ย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีที่แล้วเท่าที่จำความได้  ตอนนั้น จขกท อายุ 7 ขวบ ที่บ้านทำธุรกิจส่วนตัวหลายอย่าง มีชีวิตอยู่อย่างสะดวกสบาย รถ 4-5 คัน มีแม่บ้าน มีพี่เลี้ยง อยากกินอะไรได้กิน อยากได้อะไรต้องได้ ไปเที่ยวแทบทุกเดือน รายได้ตอนนั้นเดือนนึงเป็นล้าน กำไร 2-3 แสน จนกระทั่งครอบครัวตัดสินใจปลูกบ้านหลังละ 5 ล้าน พร้อมออกรถใหม่ในเวลาเดียวกัน แต่ด้วยความที่พ่อและแม่เป็นคนชนบทได้เงินมาก็ใช้ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องการออมเท่าไหร่ และไม่เสียภาษีอย่างถูกต้องตามกฎหมาย วันนึงสรรพากรฟ้องเสียภาษีย้อนหลัง บวกกับธุรกิจที่รุ่งๆ อยู่ในช่วงขาลงขาดทุนวันนึงเป็นหมื่นๆ สุดท้ายต้องเลิกกิจการ รวมๆเป็นหนี้ 5-6 ล้าน ต่อมาก็ทำธุรกิจหลายอย่างแต่ไม่ประสบความสำเร็จ สุดท้ายพ่อและแม่โดนฟ้องล้มละลาย

            เมื่อไม่มีเงินปัญหาต่างๆ ก็ตามมา จขกท. เริ่มเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นอายุ 13-14 ปี ได้ไปเรียนบ้างไม่ได้ไปบ้างเนื่องจากไม่มีเงิน บางวันต้องเดินกลับบ้าน 3-4 กิโล เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย พี่ชายและพี่สาวเรียนไม่จบ ต้องออกจากโรงเรียนโดยยังเรียนไม่จบ ม.6 พี่สาวและพี่ชายติดเที่ยวติดยาเสพติด หลายครั้งเห็นพ่อและแม่แอบร้องไห้ จนเราต้องเริ่มทำงานตั้งแต่ ม.3 เริ่มจากเป็นเด็กเสริฟร้านอาหารทำงานช่วงเสาร์ – อาทิตย์ ได้เงินวันนึงประมาณ 160-200 บาท  จนจบ ม.3

            ได้เข้าเรียนต่อสายอาชีพ ช่วงอายุ 17 ได้เริ่มทำงานร้านอาหารเลิกเรียน 16.00 เข้าทำงานต่อจนถึงเที่ยงคืน ส่งตัวเองเรียนจนจบ ปวช. ได้มีแฟนคนนึงจากสาวเสริฟ ครั้งนึงเราได้ไปเที่ยวต่อหลังเลิกงานและมีอะไรกัน เราคบกันเป็นแฟนโดยที่เขาบอกว่าเขาเลิกกันคนเก่าแล้ว วันนึงที่ผมจับได้วันนั้นเป็นวันวาเลนไทน์เธอเช่าห้องอยู่ไม่ไกลจากบ้านผมเราเลิกงานกันมาเที่ยงคืนเธอบอกว่าแม่เธอมาที่ห้องโทรหาก็ไม่ได้ ผมเริ่มสงสัยจึงแอบขับรถไปหา เห็นร้องเท้าผู้ชายอยู่หน้าห้องแนบหูฟังเสียงครวญครางอย่างมีความสุข ผมเคาะประตู แฟนเก่าเธอเปิดประตูออกมา ส่วนเธอเดินตามหลังมานุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ผมนั่งร้องไห้หน้าห้องเธอร่วมชั่วโมง เธอไล่ผมไปอย่างไม่ใยดี และกลับไปบรรเลงเพลงรักกับแฟนของเธออย่างมีความสุข สรุปเธอหลอกผมว่าเธอเลิกกับแฟนแต่ความจริงเธอไม่ได้เลิก ตอนนั้นด้วยความที่ผมยังเป็นเด็กและเธอเป็นคนแรกของผม ผมไม่เลิกและตามง้อเธอ สุดท้ายเธอท้องกับแฟนของเธอผมเหมือนคนบ้าคนนึงร้องไห้แทบทุกคืนร่วมเดือน สุดท้ายผมออกจากที่ทำงานต้องไปฝึกงานที่กรุงเทพ และเรียนจบ ปวช.

            ได้รู้จักพี่คนนึงได้แนะนำให้ผมได้ทำงาน Outsorce อยู่ ธนาคาร กรุงเทพ สำนักงานใหญ่สาธร ทำงานเสาร์ – อาทิตย์ และทำงานพิเศษ หลายที่เพื่อส่งตัวเองเรียน จนจบ ปวส. ผมตัดสินใจไม่เรียนต่อ ทำงานที่ บริษัทแห่งหนึ่งในเขตปริมณฑล ตำแหน่งเขียนแบบ เงินเดือน 9,000 บาท และตอนนั้นผมมีแฟนคนนึงเราคบกันมาประมาณ 1 ปี สุดท้ายผมจับได้เธอไปมีอะไรกับคนอื่นด้วยความโง่เขลาผมของผม ผมให้โอกาศเธอสุดท้ายมีครั้งที่ สองครั้ง ที่สาม และสุดท้ายเธอไปจากผมไม่กลับมา ผมฟูมฟายเหมือนเดิม ร้องไห้เป็นเดือน โดยเหตุผลที่เธอมีคนอื่นคือผมจน ไม่มีเงินให้เธอไปหาคนที่รวยกว่า ผมจึงพยายามหาความรู้ความสามารถเพิ่มศักยภาพตัวเอง ทำงานทุกอย่างที่สามารถหาเงินได้
ปีแรกผมเงินเดือน 9,000 ปีที่สองได้ 10,000 ปีที่สาม 13,00 ปีที่สี่ 18,000 

           และผมได้รับโอกาสจากพี่คนนึงชวนให้ผมได้ทำงานเป็นเซลล์ ตจว. สตาร์ทเริ่มต้น รวมค่าคอมมิชชั่น ค่าเช่ารถ ค่าคอมมิชชั่น ปีแรก 40,000 ปีที่สอง 60,000 ปีที่สาม 80,000 และได้สะสมประสบการณ์ความรู้ความสามารถตอนนี้ผมได้ออกมาเปิดบริษัทของตัวเองได้ประมาณ 9 เดือน รายได้เฉลี่ยเดือนละประมาณ 1 ล้าน กำไร 250-300 K และส่งให้พ่อและแม่ใช้อย่างไม่ขัดสน ทั้งที่อายุ 27 ปี ผมคิดว่าผมประสบความสำเร็จในระดับนึงแล้ว และตอนนี้ชีวิตผมมีความสุขมาก ตอนนี้ผมมีคู่หมั้นแล้วเราคบกันมา 4ปี มีปัญหาไม่เข้าใจกันบ้างแต่โดยรวมผมมีความสุขมาก และมีแผนจะแต่งงานกับแฟนผมของภายในปีนี้ครับ  สุดท้ายอยากให้เรื่องราวของผมเป็นแรงบันดาลใจสำหรับทุกคนที่มีปัญหาครับ.

ปล. มีเรื่องถามครับตอนนี้พ่อผมเป็นโรคเส้นเลือดหัวใจตีบ เนื่องจากสะสมความเครียดมานาน อยากหาหมอและโรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญเรื่องหัวใจในการทำบอลลูนครับ.