แบบนี้เรียกว่าความรักใช่หรือเปล่าคะ ???

สวัสดีค่ะ  ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ

                   เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อประมาณ 20 ปีก่อนตอนสมัยเราเรียนอยู่ช่วง ม.2-ม.3  เราได้สนิทกับพี่ผู้ชายคนนึง เค้าเป็นโตกว่าเราประมาณ 5-7 ปี เห็นจะได้  เค้าเป็นเพื่อนของพี่ชายเรา บ้านอยู่ซอยติดๆกัน  จะมาเที่ยวเล่นที่บ้านทุกวัน ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับที่บ้านเราแทบจะทุกครั้ง จนทำให้เรา 2 คนสนิทกัน โดยส่วนตัวเราก็มีความรู้สึกเหมือนเค้าชอบเรา จากพฤติกรรมที่เค้าทำเช่น ขับรถไปรอรับเราระหว่างทางกลับบ้านหลังเลิกเรียน แอบจับมอเราเวลาที่ไม่มีใคร และเพื่อนเราก็ทักว่าพี่เค้ามาจีบหรอ ที่บ้านเราก็เริ่มมีคนมาถามว่าพี่เค้ามาจีบหรอ เราก็ปฏิเสธไปว่าเปล่านะ  เพราะพี่เค้าก็ไม่ได้พูดว่าชอบเรา  แต่แค่เราและหลายๆคนที่รู้จักเราและพี่เค้า ดูออกว่าเค้ามาจีบ  หลังจากนั้นซักพักเราก็ไปเรียนต่อ ม.4 ที่ต่างจังหวัด  อาทิตย์นึงถึงจะกลับบ้านครั้งนึง ก็เรียนทำให้ห่างกันไปไม่ได้ติดต่อ  เพราะสมัยนั้นยังไม่มีโทรศัพท์มือถือและอีกอย่างพี่เค้าก็ย้ายบ้านไปด้วย  เลยทำให้เราไม่ได้ติดต่อหรือเจอกันอีก  และทำให้เราก็ได้มาคบกับแฟน (สามีในปัจจุบัน)
                  
                   แต่ด้วยความที่พี่เค้าเป็นเพื่อนกับพี่ชาย  เราได้กลับมาเจอกันอีกเมื่อไม่กี่วันมานี้  แต่ก็ไม่ได้มีโอกาสได้คุยอะไรกันมาก  แต่ถามเราว่าตอนเจอเค้ารู้สึกยังไง เรารู้สึกดีใจมากๆๆ  อยากคุย อยากเจอ แต่ก็ได้แต่แค่ทักทายกันธรรมดา พูดกันแต่ไม่กี่คำ  เพราะว่าเราแต่งงานแล้ว มันก็จะดูไม่เหมาะสม
เลยงงกับตัวเองว่าทำไม  ทุกวันนี้ยังนึกถึงเค้าอยู่  ยังคิดถึง ยังอยากคุย อยากเจออยู่ตลอด  งงกับความรู้สึกตัวเองมาก  เพราะเวลาที่เราเจอกับแฟนเก่าเรา เราก็ไม่ได้รู้สีกเหมือนกับรู้สึกกับพี่เค้า พยายามถามตัวเองว่าเป็นอะไร เลยอยากถามพี่ๆเพื่อนๆที่เข้ามาอ่านคะ  ว่าแบบนี้มันเรียกว่ารักได้ไหมคะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่