ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ ต้องเกริ่นก่อนเราและแฟนยังไม่ได้แต่งงานกันแต่ปัจจุบันเราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่บ้านเค้าแล้วค่ะ เค้าก็อาศัยอยู่กับครอบครัวเค้า เราเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเค้าเท่านั้นเอง
เราเคยมีเหตุจำเป็นทำให้ต้องห่างกันเป็นปี พอกลับมาเจอกันเค้าเลยอยากให้เรามาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เพราะเราคิดถึงกันมาก จนปัจจุบันนี้ก็1ปีกว่าๆที่มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันค่ะ ตอนแรกทุกอย่างโอเคมีความสุข จนวันนึงเค้าได้ไปทำงานประจำ (ก่อนหน้านี้ทำธุรกิจส่วนตัวค่ะ) เค้าก็เริ่มห่างมากขึ้น แต่เราเข้าใจนะ เพราะทำงานก็ต้องเครียด เค้าทำงานไม่เป็นเวลาค่ะ บางวันเข้างานเช้า บางวันเข้างานดึก วันไหนที่เช้างานดึกเราก็จะไม่ได้เจอกัน ยิ่งทำให้เราคิดถึงเค้ามากขึ้นไปอีก จนมาวันนี้ เค้าขอให้เรากลับ ไปๆมาๆ กลับไปบ้านบ้าง เราก็กลับนะคะ เค้าให้เหตุผลว่า เราเอาใจไปยึดติดกับเค้ามากเกินไป ทุกสิ่งทุกอย่างจะทำอะไรก็นึกถึงเค้าคนแรก คือเราทำแบบนี้มาโดยตลอด เมื่อก่อนเคเาไม่เคยบอกเลยว่าเค้าไม่โอเค เราไปไหนก็จะซื้อของมาฝากตลอด อยากกินอะไร ชอบอะไรจะหามาให้ตลอด จนวันนี้เค้าไม่ต้องการอีกแล้ว ยังทั้งคู่ยังคบกันได้แค่2ปีกว่าเองค่ะ เราเคยเจ็บจากการถูกแฟนเก่าที่คบมา12ปีหลอกในขณะเดียวกันพ่อเราเสียชีวิต ชีวิตเราล้มเหลวมาก ตแนนี้ไม่เป็นโล้เป็นพายเลย จนมาเจอเค้า เค้าฉุดเราขึ้นมา ทำให้เรากลับมาสดใสอีกครั้ง แล้ววันนี้เค้าขอให้เราห่างกัน อย่าเอาใจไปยึดติด ไม่ต้องรักเค้ามากขนาดนั้น เราควรเริ่มจากตรงไหนคะ เวลาเราคุยเรื่องนี้กับเค้า เค้าจะว่าเราแรงมาก จนบางครั้งเรารู้สึกว่านี่เราไม่มีค่าพอที่จะคู่ควรกับเค้าเลยหรอ แล้วเรายังเป็นคนรักกันใช่ไหม เรายังมีค่าสำหรับเค้าใช่ไหม ที่ผ่านมาเคยรักกันบ้างหรือป่าว เราควรทำยังไงดีคะ ให้เลิกเอาใจไปผูกกับเค้าตามที่เค้าต้องการ