เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนคบกันได้มาสักพักหนึ่งประมาณ. 5-6. เดือนผมจริงจังและซื่อสัตย์กับเธอมากๆ ผมยอมเธอทุกอย่างผมง้อเธอทั้งๆที่ผมไม่ใช่คนผิด. เธอร้อนผมเย็น เธองี่เง่าผมเข้าใจ จนมาวันหนึ่งเธอนอกใจผมแอบคุยกับคนอื่นในไลน์ผมเสียความรู้สึกมากครับ .ความเชื่อใจของผมพังครับ ผมไว้ใจเธอมากๆแต่เธอกลับทำแบบนี้. มันแย่ครับ แล้วเธอบอกกับผมว่าจะไม่ทำอีกเธอบอกว่าเธอรักผม ผมให้โอกาสเธอ แล้วก็เกิดขึ้นอีกครั้งเธอมีอีกหนึ่งเฟสที่ผมไม่รู้ละแอบคุยกับคนอื่นอีกครับ .ที่ผมจับได้เพราะผมเล่นโทรศัพท์เธอ แล้วก็มีครั้งนี้อีกครับ เธอแอบคุยอีกแล้ว แล้วก็มีเรื่อยๆมา จนถึงตอนนี้ 5-6ครั้ง. เธอโทรคุยกับแฟนเก่าเธอ เล่นเกมส์์ด้วยกัน .เธอบอกผมกับผมว่าเป็นพี่น้องกัน แล้วเธอบอกผมว่าขอโทษ .จะไม่ทำอีกแล้ว แต่สุดท้ายผมก็โดนเธอทำแบบนี้อีก ผมบอกกับตัวเองว่า ไม่เป็นไรนะผมรอไห้เค้าคิดได้ครับว่าอันไหนดีไม่ดีควรไม่ควร ผมสอนผมเตือนผมห้ามอันไหนที่ไม่ดี ผมเป็นทั้งพ่อ พี่ เพื่อนน้อง ไห้เค้า .บ้านของผมห่างกับเค้า16 กิโลครับ. ผมซื้อของกินที่เค้าอยากกินไห้เค้าได้
ผมคิดว่าเราโตๆกันแล้วควรจริงจังได้แล้ว ผมทำงานผมมีเวลาไห้เธอตลอด ดึกแค่ไหนผมก็อยู่คุยกับเธอได้ถ้าเธอยังไม่ง่วง จนตอนนี้ผมไม่มีความรู้สึกอีกแล้วผมคิดว่า. รักที่ผมมีไห้เค้ามันคงไม่พอสำหรับเค้า แต่ผมไม่กล้าที่จะเดินออกมา ผมทำใจไม่ได้ หลายๆคนคงอาจคิด ว่าผู้ชาย

พูดเอาตัวเองดี แต่คุณเชื่อไหมครับ ไม่ว่าจะแฟนเก่าคนคุยเก่าผม ผมไม่ได้แคร์เค้าเลย อยู่กับเธอผมเดินจับมือให้แฟนเก่าเห็นคนคุยเก่าเห็น .มันอาจเป็นเพราะรักของผมมันแย่สำหรับเค้ารึเปล่าครับ เค้าถึงได้ทำแบบนี้ตลอด
รักครับแต่:)ห่วย ใช่ไหมครับ