เคยเป็นกันไหมคะที่ไปจากใครคนนึงไม่พ้นสักที
เราคบกะแฟนเรามาเกือบ 8 ปี ตลอดระยะเวลาที่คบกันมามันก็เหมือนคู่อื่นปกติทั่วไปที่ต้องผ่านปัญหาต่างๆกันมามากมาย ไม่ว่าจะทุกข์หรือจะสุข ตลอดเวลาที่คบกันสิ่งที่เรารักในความเป็นเค้า คือเรารู้สึกว่าเค้ามีความเป็นผู้นำเราได้ เป็นได้ทุกบทบาทไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เป็นแฟน เป็นพี่ เป็นพ่อด้วยซ้ำในบ้างครั้ง555 เค้าเป็นคนที่จิตใจดีเห็นอกเห็นใจคนอื่น มีน้ำใจ เอาใจใส่เราในเรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่บางเรื่องเราไม่เคยจะสนใจด้วยซ้ำ แต่คนเราทุกคนย่อมมีสิ่งที่ไม่ดีในตัวเสมอ แฟนเราค่อนข้างเจ้าชู้ เราจะทะเลาะกันเรื่องผญ ค่อนข้างบ่อย และด้วยความที่ตัวเราเองเราก็ยอมรับว่าเราขี้หึงเกิน แต่หลังๆมาเราก็ยอมลดลงไปเยอะ บางทีทำหลับหูหลับตาว่าไม่เห็น แต่ถ้าอันไหนที่ทนไม่ไหวเราก็ต้องพูดออกไป ชีวิตเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ เราก็ให้อภัยทุกครั่งกับปัญหาที่เกิดขึ้น ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเรามั่นใจว่าเราไม่เคยทิ้งเค้าให้โดดเดี่ยว ทุกครั้งที่มีปัญหา บางปัญหาเราอาจช่วยแก้ไขได้ไม่ดีแต่เราไม่เคยปล่อยให้เค้าอยุ่คนเดียว จนมาวันนี้ที่เราต้องแยกทางกันเพราะปัญหาเดิมๆคือเค้ามีคนอื่น
แปลกมั้ยที่คนเราส่วนมากมักไม่รู้ว่าอะไรมันเปลี่ยนไปตอนไหน รู้สึกเหมือนทุกอย่างจะยังดหมือนเดิม แต่มันก็มีคลื่นใต้น้ำอยู่ตลอด วันที่เรารู้ว่ามีคนอื่นหัวใจมันก็สลายเหมือนเดิมทุกครั้ง เราคิดตลอดว่าเราไม่ดีตรงไหน จนหลายครั้งที่ก็บอกตัวเองว่าไม่ใช่ว่าเราดีไม่พอ แต่เค้าต่างหากที่ไม่รู้จักพอ
เค้าทำเลวกับเรามากมายไว้เยอะ ทำเรื่องเสียใจให้กับเราไว้มากแต่แปลก แปลกที่เรากลับจำเอาแต่ความรู้สึกดีๆที่มีให้มาทดแทนความเลว เราพยายามบลอคเค้าทุกช่องทาง แต่สุดท้ายก็ต้องปลดบลอคอยู่หลายครั้ง เพราะเค้าพยายามติดต่อมาและตัวเราเองก็ใจอ่อนทิ้งเค้าไม่ลง แต่การที่เค้ากลับมาในทุกๆครั้งเหมือนแค่มารั้งไม่ให้เราจากไป แค่ให้ตัวเค้ารุ้ว่าเราจะยังอยู่ แต่เค้าก็ยังคบอยุ่กับคนใหม่เช่นกัน
ทุกครั้งที่เหมือนเราจะรู้สึกดีขึ้น พอเราได้กลับมาคุยกะเค้าใหม่ เหมือนเราเดินถอยหลังกลับไปยืนอยู่ที่จุดเดิม เกือบสี่เดือนที่ผ่านมาเราโดนดึงกลับไปอยู่ที่จุดเดิมบ่อยมาก ซึ่งเหตุผลนึงก็คงเป็นเพราะตัวเราเองก็ไม่เข้มแข็งพอ มันไม่มีใครได้ที่จะช่วยให้หลุดพ้นจากความรู้สึกแบบนี้นอกจากตัวเราเอง แล้วเมื่อไหร่ที่ตัวเราเองจะเข้มแข็งพอที่จะก้าวออกมา ยังรักเค้าทั้งๆที่รู้ว่าเค้าแย่แค่ไหน ยังรอเค้าอยากให้เรากลับมารักกันแต่ทั้งๆที่รู้ว่าวันนึงก็ต้องกลับมาเจ็บ มันคงต้องใช้เวลานานหน่อยสำหรับเราแต่พยายามคิดว่าแล้วเราจะต้องผ่านมีนไปได้สักวัน อกหักไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่เป็นเรื่องที่เรื้อรังยิ่งกว่ามะเร็ง ต้องใช้เวลารักษาเยียวยา และก็ไม่รู้ว่าวันนึงเชื้อร้ายจะกลับมาใหม่อีกรึป่าว
เคยไหมที่ไปจากใครสักคนไม่พ้นสักที
เราคบกะแฟนเรามาเกือบ 8 ปี ตลอดระยะเวลาที่คบกันมามันก็เหมือนคู่อื่นปกติทั่วไปที่ต้องผ่านปัญหาต่างๆกันมามากมาย ไม่ว่าจะทุกข์หรือจะสุข ตลอดเวลาที่คบกันสิ่งที่เรารักในความเป็นเค้า คือเรารู้สึกว่าเค้ามีความเป็นผู้นำเราได้ เป็นได้ทุกบทบาทไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เป็นแฟน เป็นพี่ เป็นพ่อด้วยซ้ำในบ้างครั้ง555 เค้าเป็นคนที่จิตใจดีเห็นอกเห็นใจคนอื่น มีน้ำใจ เอาใจใส่เราในเรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่บางเรื่องเราไม่เคยจะสนใจด้วยซ้ำ แต่คนเราทุกคนย่อมมีสิ่งที่ไม่ดีในตัวเสมอ แฟนเราค่อนข้างเจ้าชู้ เราจะทะเลาะกันเรื่องผญ ค่อนข้างบ่อย และด้วยความที่ตัวเราเองเราก็ยอมรับว่าเราขี้หึงเกิน แต่หลังๆมาเราก็ยอมลดลงไปเยอะ บางทีทำหลับหูหลับตาว่าไม่เห็น แต่ถ้าอันไหนที่ทนไม่ไหวเราก็ต้องพูดออกไป ชีวิตเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ เราก็ให้อภัยทุกครั่งกับปัญหาที่เกิดขึ้น ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเรามั่นใจว่าเราไม่เคยทิ้งเค้าให้โดดเดี่ยว ทุกครั้งที่มีปัญหา บางปัญหาเราอาจช่วยแก้ไขได้ไม่ดีแต่เราไม่เคยปล่อยให้เค้าอยุ่คนเดียว จนมาวันนี้ที่เราต้องแยกทางกันเพราะปัญหาเดิมๆคือเค้ามีคนอื่น
แปลกมั้ยที่คนเราส่วนมากมักไม่รู้ว่าอะไรมันเปลี่ยนไปตอนไหน รู้สึกเหมือนทุกอย่างจะยังดหมือนเดิม แต่มันก็มีคลื่นใต้น้ำอยู่ตลอด วันที่เรารู้ว่ามีคนอื่นหัวใจมันก็สลายเหมือนเดิมทุกครั้ง เราคิดตลอดว่าเราไม่ดีตรงไหน จนหลายครั้งที่ก็บอกตัวเองว่าไม่ใช่ว่าเราดีไม่พอ แต่เค้าต่างหากที่ไม่รู้จักพอ
เค้าทำเลวกับเรามากมายไว้เยอะ ทำเรื่องเสียใจให้กับเราไว้มากแต่แปลก แปลกที่เรากลับจำเอาแต่ความรู้สึกดีๆที่มีให้มาทดแทนความเลว เราพยายามบลอคเค้าทุกช่องทาง แต่สุดท้ายก็ต้องปลดบลอคอยู่หลายครั้ง เพราะเค้าพยายามติดต่อมาและตัวเราเองก็ใจอ่อนทิ้งเค้าไม่ลง แต่การที่เค้ากลับมาในทุกๆครั้งเหมือนแค่มารั้งไม่ให้เราจากไป แค่ให้ตัวเค้ารุ้ว่าเราจะยังอยู่ แต่เค้าก็ยังคบอยุ่กับคนใหม่เช่นกัน
ทุกครั้งที่เหมือนเราจะรู้สึกดีขึ้น พอเราได้กลับมาคุยกะเค้าใหม่ เหมือนเราเดินถอยหลังกลับไปยืนอยู่ที่จุดเดิม เกือบสี่เดือนที่ผ่านมาเราโดนดึงกลับไปอยู่ที่จุดเดิมบ่อยมาก ซึ่งเหตุผลนึงก็คงเป็นเพราะตัวเราเองก็ไม่เข้มแข็งพอ มันไม่มีใครได้ที่จะช่วยให้หลุดพ้นจากความรู้สึกแบบนี้นอกจากตัวเราเอง แล้วเมื่อไหร่ที่ตัวเราเองจะเข้มแข็งพอที่จะก้าวออกมา ยังรักเค้าทั้งๆที่รู้ว่าเค้าแย่แค่ไหน ยังรอเค้าอยากให้เรากลับมารักกันแต่ทั้งๆที่รู้ว่าวันนึงก็ต้องกลับมาเจ็บ มันคงต้องใช้เวลานานหน่อยสำหรับเราแต่พยายามคิดว่าแล้วเราจะต้องผ่านมีนไปได้สักวัน อกหักไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่เป็นเรื่องที่เรื้อรังยิ่งกว่ามะเร็ง ต้องใช้เวลารักษาเยียวยา และก็ไม่รู้ว่าวันนึงเชื้อร้ายจะกลับมาใหม่อีกรึป่าว