเชื่อใจเราเพราะเราสองคนสนิทกัน เข้าช่วงปลายของเวลา ตี 4 A ก็เริ่มพลั่งพลูความรู้สึกที่มีต่อเรา A สารภาพรักเรา แต่มันเป็นช่วงที่เรากลับไม่ได้รู้สึก ดีใจ ที่ A เองก็รักเราเลย A บอกรักกับเราอย่างคนไม่มีสติ A พ่นความรู้สึกออกมาว่าจริงๆแล้วที่ A บอกรักเราทุกวันก็เพราะ A เองก็อยากบอกกับเรา แต่ไม่กล้าที่จะบอกจริงๆเลยแกล้งพูดทีเล่นทีจริง จนเรามาสุดที่ประโยคหนึ่งของ A ที่ถามเราว่า เราเองเคยรัก A บ้างมั้ย มันเปิดสวิทต์ความอดทนทั้งหมดของเรา จากที่ A เป็นฝ่ายพูดคนเดียว เราก็ตัดสินใจตอบ A กลับไป เรา สารภาพรัก A มันทำให้ A เงียบไป เปลี่ยนเป็นเราที่เป็นฝ่ายบอกความในใจแทน เรารัก A รักตั้งแต่วันแรกที่รู้จัก เราอยากตอบทุกประโยคตั้งแต่วันแรกที่ A บอกรัก แล้วมันทำได้ซะที่ไหน? เป็นเพื่อนกัน เป็นผู้หญิงเหมือนกัน
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ เราจะรักกัน เข้าช่วง ตี 5 จะ 6 โมงเช้าเราตัดสินใจจบความสัมพันธ์ด้วยการบอกลา เราตัดสินใจบอก A ว่าเราจะหายไปจากชีวิต A
เองเรายินดีกับ A ที่มีคนของใจเป็น B มันก็ดีแล้ว A มีคนรัก A จริงๆ มันก็ดีแล้ว A รั้งเราด้วยประโยคที่บอกว่า A โทรไปบอกเลิก B ตั้งแต่วินาทีที่เราบอกรัก A แล้ว A ไม่อยากให้เราหายไป A อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเรา เราคิดว่าตอนนั้นมันเป็นครั้งแรกที่โชคชะตาเข้าข้างเรา มันเป็นบทเรียนที่ดีที่ A จะได้รู้ว่าการที่ A รักใครหลายคน ผลของมันทำให้ A ไม่เหลือใครเลย. . .
100 กว่า Miss call ที่ A โทรมามันทำให้เราหลับไม่ลง ได้แต่นั่งหมดอะไรตายอยากกองอยู่กับพื้นห้องนอน
จนอะไรดลใจในตอนเกือบๆจะ 6 โมงเช้าเรากดรับสายที่ร้อยกว่า เสียง A ดูร้อนรนปนสะอื้น A พูดไม่เป็นภาษา ฉุดรั้งเราไว้ เราได้แต่นิ่งเงียบ
กลั้นใจพูดออกไปด้วยน้ำเสียงปกติที่สุด มันทำให้ A ทำตัวไม่ถูก เราส่ง A ด้วยประโยคแสดงความเป็นห่วงเหมือนทุกวันที่เราทำกับ A มันยังปนด้วยมุขตลก
ส่วน A ที่อยู่ปลายสายได้แต่พลั่งพลูคำปฎิเสธอย่างคนไม่มีสติ ไม่มีอะไรที่ A คิดจะพูดได้นอกจากคำว่า ไม่ไป ให้กับเรา
จนสุดท้ายแล้ว เราเอง ก็ส่ง A เข้านอนทุกอย่างมันจบลงด้วยคำว่า ฝันดี ก่อนเราจะตัดสาย A ทิ้งไป
เช้าวันต่อมา เราหายไปจากชีวิต A วงโคจรของ A แต่ยังอยู่ในเกมส์เดียวกัน
ทุกคนพยายามพลักดันให้เราเจอ A ให้กลับไปดูใจ A แต่เราก็กลับปฎิเสธ A
หลายครั้งที่ A พยายามขอโทษอยู่หน้าเฟส ฝากผ่านคนรู้จักว่าอยากเจอเรา ขอโทษเราผ่านสาธารณะก็ด้วย ส่วนตัวก็ด้วย
แต่เราก็ได้แต่เฝ้ามอง A และปฎิเสธที่จะตอบกลับไปทุกครั้ง
จน A ก็เริ่มฟื้นตัวเองเหมือนทุกครั้งที่ A มักจะรักษาตัวเองได้เร็ว
สุดท้ายแล้ว A ก็ทำใจเรื่องเราจนได้ A เกลียดเรา เพราะเข้าใจว่าเราไม่ต้องการ A แต่จริงๆแล้วเราไม่อยากให้ A ต้องมาเจอเราที่ทำให้ชีวิต A กลายเป็นแบบนี้อีก
4 ปีผ่านไป เราเองก็ยังลืม A ไม่ได้ ลืมตัวตนที่เป็นรักแรกของเราไม่ได้ A ทำให้เรารู้ตัวเองว่าเราชอบ ผู้หญิง
เราเองก็มีคนใหม่ผ่านเข้ามาในระยะเวลา 4 ปี แต่มักจะจบลงตรงที่เราไม่สามารถให้สถานะกับใครเกินกว่าคนคุยได้
เราไม่กล้าที่จะ สารภาพ รัก ใครอีก เพราะ A คนที่เกลียดเราพูดเอาไว้แล้วว่าเราจะไม่ได้มีความรักดีๆต่อไป เพราะเราไม่เคยให้อภัยใครเลย
เราไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกับ A มั้ย แต่เราไม่ประสบความสำเร็จเรื่อง ความรัก ไม่ว่ากลับใครเลย ตลอด 4 ปี
.
.
.
จนวันนี้ เข้าปีที่ 5 หลังจากที่เลิกกับ A เราเองก็ยังไม่ลืม A แต่วันนี้มันเป็นวันพิเศษ
อะไรดลใจให้เรากลับไปเล่นเกมส์เก่าที่เราเจอกับ A อีกเหมือนปฎิหาร เราได้คุยกันเล็กน้อยในคืนนั้น ในฐานะคนที่ A ไม่รู้จัก
จน A ออฟไลน์ออกจากเกมส์ไป ใจเราที่พยายามฟื้นตัวมา 5 ปี ก็กลับมาเจ็บ มาคิดถึง A อีก
ทำไมเราถึงยังลืมคนคนนึงไม่ได้เลย. . .?
ตลอดระยะเวลา 5 ปีแต่ยังลืมใครคนหนึ่งไม่ได้
A เป็นคนน่ารัก ไม่ได้สวยมากเมื่อ 4 ปีก่อน แต่ด้วยความที่ A เป็นคนคุยเก่ง ก็เลยมีผู้ชายเข้ามา ขายขนมจีบบ้าง ตีสนิทบ้าง A ในตอนนั้นก็ยังโสดมักจะตอบตกลงผู้ชายที่เข้ามาจีบทุกคนที่เข้ามา แต่ผู้ชายที่เข้ามาก็ไม่ได้จริงจังกับ A เลยสักคน ทุกครั้งที่ A อกหักก็จะมีเรานี่แหละค่ะ คอยปลอบและให้กำลังใจ
ครั้งหนึ่งที่ A อกหักจากรุ่นพี่ที่รู้จักกันในเกมส์ แต่ว่ารุ่นพี่คนนี้จริงจังกว่าคนที่ผ่านๆมา เขาตามจีบ A มาก่อนที่เราจะรู้จัก A อีก ถึงขั้นแลกไลน์ โทรหากัน
และ วิดีโอคอลหากันแล้ว วันที่รุ่นพี่คนนั้นบอกเลิก A คืนเดียวกัน A ก็โทรไลน์มาหาเราค่ะ ลืมบอกไปเลยค่ะว่า เรากับ A แลกไลน์กันตอนคุยกันได้เข้าเดือนที่ 3 เราตื่นเต้นมากเพราะเป็นครั้งแรกที่ A โทรหาเรา A เริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงสะอื้น เหมือนว่ากั้นไม่ให้ร้องไห้ แต่สุดท้ายเราก็อยู่ปลอบ A จนฟ้าสว่างเลยค่ะ หลับคาสายทั้งคู่ เรื่องมันเริ่มจริงจังก็หลังจากวันใหม่ที่ออนเกมส์มาเจอ A เขาเปลี่ยนไปนิดหน่อย คุยกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่นในกลุ่ม มาหยอดมาแซวเราบ่อยขึ้น ปกติก่อนหน้านี้ก็มีนะคะ A เป็นคนขี้เล่น ปากหวานพูดหยอกเราทุกวัน แต่วันนี้มันแปลกไป A ใช้คำว่า " รักนะ " กับคำว่า " จีบนะ " กับเรา
คนอื่นอาจจะเข้าใจว่าเพื่อนสนิทกันคุยเล่นกันดูปกติ แต่ในใจเราคือเต้นแรงไม่หยุด คิดไปไกลแล้ว A เล่นมาหยอดมุขจีบ มาบอกรัก เราทุกจังหวะที่เราเผลอ
ทุกวันเลยค่ะ แต่เราก็ไม่ได้ตอบโต้กลับไป เมินบ้าง เปลี่ยนเรื่องคุยบ้าง แต่ A ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจอะไร เราเลยเข้าใจว่า A พูดเล่นเพราะสนิทกัน
แต่การเป็นทาสรักของเรา มันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดนะสิคะ ความจริงที่ A ชอบผู้ชายก็ยังปฎิเสธไม่ได้ ทิ้งช่วงจากที่ A อกหัก นางก็ฟื้นตัวดีมากจนกลับมาบริหารสเน่ห์ไปไหนต่อไหน จนมีผู้ชายกลับมารุมล้อมจีบนางอีกครั้ง ทุกครั้งที่ A ออฟไลน์ หรือบางที่เรากับ A ก็ ออนไลน์ไม่ตรงกัน เราจะเข้าไปเล่นเกมส์กับผู้ชายที่ตามจีบ A ไปคุยหรือปั่นหัว เราจะทำทุกวิถีทางให้ผู้ชายพวกนั้นออกห่างจาก A ทั้งๆที่เราก็รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่เราก็ทนทำใจให้ใครมารัก A เหมือนกับเราไม่ได้ เรารู้สึกไม่ยุติธรรมเลยที่คนเหล่านั้น จีบ A ได้ รัก A อย่างเปิดเผยได้ แต่ไม่ใช่เราที่ทำอะไรไม่ได้เลย เราคือตัวการที่ทำให้ A อกหักหลายครั้งๆด้วยค่ะ เพราะผู้ชายบางคนที่เข้ามา A เองก็ชอบเขาเหมือนกัน และทุกครั้งที่ A อกหัก ก็เป็นบทของเราที่เข้าไปปลอบ A เหมือนทุกครั้ง
แต่สุดท้าย เพื่อน ก็เป็นได้แค่ เพื่อน เท่านั้นนั้นแหละค่ะ เย็นวันหนึ่งเรา ออนเกมส์ ตามปกติ แต่วันนี้ A อยู่กับผู้ชายคนนึง ขอเรียกแทนว่า นาย B นะคะ
A แนะนำ B ให้เรารู้จัก เท่าที่รู้มาจาก A ตอนนั้นว่า B คือเพื่อนที่รู้จัก A มาประมาณ 2 ปีได้แล้ว เขาเป็นเพื่อนออนไลน์เหมือนกับเราเลยค่ะ แค่มาก่อนเรา
B เป็นผู้ชายขืมๆ ออกไปทางคนพูดน้อย แต่พูดทีก็ทำให้ A ใจเต้นแรง แบบที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน A มี ปฎิกิริยาต่อผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนคนอื่นๆ
แต่ A ก็ดูเทคแคร์ B เหมือนเพื่อนธรรมดาค่ะ ใช้คำหยาบคุยกันแรงๆ แหย่กันเหมือนเพื่อนมากกว่าจะเป็นความสัมพันธ์อื่นได้ เรา 3 คน เป็นเพื่อนสนิทกัน
มาได้ 3 เดือน โดยที่ไม่มีผู้ชายคนอื่นเข้ามาในขอบระยะของ A เลย A โฟกัสแค่ B และเรา เท่านั้น ซึ่งเราก็รู้ถึงเหตุผลดีว่า B เองก็กันไม่ให้ใครเข้าไกล้หัวใจ A ไปมากกว่า B เอง เรามีเซ้นท์อย่างนึงที่รู้สึกได้ว่า B เองก็คิดเกินกว่าเพื่อนกับ A พักหลังนี้เราไม่ค่อยสนิทกับ B หลังจากจับสังเกตุได้ว่า B เองก็ชอบ A
วันนึงช่วงดึกๆ หลังจาก B ออฟไลน์ไปแล้ว A ก็โทรคุยกับเราเป็นปกติ เพราะเรามักจะคุยกันบ่อย และออนเกมส์ทิ้งไว้ทั้งคืน A เปิดประเด็นด้วยประโยคคำถามว่า เราเองคิดว่า B เป็นคนยังไง เราก็ตอบไปอย่างปกติ ทั้งที่ในใจเราสัมผัสได้บ้างแล้วว่าแนวบทสนทนาจะเป็นยังไงต่อไป A ถามต่อมาว่า ถ้าเป็นเราเราจะชอบ B มั้ย สิ้นประโยคมันทำเราต้องสะอึก เงียบไปสักพัก ประโยคที่เราภาวนาในใจเเทบตายไม่อยากให้มันดังออกมาจากปาก A แต่แล้วมันก็ได้หลุดออกมา A บอกกับเราว่าที่จริงแล้ว B คือแฟนเก่า A ช่วงนี้ B กับมาคุยกับ A แบบเพื่อนอีกครั้ง แต่ A ยังรัก B อยู่และอยากกลับไปครบกับ B อีกครั้ง
เวลานั้น หัวใจเรามันพังแบบไม่เหลือชิ้นดี ความรู้สึกพังล้มโครมระเกะระกะ จับทิศจับทางไม่ถูก จนกลั้นใจตอบด้วยน้ำเสียงปกติไปว่า ก็ดี ลองกลับไปคบกันดู
หลังจากที่วางสาย เราแทบจะไม่มีสติ ปล่อยตัวเองร้องไห้โฮอยู่อย่างงั้น เราได้แต่ตัดพ้อตัวเอง โทษตัวเองที่มันดันขี้ขลาดจะสารภาพรักยังไม่กล้า กับ A
เราคือเพื่อนกัน แต่ในความจริงเราเองเสียเพื่อนไปตั้งแต่ที่เรารัก A แล้ว วันรุ่งขึ้น นรกก็เริ่มต้นขึ้น A ขอคืนดีกับ B ต่อหน้าต่อตาเราและเพื่อนในกลุ่มเกมส์
จากวันนั้น A ก็หายไปจากเกมส์ รวมถึงเริ่มห่างหายไปจากเราด้วย เพื่อนคนอื่นไม่ได้สนใจเพราะเข้าใจว่า A ใช้เวลาอยู่กับ B เหมือนแต่ก่อนที่เคยคบกัน
แต่เรานี่สิ เจ็บ เจ็บอยู่ได้ทุกวัน ทำใจไม่ได้สักที ทุกทีที่เจอกัน ก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีของ A และ B ด้วย ทุกครั้งที่อยู่กับ A ก็จะมี B อยู่ด้วยตลอด เราที่เก็บความรู้สึกมาตลอด ก็เริ่มออกอาการ ด้วยตอนนั้นเราเองก็ยังไม่โตพอที่จะรู้จักยับยั้งอารมณ์ ทุกๆ 5 นาที ไทม์ไลน์เฟสของเรา สเตตัสในไลน์ สเตตัสในเกม ทุกช่องทางมีแต่ ประโยคระบายความรู้สึกที่คับคั่งอยู่ข้างในใจ ประโยคระบายความเจ็บปวด ถูกอัพขึ้นมากมาย จน A เองก็เริ่มสังเกตุความผิดปกติของเรา
A อาจมาปลอบบ้าง โทรหาบ้างถึงแม้มันจะน้อยมากต่างจากเมื่อก่อน แต่ทุกครั้งที่ A โทรมาโรคทาสรักมันก็กำเริบ เราเองจากที่แทบจะอยากจะให้ A หายไปจากชีวิต ก็ยิ่งคิดถึง ยิ่งอยากคุยมากขึ้น อยู่ด้วยกันมาขึ้น วนเวียนอยู่อย่างนี้ทุกวัน และทุกวันมัน ทรมาน ครั้งหนึ่งที่เราโพสถึงประโยคๆนึงซึ่งมันมีใจความว่า
ความรักจริงๆแล้วมันก็คือความเจ็บปวด คนที่อยากจะให้เขาเข้ามาเข้าใจวรรคนี้มากที่สุดก็อินบอกส์มาด้วยความเป็นห่วงเหมือนเดิม แต่เหมือนโชคชะตามันก็เล่นตลก A เข้าใจประโยคที่โพส เข้าใจเหมือนกับเรา A ว่ามันเข้าถึงเราดี A เองอ่านแล้วก็เจ็บ มันทำให้เรารู้สึกขี้แพ้ไปหมด สุดท้ายแล้วเราก็พูดออกไปไม่ได้จริงๆ คำว่า รัก มันต่างจาก A ที่ไม่นานหลังจากที่หายไปกับ B ก็กลับมาออนเกมส์อีกครั้ง กลับมาหาเพื่อนๆ กลับมาหาเรา ประโยคที่ A ชอบหยอดเรามันเริ่มกลับคืนมา ถึงแม้ว่าตอนที่ A ใช้มันกับเราจะมี B อยู่ข้างๆด้วยก็ตาม เราทนมาตลอด หลอกตัวเองไม่ให้รัก A ก็แล้ว แต่ความอดทนนั้นก็หมดลงในวันนั้น
หลังจากที่ B ขอตัวออฟไปก่อน เราก็อยู่กับ A เหมือนทุกวัน แปลกไปที่วันนี้ A อารมณ์ดีผิดปกติ ดูร่าเริงคุยเล่นกับเราทั้งที่ A เองก็คงไม่ได้สังเกตุว่าเรา
หมองหม่น หมดอารมณ์จะคุยกับ A แล้ว เราตอบทุกประโยคอย่างส่งๆ แต่ A เองก็ยังคุยกับเรา เข้าช่วงตี 1 A ก็โทรมาคุยกับเราเพราะทุกครั้งวันหยุด A ก็จะโทรมาหาเราและหลับคาสายไปด้วยกัน แต่วันนี้ A คึกคักผิดปกติ หาเรื่องเม้าท์กับเรา 2 คนจนเข้าตี 4 A เองก็พูดเหมือนเดิมทุกที บอกรักเราอีกแล้ว
เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำนี้จาก A ตลอด 4-5 เดือน เราสะเทือนไปทั้งใจ สมองมันประมวลผลไม่ถูก อยู่ๆเราก็กดวางสายไป A ก็แปลกใจเลยตัดสินใจถามเราตรงๆว่าช่วงนี้เราเป็นอะไรไป ไม่เหมือนเราคนเดิม เราหัวเสียจนจับต้นชนปลายไม่ถูก พาลไปทุกเรื่องที่เกี่ยวกับ A ประโยคสนทนาเริ่มรุนแรงจนสุดท้ายเราก็ทะเลาะกัน เราเลือกจะพิมพ์ตอบกันเพราะรู้ดีว่าคุยตอนนี้ก็มีแต่พังกับพัง A เองก็เริ่มพาลว่าเรากลับ A เองก็รู้ดีว่าจริงๆแล้วช่วงที่ A อกหักบ่อยๆคือเราเองที่เป็นตัวการ แต่ A ก็ยังเชื่อใจเราเพราะเราสองคนสนิทกัน เข้าช่วงปลายของเวลา ตี 4 A ก็เริ่มพลั่งพลูความรู้สึกที่มีต่อเรา A สารภาพรักเรา แต่มันเป็นช่วงที่เรากลับไม่ได้รู้สึก ดีใจ ที่ A เองก็รักเราเลย A บอกรักกับเราอย่างคนไม่มีสติ A พ่นความรู้สึกออกมาว่าจริงๆแล้วที่ A บอกรักเราทุกวันก็เพราะ A เองก็อยากบอกกับเรา แต่ไม่กล้าที่จะบอกจริงๆเลยแกล้งพูดทีเล่นทีจริง จนเรามาสุดที่ประโยคหนึ่งของ A ที่ถามเราว่า เราเองเคยรัก A บ้างมั้ย มันเปิดสวิทต์ความอดทนทั้งหมดของเรา จากที่ A เป็นฝ่ายพูดคนเดียว เราก็ตัดสินใจตอบ A กลับไป เรา สารภาพรัก A มันทำให้ A เงียบไป เปลี่ยนเป็นเราที่เป็นฝ่ายบอกความในใจแทน เรารัก A รักตั้งแต่วันแรกที่รู้จัก เราอยากตอบทุกประโยคตั้งแต่วันแรกที่ A บอกรัก แล้วมันทำได้ซะที่ไหน? เป็นเพื่อนกัน เป็นผู้หญิงเหมือนกัน
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ เราจะรักกัน เข้าช่วง ตี 5 จะ 6 โมงเช้าเราตัดสินใจจบความสัมพันธ์ด้วยการบอกลา เราตัดสินใจบอก A ว่าเราจะหายไปจากชีวิต A
เองเรายินดีกับ A ที่มีคนของใจเป็น B มันก็ดีแล้ว A มีคนรัก A จริงๆ มันก็ดีแล้ว A รั้งเราด้วยประโยคที่บอกว่า A โทรไปบอกเลิก B ตั้งแต่วินาทีที่เราบอกรัก A แล้ว A ไม่อยากให้เราหายไป A อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเรา เราคิดว่าตอนนั้นมันเป็นครั้งแรกที่โชคชะตาเข้าข้างเรา มันเป็นบทเรียนที่ดีที่ A จะได้รู้ว่าการที่ A รักใครหลายคน ผลของมันทำให้ A ไม่เหลือใครเลย. . .
100 กว่า Miss call ที่ A โทรมามันทำให้เราหลับไม่ลง ได้แต่นั่งหมดอะไรตายอยากกองอยู่กับพื้นห้องนอน
จนอะไรดลใจในตอนเกือบๆจะ 6 โมงเช้าเรากดรับสายที่ร้อยกว่า เสียง A ดูร้อนรนปนสะอื้น A พูดไม่เป็นภาษา ฉุดรั้งเราไว้ เราได้แต่นิ่งเงียบ
กลั้นใจพูดออกไปด้วยน้ำเสียงปกติที่สุด มันทำให้ A ทำตัวไม่ถูก เราส่ง A ด้วยประโยคแสดงความเป็นห่วงเหมือนทุกวันที่เราทำกับ A มันยังปนด้วยมุขตลก
ส่วน A ที่อยู่ปลายสายได้แต่พลั่งพลูคำปฎิเสธอย่างคนไม่มีสติ ไม่มีอะไรที่ A คิดจะพูดได้นอกจากคำว่า ไม่ไป ให้กับเรา
จนสุดท้ายแล้ว เราเอง ก็ส่ง A เข้านอนทุกอย่างมันจบลงด้วยคำว่า ฝันดี ก่อนเราจะตัดสาย A ทิ้งไป
เช้าวันต่อมา เราหายไปจากชีวิต A วงโคจรของ A แต่ยังอยู่ในเกมส์เดียวกัน
ทุกคนพยายามพลักดันให้เราเจอ A ให้กลับไปดูใจ A แต่เราก็กลับปฎิเสธ A
หลายครั้งที่ A พยายามขอโทษอยู่หน้าเฟส ฝากผ่านคนรู้จักว่าอยากเจอเรา ขอโทษเราผ่านสาธารณะก็ด้วย ส่วนตัวก็ด้วย
แต่เราก็ได้แต่เฝ้ามอง A และปฎิเสธที่จะตอบกลับไปทุกครั้ง
จน A ก็เริ่มฟื้นตัวเองเหมือนทุกครั้งที่ A มักจะรักษาตัวเองได้เร็ว
สุดท้ายแล้ว A ก็ทำใจเรื่องเราจนได้ A เกลียดเรา เพราะเข้าใจว่าเราไม่ต้องการ A แต่จริงๆแล้วเราไม่อยากให้ A ต้องมาเจอเราที่ทำให้ชีวิต A กลายเป็นแบบนี้อีก
4 ปีผ่านไป เราเองก็ยังลืม A ไม่ได้ ลืมตัวตนที่เป็นรักแรกของเราไม่ได้ A ทำให้เรารู้ตัวเองว่าเราชอบ ผู้หญิง
เราเองก็มีคนใหม่ผ่านเข้ามาในระยะเวลา 4 ปี แต่มักจะจบลงตรงที่เราไม่สามารถให้สถานะกับใครเกินกว่าคนคุยได้
เราไม่กล้าที่จะ สารภาพ รัก ใครอีก เพราะ A คนที่เกลียดเราพูดเอาไว้แล้วว่าเราจะไม่ได้มีความรักดีๆต่อไป เพราะเราไม่เคยให้อภัยใครเลย
เราไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกับ A มั้ย แต่เราไม่ประสบความสำเร็จเรื่อง ความรัก ไม่ว่ากลับใครเลย ตลอด 4 ปี
.
.
.
จนวันนี้ เข้าปีที่ 5 หลังจากที่เลิกกับ A เราเองก็ยังไม่ลืม A แต่วันนี้มันเป็นวันพิเศษ
อะไรดลใจให้เรากลับไปเล่นเกมส์เก่าที่เราเจอกับ A อีกเหมือนปฎิหาร เราได้คุยกันเล็กน้อยในคืนนั้น ในฐานะคนที่ A ไม่รู้จัก
จน A ออฟไลน์ออกจากเกมส์ไป ใจเราที่พยายามฟื้นตัวมา 5 ปี ก็กลับมาเจ็บ มาคิดถึง A อีก
ทำไมเราถึงยังลืมคนคนนึงไม่ได้เลย. . .?