คุณเคยเสียใจกับอะไรมากที่สุดในชีวิตแล้วรู้สึกว่ามืดแปดด้านไหม?
สำหรับตัวผม ผมเสียใจที่ต้องเกิดมาเป็น(ผม) ถ้าถามว่าทำไมหน่ะหรอ? (พูดไม่ชัด) และนี่คือเหตุที่ผมท้อแท้กับความฝันของผมมาก สิ่งนี้มันทำให้ความฝันของผมมันพังไปตั้งแต่ผมอายุแค่15-16 ปี ตอนนั้นผมอยากเป็นแร๊พเปอร์เหมือนพี่โต้ง หรือ AKA illslick ผมนั่งหัดเขียนเพลง หัดร้องทุกวัน พอเวลาผ่านไป 1ปี ผมลองไปร้องเพลงที่ผมแต่งขึ้นมานั้นให้กลุ่มเพื่อนสนิทฟัง และสิ่งที่ได้กลับมาคือ (การที่ผมโดนขำใส่) แล้วบอกว่า "นี่เพลงหรอ? นี่เสียงหรอ? กูนึกว่าเป็ด ร้องก๊าบๆอยู่" แต่ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ ผ่านมาไม่รู้กี่ปี ตอนนี้ ผมอายุ 22 ปี ภาพในวันนั้นมันยังหลอกหลอนผมทุกครั้งที่ผมคิดที่จะลุกขึ้นสู้แล้วกลับมาทำเพลงอีกครั้ง แต่สุดท้ายผมก็หนีความจริงไม่พ้น (เรื่องเสียงร้องและเรื่องวิธีทำเพลง) เพราะผมทำมันมาคนเดียวตลอด ไม่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด ไม่เคยได้โอกาสไปปรึกษาใคร เนื่องจากความกลัวที่มันฝังอยู่ในหัว แม้แต่คนให้กำลังใจ ผมยังไม่มี (ขอบคุณครับที่รับฟัง)
ปล.ทุกวันนี้ผมได้แต่นั่งดูนักร้องหน้าใหม่ประสบความสำเร็จ คนแล้วคนเล่า จนทุกวันนี้มีแร๊พเปอร์กันจนเลือกฟังไม่ถูกแล้ว
มีใครพอจะรับฟังผมบ้างครับ?
สำหรับตัวผม ผมเสียใจที่ต้องเกิดมาเป็น(ผม) ถ้าถามว่าทำไมหน่ะหรอ? (พูดไม่ชัด) และนี่คือเหตุที่ผมท้อแท้กับความฝันของผมมาก สิ่งนี้มันทำให้ความฝันของผมมันพังไปตั้งแต่ผมอายุแค่15-16 ปี ตอนนั้นผมอยากเป็นแร๊พเปอร์เหมือนพี่โต้ง หรือ AKA illslick ผมนั่งหัดเขียนเพลง หัดร้องทุกวัน พอเวลาผ่านไป 1ปี ผมลองไปร้องเพลงที่ผมแต่งขึ้นมานั้นให้กลุ่มเพื่อนสนิทฟัง และสิ่งที่ได้กลับมาคือ (การที่ผมโดนขำใส่) แล้วบอกว่า "นี่เพลงหรอ? นี่เสียงหรอ? กูนึกว่าเป็ด ร้องก๊าบๆอยู่" แต่ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ ผ่านมาไม่รู้กี่ปี ตอนนี้ ผมอายุ 22 ปี ภาพในวันนั้นมันยังหลอกหลอนผมทุกครั้งที่ผมคิดที่จะลุกขึ้นสู้แล้วกลับมาทำเพลงอีกครั้ง แต่สุดท้ายผมก็หนีความจริงไม่พ้น (เรื่องเสียงร้องและเรื่องวิธีทำเพลง) เพราะผมทำมันมาคนเดียวตลอด ไม่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด ไม่เคยได้โอกาสไปปรึกษาใคร เนื่องจากความกลัวที่มันฝังอยู่ในหัว แม้แต่คนให้กำลังใจ ผมยังไม่มี (ขอบคุณครับที่รับฟัง)
ปล.ทุกวันนี้ผมได้แต่นั่งดูนักร้องหน้าใหม่ประสบความสำเร็จ คนแล้วคนเล่า จนทุกวันนี้มีแร๊พเปอร์กันจนเลือกฟังไม่ถูกแล้ว