การที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เจอกันในแอพหาคู่ หายไป แล้วผมตามไปเจอทวีต เพื่อหวังจะถามถึงเหตุผลของการหายไป แต่....

             ผมเล่นแอพ แอพหนึ่ง เป็นการหาคู่สนทนาด้วยการแมช ปัดซ้าย ปัดขวา จากระยะใกล้ๆ แล้วพอดีแมชกับผู้หญิงคนหนึ่ง ผมก็เลยทักไปคุย ก็สนทนากัน แต่ส่วนใหญ่ผมจะเป็นคนทักไป บางทีเขาก็เงียบไป ผมก็มีตื้อๆ แบบกวนๆ เขาก็ให้เหตุผลว่าเขาไม่ค่อยได้เข้าเล่นแอพนี้ แล้วเขาก็ขอไลน์ผม ผมก็ให้. แต่เขาไม่ได้แอดมา และเขาก็ถามผมว่า ทำไมทักมาบ่อยอะ ชอบเหรอ? ด้วยความกวนตีน ผมก็เลยตอบไปว่า “ไม่อะ เราแค่เรียกร้องความสนใจเฉยๆ เราขี้ตื้อนะ แต่พอถึงจุดๆหนึ่ง เราก็จะหยุด เพื่อเป็นการให้เกียรติความรู้สึกของเธอ” และอีกอย่าง ผมไม่ชอบการจีบกัน ถ้ารู้สึกดีกับใคร ผมก็จะทำตามความรู้สึกนั้น เพราะความรัก สำหรับผม มันต้องเป็นความสบายใจของทั้งสองฝ่าย 
             ก็คุยกันได้สักอาทิตย์กว่าๆ ตอนเช้าผมทิ้งท้ายด้วยประโยคคำถาม ว่า วันนี้เลิกกี่โมง?  ตกเย็นเขาก็ไม่ตอบ รุ่งเช้า ผมเห็นว่า ผมถูกเขายกเลิกการแมช ทำให้ผมไม่สามารถสนทนากับเขาได้ ด้วยความที่ผม ไม่ชอบการหายไปเฉยๆโดยไม่บอกไม่กล่าว และไม่มีสัญญาณเตือนด้วยซ้ำ เพราะมันค้างคาใจ ว่าผมผิดอะไร หากคุณมีเหตุผลสักหนึ่งล้านข้อ ขอเพียงคุณกล้าบอกกับผมเพียงข้อเดียว คุณไม่ต้องหายไปหรอก. ผมจะถอยออกไปเอง ผมจึงใช้วิธีต่างๆหาทางติดต่อกับเขา จนผมเจอ ทวีตเตอร์ของเขา ด้วยทวีตเตอร์ของเขาไม่ได้เปิดให้ขอส่งข้อความได้ ผมเลยทำได้แค่กดติดตาม ผมก็เลยทวีตส่วนตัวว่า ถ้าคุณหนีปัญหา คุณจะหนีไม่พ้น แต่ถ้าคุณแก้ปัญหา ปัญหาจะหายออกจากชีวิตคุณเอง และผมก็สอดส่องทวีตชองเขา ผมก็เจอวีดีโอที่โพสท์เมื่อสามสี่ปีที่แล้ว เป็นวีดีโอที่เขาจับมือผู้ชายที่นั่งฟลุบบนโต๊ะอยู่ฝั่งตรงข้าม และหลังจากโพสต์นั้นก็ไม่มีอีกเลย อีกทั้งเขาได้รีทวีตในเชิงอกหัก เสียความรู้สึก ผิดหวัง ค่อนข้างมาก บวกกับคำถามที่เขาเคยถามผมว่า. “ทำไมทักบ่อย ชอบเหรอ?” ทำให้ผมค่อนข้างมั่นใจว่าเขาไม่ได้มีเจ้าของ
             แต่หนึ่งวันผ่านไป ปรากฎว่า เขาบล็อคทวีตเตอร์ผม นั่นยิ่งทำให้ผมสงสัยว่าทำไมเขาต้องหนี ผมผิดอะไร ทำไมเขาถึงขี้ขลาดขนาดนี้ เหมือนผมเป็นโรคจิต  ยิ่งหนี ผมก็จะยิ่งตาม ผมขอติดตาม ไอจีของเขา แต่เขาลบคำขอ ผมสมัครทวีตอีกทวีตนึง แล้วกดติดตามเขาใหม่ พร้อมทั้งทวีตส่วนตัวว่า กล้าหายไป กล้าหนี แต่ทำไมไม่กล้าพูด ไม่กล้าสื่อสาร ไม่เก๋าเลยนะ แบบนี้  ครึ่งวันผ่านไป เขาบล็อคผมอีก ผมสมัครอีกทวีตนึง ไปติดตามเขา โดยใช้ชื่อว่า A นี่ B ไง (นามสมมติ) เป้าหมายของผมคือ บอกเขาว่า ขอแค่คุณกล้าบอกกับผม เพียงเหตุผลเดียว ผมก็จะออกจากชีวิตคุณไปเอง -เราไม่มีความสุขไม่สบายใจที่ได้สนทนากับเธอนะ -เรามีแฟนแล้วนะ -เรามีคนคุยแล้วนะ ก็พูดไปดิ ทำไมไม่พูดอะ ทำไมสนใจแต่ความรู้สึกตัวเอง ทำไมไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นบ้างล่ะ 
             เมื่อใช้ทวีตตัวนั้นติดตามไป เพียงครึ่งชั่วโมง เขาก็บล็อคผม ผมจึงหยุด เพราะผมคิดว่าเขาน่าจะรู้แล้วว่า การหนีหายไปดื้อๆ ไม่ใช่วิธีที่ดี พอดึกๆ สสี่ทุ่ม เขาก็ทักมาในทวีต เพราะผมเปิดการขอส่งข้อความได้ทุกคน ทันใดที่ผมเห็นข้อความ ผมสตั้นไปพักใหญ่ เขาถามว่า มีอะไรหรือเปล่า ? ผมเลยตอบไปว่า “เป็นเพียงผู้ชายคนนึงที่ห่วงใยเธอ” มันไม่ตรงคำถามหรอก ผมกวนตีนไปงั้นแหละ แล้วก็เข้าเรื่อง ถามเขาไปว่า ทำไมถึงคิดว่า การหายไปเงียบๆ มันเป็นวิธีที่ดีแล้วล่ะ? บทสนทนาจบเท่านี้ เขาไม่ได้ตอบ วันรุ่งขึ้นมีทวีตเตอร์ของผู้ชายที่ใช้รูปคู่กับผู้หญิงคนนี้ ทักมาว่า “ถ้าหายไปแล้วทำไมต้องบอกอะครับ ไหนมันเป็นอะไร ไอ้โรคนี้ขาดเธอไม่ได้เนี่ย” ผมควรจะพยายามสงบสติอารมณ์ แล้วตอบไปเพียงแค่ว่า “ไร้สาระ” แต่ผมพลาดที่ ไปเล่นกับมัน ผมตอบไปว่า “อ๋อ ก็เป็นโรคที่ไม่ร้ายแรงเท่าโรคปัญญาอ่อนครับ ปัญญาอ่อนที่ต้องคอยยุ่งกับพื้นที่ส่วนตัวของคนอื่นเขา 
               ผู้ชายคนนี้น่าจะค่อนข้างหงุดหงิด จึงด่าทอผมมายาวเยียด เชิงแสดงตัวเป็นเจ้าของหญิงสาวผู้นั้น ผมจึงตอบไปว่า “เอ้า ไม่ยักรู้ว่าเป็นของคุณ ทำเหมือนเค้าเป็นสัตว์เลี้ยงเลยนะแหม ถ้าเก่งนักเก่งหนาก็ช่วยดูแลคนของตัวเองดีๆ อย่าให้เขาไม่รู้สึกพอที่ได้อยู่กับคุณ” ยิ่งทำให้ผู้ชายคนนี้โทสะ กระหน่ำด่าผม ค่อนข้างถ่อยและต่ำ มีท้าให้ไปหาด้วย ด่าถึงผิวหน้าผม ที่มีรอยสิว ผมจึงตอบไปว่า ไอ้ดำเอ้ย ไร้สาระ 
เขาก็ด่ามาอย่างไม่หยุดหย่อน ผมเลยหยุดแค่นั้น เพราะมันไม่มีประโยชน์ แต่ผมก็ไม่ได้บล็อคมันนะ และมันก็กดติดตามผม อ้างว่า “ติดตามไว้ น้องหน้าลุกลัง เผื่อเฮิรทอีก”  ในใจผมอยากตอบว่า น่าเสียใจแทนพ่อแม่ ที่มีลูกไม่ตั้งใจเรียน *ลูกรัง สะกดอย่างนี้ ไอ่สัด ดำเอ้ย แต่ผมก็ข่มใจ เพราะรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์

*ขอบคุณที่อ่านจบนะครับ 
* การซื่อสัตย์ต่อคนรัก เป็นจิตสำนึกพื้นฐานที่ทุกคนพึงมี 
*ผมไม่ชอบการเป็นชู้ใคร แต่ที่ผมพยายม เอ้ย!!! พยายามตามเพราะสิ่งที่ปรากฎคือเขาไม่มีเจ้าของ อีกทั้งผมอยากคุยให้เคลียร์ว่าทำไมต้องหายไปโดยไม่สื่อสาร คุณขี้ขลาด 
*การยุ่งเกี่ยวกับรหัสโซเชียลของคนรัก กาก ไม่ไว้ใจคนรัก ไม่สามารถทำให้คนรักพอใจในสิ่งที่มี 

อยากรู้ว่า ผู้ชายคนนี้เขาจะหงุดหงิดจนไปทำร้ายผู้หญิงคนนั้นไหมครับ แล้วผมจะทำให้ชีวิตคู่ของเขาสองคนจบลงไหมครับ ?