คือตอนนี้​ผมม.3แล้วแต่ที่บ้านเขาไม่ให้ผมทำอะไรเลย​แม้แต่เข้าครัวเขาก็ไม่ให้ทำหรือไปหาเพื่อนเขาก็ไม่ไป​ ผมเคยนั่งคุยกับเพื่อนเรื่องอนาคตแล้วผมก็กลับตอน5โมงเพราะวันนั้นเลิกช้าด้วยอีกอย่างพอผมกลับที่บ้านยายผมเขาก็ถามทำไมกลับช้าผมก็เลยบอกคุยเรื่องอนาคตกับเพื่อน​แต่เขาตอบกลับมาว่า“ไม่ต้องคุยมันไร้สาระ”​ตอนนั้นผมไม่รู้จะพูดอะไรเลยเดินเข้าห้องนอนเลย​ วันต่อมาผมหิวข้าวตอนกลางคืนแล้วเพื่อนผมมันเคยสอนผมทำกับข้าวอยู่(ที่บ้านไม่เคยสอน​ ไม่เคยสอนนน)​ผมก็เลยไปทำแล้วหลังจากนั้นผมก็ทำเสร็จแล้วมานั่งกินแล้วยายผมเขาถาม“ไปทำเองทำไมไม่ต้องไปทำ​ ทำไมไม่ให้แม่ทำ” (ตอนนั้นห้าทุ่ม)​ผมก็เลยตอบกลับไป“แล้วยายเป็นอะไรต้องมาห้ามอ่ะ​ เพื่อนแพทมันด่าแพทว่าโตขึ้นจะทำ ไรเป็นวะแพท”​ แล้วยายก็ตอบ“ไม่ต้องทำ”​แล้วก็เงียบ​ วันต่อมาเพื่อนผมให้ผมไปโรงเรียนเพราะมันจะให้ผมถ่ายรูปให้+กับไปนั่งเป็นเพื่อนด้วย​ แต่ยายผมเขาจะไม่ให้ไปแล้วเขาก็บอกว่า“ไปเที่ยวทำ ไร”​ ไปโรงเรียน=ไปเที่ยว​ เยี่ยม​ คือเขียนมายาวมากอ่ะ​ผมแค่อยากรู้ว่าผมควรจะพูดยังไงดีให้เขาปล่อยผมได้แล้วเพราะทุกวันนี้เพื่อนผมจะเลิกคบแล้วครับT T