ลูกชายเป็นเด็กที่หัวดี ความจำดี เรียนรู้ได้เร็ว แต่ตอนนี้รู้สึกว่าไม่มีกระจิดกระใจในการเรียน เดียวเดือน พค. นี้ก็ขึ้น ม 3 และ และเรามีความตั้งใจให้ไปสอบ รร ดัง ๆ อย่างเตรียม มหิดล แต่เจ้าตัวไม่มีความต้องการเลย เพราะไม่เคยมีใจในการที่จะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ไม่เคยคิดที่จะทำแบบฝึดหัด และ ไม่เคยคิดที่จะไปสอบ จะเรียนที่ รร เก่าต่อไปจนจบ ม 6 แต่ก็เรียนพิเศษอยู่ตลอดรวมถึงปิดเทอมตอนนี้ก็เรียนอยู่ จะให้เน้นเรียนปิดเทอม เพื่อเปิดเทอมจะได้อยู่บ้านทำการบ้านและพักผ่อน ช่วงปิดเทอมจะเรียนจนเปิดทอมเลย เรียนวันหนึ่งประมาณ 6 ช ม แต่เรื่องไปเรียนไม่ค่อยบน เพราะรู้ว่าหากไม่ไปเรียนคงแย่แน่ ก็ยอมเรียนแบบไม่มีปัญหา บางวิชาชอบเรียนมากพอสมควร เช่นฟิกสิกส์ เพระาอาจารย์สอนสนุก ส่วนแลข เคมี อังกฤษ ก็เรียนปกติน้องอยู่ห้องที่เค้าเรียกว่าห้องแรก ๆ ของ รร พวกห้องคิง ห้องกิ๊ฟ อะไรประมาณนี้
เคยถามว่าทำไมถึงไม่ยอมไปสอบเตรียม มหิดล เค้าบอกว่าเรียนที่ รร ห้องพวกนี้ก็ลำบากขนาดนี้แล้ว หากไป รร อย่างที่ว่าก็คงต้องยิ่งแข่งขันกันลำบากมากกว่ากันอีกหลายสิบเท่าขอเลือกแบบสบาย ๆ ดีกว่า ซึ่งเราก็มองว่ามันก็จริงเป็นเหตุผลที่รับ และ เข้าใจได้ แต่บอกตรง ๆ ว่าเสียดายความจำที่ดี ความฉลาดหลักแหลม แต่ขาดความขยัน อดทน หากได้สองสิ่งนี้เข้ามาเชื่อว่าไปได้ไกลมากพอควร
แต่ชอบในสิ่งที่เค้าขอบ เช่นชอบเล่นเกมส์ฟุตบอล ซึ่งปกติ ชอบหาความรู้เรื่องนักกีฬาบอล รู้เยอะมากทีมนี้มีใคร กองหน้า กองหลัง กองกลาง โดยเฉพาะพวกทีมชาติรู้จักดี และที่สำคัญหากมีนักเตะระดับโลกมาจะต้องไปขอลายเซ็นต์ให้ได้ ถึงแม้จะนั่งรอ 8-9 ช ม ก็ยินดีรอได้ไม่มีปัญหาได้มาแล้วจะมีความสุขมาก ๆ ซื้อเสื้อของแท้มาตัวหนึ่ง 2000 กว่าบาท เพื่อให้นักเตะระดับโลกเซ็นต์ ไปนังรองเกินครึ่งวันก็มีความสุข เซ็นต์มาแล้วก็นั่งชื่นชม เช้า ค่ำ เย็น ไอเราก็เข้าใจนะ และชอบดูบอล ... แต่ไม่ชอบเล่นบอล มีเล่นบ้างกับเพื่อน แต่ไม่ได้รักเพราะถ้ารักจริง เราจะสนับสนุนอย่างเคยพาไปเรียนก็ไม่ได้ชอบ เพราะเด็กพวกนั้นเรียนมาตั้งแต่เด็กแล้ว ส่วนตัวเขา พึ่งมาเรียนตอน ม 1 ซึ่งเด็กพวกนั้นมีทักษะ และ เล่นดีกว่า เวลาไปลงเล่นกับเด็กพวกนั้นก็จะโดยเค้าว่า ประมาณว่าเล่นไปดี ส่งบอลไม่เป็นอะไรประมาณนั้น
ตอนนี้จะทำยังไงดีให้เค้ามีความคิดที่จะมาสอบ หรือว่า เราเองที่ผิดที่ยัดเยียดความต้องการในการสอบ รร ดีดีให้กับเค้า ซึ่งก็อาจจะจริง ๆ ก็เริ่มทำใจไว้แล้วบ้าง แต่อย่างที่บอกเสียดายความรู้ความสามารถที่ติดตัวเข้ามา ซึ่งเขาก็คิดไม่ได้ อย่างที่เค้าบอกวันว่าเด็กชอบอะไรให้สนับสนุน จะให้ผมสนับสนุนเค้าดูบอลพรีเมียรีก ดูบอลบุนเดสลีก้า ดูบอลไทย แบบนี้หรือครับ มันสมควรที่จะสนับสนุนหรือ ครับ สนับสนุนการให้เค้าครั่งไคร่นักบอล สนับสนุนให้สะสมการ์ดนักบอล สนับสนุนให้ซื้อเสื้อบอลตัวละ 2000- 3000 บาท มาให้นักบอลเซ็นต์ แล้วก็เก็บไว้ใส่ก็ใส่ไม่ได้ เพราะหากไปซักลายเซ็นต์ก็จะหายไป แบบนี้มันจะถูกต้องหรือครับ คือ ถ้ามันมีทางไปในทางที่ดีผมก็สนับสนุนเต็มที่นะครับ หากเค้ายอมเล่นบอลรักบอลมาก อย่าเป็นนักฟุตบอลผมว่าผมจะสนับสนุน แต่นี้มันไม่ใช่ครับ
ผมจะทำไงดีครับให้เค้าคิดได้ ถามว่าเรื่องเรียนสำคัญไหม คือ จริง ๆ ผมทำงาน office หากไม่ให้เค้าไปเรียนตอนปิดเทอม เค้าก็อยู่บ้านดูหนัง เล่นเกมส์ อ่านการตูน ฟังเพลง ซึ่งไม่มีทางเป็นไปได้ว่าจะหยิบหนังสือหนังหามาอ่านครับ ตอนนี้เริ่มทำใจให้กับตัวเองแล้ว คิดเสียว่าเค้าเลือกชีวิตเข้าเอง หากดีไม่ดีเค้าก็ต้องรับผิดชอบไป คือ เหมือนวัยรุ่น คุยยากมาก ๆ การเปลี่ยนความคิดเค้านี้ทำได้ยากมากต่อให้หาเหตุผล หลายร้อยหลายพันอย่างก็แค่นั้น อีกเรื่องคือชอบเที่ยวต่างประเทศ แต่ก็ไม่ได้ไปหลอกครับ มันใช้เงินเยอะ ไม่มีเงินมากมายพนักงานกินเงินเดือนเท่านั้น ฝันอยากจะไปเรียนต่อนอกก็บอกว่าให้ไปหาทุน หากต้องการไป แต่ตอนนี้ก็ต้องตั้งใจเรียน วางเป้าหมายไว้ให้ดีถึงจะไปได้ เค้าบอกว่าจะไปทำงานแล้วไปเรียน ก็บอกว่างั้นก็ตามใจ
ขอปรึกษาด้วยครับ
อยากสอบถาม พฤติกรรมแบบนี้แก้ไงดีครับ เด็กชาย อายุ 14
เคยถามว่าทำไมถึงไม่ยอมไปสอบเตรียม มหิดล เค้าบอกว่าเรียนที่ รร ห้องพวกนี้ก็ลำบากขนาดนี้แล้ว หากไป รร อย่างที่ว่าก็คงต้องยิ่งแข่งขันกันลำบากมากกว่ากันอีกหลายสิบเท่าขอเลือกแบบสบาย ๆ ดีกว่า ซึ่งเราก็มองว่ามันก็จริงเป็นเหตุผลที่รับ และ เข้าใจได้ แต่บอกตรง ๆ ว่าเสียดายความจำที่ดี ความฉลาดหลักแหลม แต่ขาดความขยัน อดทน หากได้สองสิ่งนี้เข้ามาเชื่อว่าไปได้ไกลมากพอควร
แต่ชอบในสิ่งที่เค้าขอบ เช่นชอบเล่นเกมส์ฟุตบอล ซึ่งปกติ ชอบหาความรู้เรื่องนักกีฬาบอล รู้เยอะมากทีมนี้มีใคร กองหน้า กองหลัง กองกลาง โดยเฉพาะพวกทีมชาติรู้จักดี และที่สำคัญหากมีนักเตะระดับโลกมาจะต้องไปขอลายเซ็นต์ให้ได้ ถึงแม้จะนั่งรอ 8-9 ช ม ก็ยินดีรอได้ไม่มีปัญหาได้มาแล้วจะมีความสุขมาก ๆ ซื้อเสื้อของแท้มาตัวหนึ่ง 2000 กว่าบาท เพื่อให้นักเตะระดับโลกเซ็นต์ ไปนังรองเกินครึ่งวันก็มีความสุข เซ็นต์มาแล้วก็นั่งชื่นชม เช้า ค่ำ เย็น ไอเราก็เข้าใจนะ และชอบดูบอล ... แต่ไม่ชอบเล่นบอล มีเล่นบ้างกับเพื่อน แต่ไม่ได้รักเพราะถ้ารักจริง เราจะสนับสนุนอย่างเคยพาไปเรียนก็ไม่ได้ชอบ เพราะเด็กพวกนั้นเรียนมาตั้งแต่เด็กแล้ว ส่วนตัวเขา พึ่งมาเรียนตอน ม 1 ซึ่งเด็กพวกนั้นมีทักษะ และ เล่นดีกว่า เวลาไปลงเล่นกับเด็กพวกนั้นก็จะโดยเค้าว่า ประมาณว่าเล่นไปดี ส่งบอลไม่เป็นอะไรประมาณนั้น
ตอนนี้จะทำยังไงดีให้เค้ามีความคิดที่จะมาสอบ หรือว่า เราเองที่ผิดที่ยัดเยียดความต้องการในการสอบ รร ดีดีให้กับเค้า ซึ่งก็อาจจะจริง ๆ ก็เริ่มทำใจไว้แล้วบ้าง แต่อย่างที่บอกเสียดายความรู้ความสามารถที่ติดตัวเข้ามา ซึ่งเขาก็คิดไม่ได้ อย่างที่เค้าบอกวันว่าเด็กชอบอะไรให้สนับสนุน จะให้ผมสนับสนุนเค้าดูบอลพรีเมียรีก ดูบอลบุนเดสลีก้า ดูบอลไทย แบบนี้หรือครับ มันสมควรที่จะสนับสนุนหรือ ครับ สนับสนุนการให้เค้าครั่งไคร่นักบอล สนับสนุนให้สะสมการ์ดนักบอล สนับสนุนให้ซื้อเสื้อบอลตัวละ 2000- 3000 บาท มาให้นักบอลเซ็นต์ แล้วก็เก็บไว้ใส่ก็ใส่ไม่ได้ เพราะหากไปซักลายเซ็นต์ก็จะหายไป แบบนี้มันจะถูกต้องหรือครับ คือ ถ้ามันมีทางไปในทางที่ดีผมก็สนับสนุนเต็มที่นะครับ หากเค้ายอมเล่นบอลรักบอลมาก อย่าเป็นนักฟุตบอลผมว่าผมจะสนับสนุน แต่นี้มันไม่ใช่ครับ
ผมจะทำไงดีครับให้เค้าคิดได้ ถามว่าเรื่องเรียนสำคัญไหม คือ จริง ๆ ผมทำงาน office หากไม่ให้เค้าไปเรียนตอนปิดเทอม เค้าก็อยู่บ้านดูหนัง เล่นเกมส์ อ่านการตูน ฟังเพลง ซึ่งไม่มีทางเป็นไปได้ว่าจะหยิบหนังสือหนังหามาอ่านครับ ตอนนี้เริ่มทำใจให้กับตัวเองแล้ว คิดเสียว่าเค้าเลือกชีวิตเข้าเอง หากดีไม่ดีเค้าก็ต้องรับผิดชอบไป คือ เหมือนวัยรุ่น คุยยากมาก ๆ การเปลี่ยนความคิดเค้านี้ทำได้ยากมากต่อให้หาเหตุผล หลายร้อยหลายพันอย่างก็แค่นั้น อีกเรื่องคือชอบเที่ยวต่างประเทศ แต่ก็ไม่ได้ไปหลอกครับ มันใช้เงินเยอะ ไม่มีเงินมากมายพนักงานกินเงินเดือนเท่านั้น ฝันอยากจะไปเรียนต่อนอกก็บอกว่าให้ไปหาทุน หากต้องการไป แต่ตอนนี้ก็ต้องตั้งใจเรียน วางเป้าหมายไว้ให้ดีถึงจะไปได้ เค้าบอกว่าจะไปทำงานแล้วไปเรียน ก็บอกว่างั้นก็ตามใจ
ขอปรึกษาด้วยครับ