ตอนนี้เราอยู่ในวัยมัธยมค่ะ ช่วงก่อนปิดเทอมที่ผ่านมาประมาณ 2-3 เดือน เราเริ่มติดโทรศัพท์มากขึ้น เพราะต้องใช้ค้นหาศัพท์ในการทำการบ้าน เราเครียดกับการบ้าน เครียดกับการที่ต้องมานั่งแก้นั่งทำ เราเครียดเรื่องเพื่อนด้วย เรามีเพื่อนสนิท แต่มีเพื่อนนึงเข้ามา เวลาเราเดินเพื่อนสน.เราก็ไปเดินกับอีกคน แต่ก่อนเพื่อนจะทักมาหาเราถามการบ้าน ถามนู้นถามนี้ แต่เดียวนี้บะไปคุยกับอีกคน เพื่อนอีกคนชอบมองเราแปลก ๆ ประมาณว่าไม่ค่อยชอบเราเท่าไหร่ (อาจจะป็นเพราะเราอ้วน+มีสิวเลยไม่น่าคบ) เรารส.ว่าเราเหมือนไม่มีเพื่อนเลยตอนนี้ ยิ่งตอนใกล้ ๆ ปิดเทอมครูสั่งงานกลุ่ม 4 คน ในกงุ่มก็จะมีเรา เพื่อนสนิท (หรือเปล่าณ ตอนนี้) เพื่อนคนนั้น แล้วก็เพื่อนอีกคนหนึ่ง ครูสั่งแต่สุดท้ายเราเหมือนเราค้องทำคนเดียว นัดมาทำงานก็ไม่มา ทำให้เรายิ่งเครียดขึ้นไปอีก เราเริ่มมีอารมณ์ที่ โมโหง่ายขึ้น ไม่พอใจอะไรก็จะพูดแรง ๆ ใส่คนรอบข้าง ชอบคิดเรื่อยเปื่อย ขี้เกียจ ไม่อยากทำอะไร ทำอะไรก็ทำได้แค่แปปเดียว หงุดหงิดง่าย และเริ่มคิดว่าตัวเองไม่มีความหมาย ไม่อยากอยู่บนโลก เราเริ่มทะเลาะกับแม่บ่อยขึ้น เราร้องไห้ ตอนนั้นในหัวเราคิดว่า อยู่ไปก็ไม่มีความหมาย อยู่ไปก็ลำบากแม่เรา เราจะอยู่ไปทำไม เราทำร้ายตังเองด้วยการต่อยกำแพง ข่วนหน้าตัวเองแรง ๆ แต่เราไม่กรีดข้อมือเรากลัวเลือด แต่ก็เคยคิดจะทำอยู่
#เราควรทำยังไง
#เราเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า
#ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
อาการเรามันบ่งบอกถึงโรค...หรือเปล่า ?
#เราควรทำยังไง
#เราเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า
#ขอคำแนะนำด้วยค่ะ