เมื่อความงี่เง่าสอนให้เรารู้จักคำว่ารัก

เรากับสามีคบกันมาตั้งอายุ17แล้วค่ะ..จนตอนนี้ก็ปาเข้า27แล้ว..บอกก่อนนะคะว่าเรา2คนรู้จักกันผ่านโทรศัพย์ที่มีเพื่อนยืมของเค้าโทรหาเรา..แล้วเราไม่ได้รับจึงโทรกลับ..ปลายสายก็เป็นเจ้าของโทรศัพท์เค้าพูดดีมากเสียงก็น่ารักรู้สึกว่าคุยแล้วไม่เบื่อ..จากนั้นเราก็คุยกันมาตลอดจะตกลงคบกันโดยที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน..บอกก่อนเลยว่าตอนนั้นก็มีแฟนยุแล้วแต่ด้วยเป็นความรักของวัยรุ่นเลยไม่ได้ซีเรียสกับเรื่องอะไรแบบนี้555..จนผ่านไปเกือบเดือนได้เวลาเราต้องนัดเจอกันซะที..ลืมบอกว่าเราตั้งสเป๊กไว้สูงมาก..แน่ๆคือต้องสูงยาวเข่าดีเขาถึงจะดูแลเราได้(คิดไปเอง)..ครั้งแรกของการเจอกันก็เริ่มขึ้นเมื่อผช.ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเค้าทำไมตัวเล็กจังแบบนี้จะอยู่กันได้หรอ555มโนไปอีก..หลังจากที่พบกันครั้งแรกผ่านไป..ปฏิกิริยาเค้าอยากที่ดียุแล้วก็ดีกว่าเดิมเป็นเท่าตัว..แต่คนที่ทำตัวแย่ลงคือเราที่ผิดหวังในตัวเค้าเพียงแค่ความสูง..ในใจตอนนั้นทำทุกอย่างให้เค้าเลิกกะเรา..ทำตัวงี่เง่าสารพัดแต่แปลกว่าผู้ชายคนนี้ยอมเราทุกอย่าง..แกล้งอยากได้นุ้นนี่นั่นเขาพยายามหามาให้ทั้งๆที่เค้าฐานะไม่ค่อยจะดี..หยุดเรียนไปรับจ้างช่วยงานคนข้างบ้านเพื่อเอาเงินมาซื้อสิ่งของมาสนองความต้องการของเรา..จากวันเป็นเดือนเคลื่อนไปเป็นปี..ความรักที่ให้เค้าที่เริ่มจากศูนย์บัดนี้มันทะลุถึงร้อย..เพียงเพราะความดีที่เค้ามีให้..แต่ยังไม่เลิกนิสัยงี่เง่านะคะ..จนวันนึงความอดทนของผช.คนที่เรารักที่สุดก็สิ้นสุดลง..เมื่อเราบอกเลิกเค้าครั้งแล้วครั้งเล่าเพียงเพราะต้องการแค่เรียกร้องความสนใจ..การบอกเลิกเค้าครั้งนั้น..คำตอบที่ได้กลับมามันไม่เหมือนทุกๆครั้งคือเค้าบอกว่า..อยากเลิกก็เลิกไม่ไหวเหมือนกันละ..แทนที่เราจะดีใจกลับเหมือนฟ้าผ่าลงมาที่ตัว..เค้าไม่พูดเปล่าเค้าปิดการติดต่อสื่อสารทุกทาง(ตอนนั้นเรียนต่อคนละที่กัน)..คนที่จะตายกลับเป็นเรา..เคยมีเพื่อนเตือนแต่เราไม่ฟังว่าการบอกเลิกบ่อยๆสุดท้ายคนที่เจ็บจะเป็นเรา..วันนี้มันคือเรื่องจริง..โทรหาเค้าทุกๆครึ่งชม.เป็นเวลา5วันเต็ม..กินไม่ได้นอนไม่หลับ..สุดท้ายทำใจได้เพราะเพลงครึ่งหนึ่งของชีวิตเลยหันมากินข้าวดูแลตัวเอง..จนบ่ายของวันที่5มีเบอร์แปลกๆโทรมาเลยรับสาย...ใช่เค้าคนนั้น..เค้าโทรกลับมา..เค้าพูดเหมือนไม่มีรัยเกิดขึ้น..แต่สิ่งหนึ่งที่แปลกกว่าคือเราไม่ถามเค้าสักคำว่าเค้าหายไปไหนทำแบบนี้ทำไม..เพราะเรารู้คำตอบนั้นดี..เราพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง..ทำตัวให้มีคุณค่าเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น..จับผิดอย่างมีสติ555..(เค้าเจ้าชู้ระดับนึงเลยนาจา)..ก่อนจะมาเป็นคู่สามีภรรยากันก็ทะเลาะกันเรื่องมือที่3ก็บ่อย..ทั้งของเราและของเค้าแก้แค้นกันไปกันมา..สุดท้ายมีเจ้าตัวเล็กแบบไม่ตั้งใจ..เราจัดงานแบบเงียบๆผูกข้อไม้ข้อมือกันเพราะทุนฝ่ายชายก็ไม่ค่อยมี..เมื่อย่างเข้าสู่สถานะการเป็นพ่อแม่คน..ความเจ้าชู้ของพวกเราก็เริ่มห่างหายเพราะเรามีความคิดมากขึ้นด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้..วันนี้ชื่นชมสามีได้เต็มปากเลยว่าเค้าแสนดีมากตลอด10ที่อยู่ด้วยกัน..เราจะตั้งปณิธานไว้เลยว่าจะไม่ทะเลาะกันเกินข้ามคืน..ใครรู้ตัวว่าผิดต้องขอโทษ..แต่สิ่งหนึ่งที่เราบอกเค้าหลังจากมีลูกแล้วคือถ้าเค้าไปหลงผิดกลับคำว่านอกใจแล้ว..เราจะไม่ให้อภัยไม่ว่ากรณีใดใดทั้งสิ้น..เพราะเราจะถือว่าไม่ให้เกียรติครอบครัว..แต่ทุกว่านี้ครอบครัวเรามีความสุขมาก..ลูกคนที่2ได้10สัปดาห์แล้ว..สามีดีใจมาก..ไม่ให้เราทำอะไรเลย..ทำงานก็คอยไปนั่งเล่นด้วยตลอดถ้ามีโอกาส..อู้อู้..
..แต่ถ้าจะถามถึงอนาคตเราบอกเลยว่าแล้วแต่โชคชะตาหรือบุญกรรมที่จะลิขิตให้มันเกิด..วันนี้เรามีความสุขดี..วันหน้าใครจะไปรู้ว่าเค้าจะแอบเปลี่ยนไป..สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือเราจะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด..และเป็นภรรยาที่ทำให้เค้าไมอยากไปไหนไกลๆถ้าไม่มีเราอิอิ..ทุกวันนี้เค้าบอกกะเพื่อนว่าเค้ารักเรามากขึ้นทุกวัน..ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆก็สาธุ555...เรื่องความสูงไม่เคยเป็นอุปสรรคแม้มีหลายๆคนที่มองว่าเราไม่เหมาะสมกันเอย..เราหน้าตาดีกว่าเอย..เราสูงกว่าเอย..ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเรา2คนหรอกเพราะเราพิสูจน์มาหมดแล้วว่าสิ่งที่ชอบเป็นเพียงภาพมายา..
..สุดท้ายนี้อยากบอกให้เป็นอุทาหรณ์เตือนใจหนุ่มๆสาวๆที่คิดว่าคนรักเราคือของตาย..เลือกงี่เง่าแบบพอดี..เข้าใจว่ารัก..ลองใช้สติมองแทนการอาละวาดฟูมฟาย..แล้วเราจะเห็นหลายอย่างในตัวแฟนเรามากกว่าที่งี่เง่าให้เค้าตื่นตูม..อย่ายอมจนเกินไปและอย่าเข้มงวดเกินไป..อยู่ในความพอดี..รักใครอย่าลืมเผื่อใจไว้รักตัวเองเวลาที่เค้าหมดรักเราแล้ว..พยายามรักตัวเองให้เป็น..บางคนรักแบบไม่เผื่อใจ..หลายผิดหวังมาทางออกสุดท้ายก็คือความตายกับเลือกทำร้ายตัวเอง..บาปนะคะ..เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ