เราเคยตั้งกระทู้ชอบครูอายุ 37 เมื่อ 3 ปีที่แล้ว วันนี้ที่ผ่านมา 3 ปีเราได้รู้อะไรมากขึ้น จริงที่ว่าเราไม่ได้ต้องการครอบครองเขาเลย เราแค่รู้ว่าตอนมีเขาอยู่มันดีแค่ไหน เราไม่เคยเลิกรักเขาเลยด้วยซ้ำ หลายคนไม่เคยผ่านช่วงเวลานี้มาคุณก็จะมองว่ามันแย่ ใช่ไง คุณจะมองยังไงก็ได้เพราะคุณไม่ใช่คนที่รู้สึก เราพยายามทำทุกทางเพื่อจบความรู้สึกตัวเอง ไม่ต้องสงสารพ่อแม่นะคะ เพราะท่านรู้เรื่องนี้และท่านเข้าใจ พยายามที่จะคบคนที่เข้ามาแต่ถ้าบางความสัมพันธ์นั้นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการมันก็จบไป เราคิดว่าเรสามารถเลิกรู้กสึกกับเขาได้ แต่ทุกวันนี้เราเริ่มไม่เชื่อในสิ่งนั้น ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงจริงๆ แต่บางความเ็นห่วงถ้าใช้คำพูดที่แย่เกินไปมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย ทำให้อีกคนรู้สึกแย่ด้วยซ้ำ ไม่ใช่เราไม่พยายามที่จะทำอะไรเลย เราพยายามจนมันไม่มีหนทางแล้วจริงๆ เราควรจะปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้ในทางที่มันควรจะเป็น เราแย่มากตอนที่มานั่งอ่าน comment ในกระทู้นั้นบางคำพูดมันเกินที่เราจะรับไหวจริงๆค่ะ เราเข้าใจว่าเราเป็นเด็กค่ะ แต่เด็กจะมีความรู้สึกแบบนั้นไม่ได้เลยหรอคะ เรารักใครไม่ได้เลยหรอ
ครูที่เรารัก แม้จะรู้ว่าไม่ควร