เกลียดความกลัวที่ทำให้ตัวกับใจสวนทางกัน

 สวัสดีทุกคน... นี่เป็นการเล่าเรื่องของตัวเองตั้งแต่สมัยยังสาว 555 ในพันทิปเป็นครั้งแรก(ปกติชอบอ่าน)

ทุกๆคนคงเคยออกไปฝึกงานตามสถานที่ต่างๆและคงเคยไปหลงรักพี่ๆที่ทำงานเราเองก็เช่นกัน....

  เรื่องของเรามีอยู่ว่า......ย้อนกลับสมันที่ยังเรียน เราได้เลือกสถานที่ฝึกงานแห่งหนึ่ง
                           วันแรกที่ไปถึงงงง โอ๊ะ คุณพระ!!! เราเจอพี่คนนึงแว๊ปแรกที่เห็นคือ "ชอบเลย" 5555 ใจง่ายไปอี๊กกกกก็ตอนนั้นโสดมาตั้ง 1-2 ปีแล้วง่ะ พอไปถึงพี่เขาก็ปฐมนิเทศและแนะนำตัว อีพี่คนนี้ก็เล่นชั่นเลยจ้าาาาา ด้วยประโยคที่ว่า "ต่อไปแต่งตัวให้เรียบร้อยกว่านี้นะ รองเท้าน่ะ! " (ทำเสียงเข้มๆหน้านิ่งๆ ) ตอนนั้นนึกในใจว่า ชิ!!!!มาว่าชั่นนน ชุดนศ.กับรองเท้าผ้าใบผิดตรงไหนนนน จะไม่แอบชอบละน่ะ วันแรกที่เจอก็มาว่าซ่ะล่ะอีตานี่ 555

เวลาผ่านมาสักพักเราและเดอะแก๊งค์ก็สนิทกับพี่เขามากขึ้น แถบพอยิ่งสนิทก็ยิ่งรู้นิสัยกัน แถมยังเป็นคู่กัดกันตลอดทุกครั้งที่เจอหน้าาา จนรู้ว่าพี่เขาเป็นคนเฟรนลี่ หลักๆ คือ ตลก และ ปากหมามากกก 555 พวกเราและพี่เขาสนิทกันมากขึ้นไปเที่ยวไหนด้วยกัน กินข้าวและเฮฮาปาร์ตี้กันเกือบทุกวันเพราะพี่เขาจะกินข้าวที่ทำงานทุกมื้อ....จนวันนึงเพื่อนเรารู้ว่าเราเเอบชอบพี่เขา (ซึ่งเพื่อนมันจะทำหน้าที่ของมันได้ดีเสมออออถ้ามันรู้ว่า เพื่อนชอบใคร 555) ...คืนนั้นเป็นคืนงานเลี้ยงพวกเราและพี่ๆเจ้าหน้าที่ทุกคนก็มิตติ้งกันตามปกติ เบียร์หมดไปเป็นลังๆ กินกันอย่างเฮฮา แล้วอยู่ๆพี่เขาก็แซวพี่เจ้าหน้าที่อีกคน ที่ทำงานอยู่อีกหน่วยแล้วคือไร??? ไปงอนพี่เขาเฉยเลยทั้งที่ไม่ได้เป็นไรกันพอเช้าวันรุ่งขึ้นเรานั่งอยู่ที่โต๊ะ เพื่อนๆเรานั่งอยู่ที่ห้องกินข้าว ด้วยความปกติทุกวันของพี่เขาพอมาก็จะมาแซวเราทุกวัน เช้าวันนี้ก็เหมือนเดิม เดินเข้ามาปุ๊ปก็มาแซวเราปั๊ป...แต่วันนี้เราเมินจ้าาา ไม่พูดด้วยไม่ยิ้มด้วย นางก็ทำหน้า งงๆ และเดินไปถาม เพื่อนเราว่า "เราเป็นอะไร พี่พูดด้วยยิ้มให้เขาก็ไม่คุยกับพี่ เมื่อคืนพี่ไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจป่าว" เพื่อนเราก็บอกว่า "ก็ไม่รุสินะ 555 " พี่เขาก็พอบอก "ช่วยพูดกับเขาให้พี่หน่อย" เพื่อนเราบอกว่า "ไปคุยกันเองงง" 555 แล้วสักพักนางก็เดินมาคุยจ้าาา บอกว่า "พี่ทำไรให้โกด ให้ไม่พอใจป่าว พี่ขอโทษนะ อย่าโกดนะๆๆๆๆ" (หือออตอนนั้นในใจนี่เขินสุดๆไปแล้วววว) หลังจากนั้นเราก็พูดคุยกันปกติเหมือนเดิม 5555 (แต่ในใจก็คิดนะว่า มีสิทธิ์อะไรไปงอนพี่เขา ไม่ได้เป็นไรกันเลย) .....อยู่มาวันนึงเจ้าลูกหมาที่ทำงานโดนรถชนอาการหนัก และพี่เขาก็ลาเพราะท้องสียเราร้องไห้หนักมากเพราะเป็นหมาที่เราจะเอากลับมาเลี้ยงที่บ้าน เราร้องไห้หนักมาก เราโทรหาพี่เขา แต่พี่เขาบอกว่าท้องเสียขับรถไม่ไหว เราร้องไห้หนักไปอีก จนสักพักพี่เขาโทรกลับมาถามว่า "หมาอาการเป็นไงมั่ง และบอกว่าอีกแป๊ปจะไป " (พี่เขาเป็นคนที่ห่วงรถมากและรถพี่เค้าจะต้องสะอาด) แต่เจ้าลูกหมาที่โดนรถชนก็เลือดออกเต็มทั้งเหม็นคาวแต่พี่เค้าก็ให้พาขึ้นรถและไว้ด้านในเราอุ้มเจ้าหมาไว้ในตัก สักพักพี่เค้าก็ขับรถมาหน้าและปากพี่เขาซีดมากเนื่องจากท้องเสียนั่นเองพี่เขาบอกเราว่า "ไม่ต้องร้องไห้แล้วอีกแป๊ปก็ถึงหมอแล้ว" หลังจากเหตุการณ์วันนั้นพวกเราก็สนิทกันมากขึ้น จนเวลาเลยมาถึงอาทิตย์สุดท้ายของการฝึกงาน เราและแก๊งค์เพื่อนขออนุญาติไปเที่ยวที่ในตัวเมืองเป็นเวลา 3 คืน 4 วัน พี่เขาก็คอยไกด์ให้ว่าไปไหนยังไง ลงรถที่ไหนต่อรถที่ไหน ทำเหมือนพวกเราเป็นเด็กๆไปได้ 555 พวกเราเที่ยวในเมืองพี่เขาก็คอยโทรหาโทรถามว่าอยู่ที่ไหนกลับวันไหน และมีพี่อีกคนก็คอยโทรถามเพื่อนเราอยู่เรื่อยๆด้วยเช่นกันนน (เพื่อนเราก็แอบชอบพี่อีกคน ซึ่งพี่คนนั้นก็คอยโทรถามเพื่อนเรา ปล.คนที่เพื่อนเราแอบชอบเขามีแฟนแล้วว 555 ส่วนคนที่เราชอบเค้าก็คอยโทรหาเราตลอดๆเช่นกัน) จนกระทั่งวันที่จะกลับที่ฝึกงาน พี่เค้าก็คอยโทรถามตลอดว่าออกจาก โรงแรมยัง ขึ้นรถยัง ถึงที่ไหนแล้ว ทันรถรึเปล่า ซึ่งเรากับเพื่อนๆคิดไว้แล้วว่าถ้าไม่มีรถก็จะโบกรถกลับไปที่ฝึกงานหรือไม่ก็หาที่พักแถวๆนี้แล้วค่อยกลับตอนเช้าจนประมาณเกือบเย็นซึ่งแน่นอนคะรถหมดและสักพักพี่เขาก็โทรมาถามว่าอยู่ที่ไหน มีรถกลับมารึเปล่า?? พอบอกว่ารถหมดอาจจะโบกรถกลับ พี่เขาตอบกลับมาทันทีเลยว่า..."ไม่ต้อง!!!เดี๋ยวพี่ไปรับเองรอแป้ปใกล้จะถึงแล้ว" พอจบคำนั้น เรานี่หัวใจพองโตมากเลยคะ เราบอกเพื่อนๆว่า เดี๋ยวพี่เขาจะมารับ แน่นอนคะเดอะแก๊งค์มีเฮ ซึ่งตอนนั้นเราเองก็นั่งยิ้มและแอบคิดเข้าข้างตัวเองอยู่ไม่ใช่น้อย 5555 รอสักพักเรานั่งเหม่อๆอยู่ที่เก้าอี้คนเดียว เพราะเพื่อนๆไปซื้อของกัน  ปล.ที่นั่งคนเดียวคือ...รอ กลัวพี่เขามาแล้วหาไม่เจอ นั่งเหม่อๆอยู่ดีๆก็มีคนมาแตะขาเฉยยยพอเงยหน้าขึ้นมาปรากฏว่าเป็นพี่เค้าจ้าาาา และพูดว่า "เรียกตั้งนานแล้วไม่ได้ยินมั่วนั่งเหม่อ" พร้อมกับขยี้หัวเรา(กรี๊ดดดดด) ^////^ ในจังหวะนั้นเพื่อนก็เดินมาพอดี พี่เขาก็บอกพวกเราว่า "รอพี่ตรงนี้นะไปเลี้ยวรถมาก่อน" พอพี่เค้าเลี้ยวรถมาแน่นอนคะเดอะแก๊งค์มันมักจะทำหน้าที่ได้ดีเสมอ 555  พวกมัน 3 คนพร้อมใจกันนั่งแค็ปหลัง และให้เรานั่งหน้า พี่เขาก็พูดว่า "หือออทำหน้าที่เพื่อนได้ดี รู้งานเชียวนะ" เรานั่งนิ่งเลยยย เลยพูดแก้ไปว่า "พวกมันกลัวรถเสียสมดุลย์" (อีเราก็เขินไปอีกจ้าาาาาาเมื่อกี้ยังเขินไม่หายเลยยย 555)

เพื่อนๆสามารถเข้ามาพูดคุยและแสดงความคิดเห็นกันได้นะ  เดี๋ยวเรามาเล่าต่อ...