เคยรอใครคนนึง นานแค่ไหนกันทั้งๆที่รู้ว่าความหวังมันแทบเป็น 0

เหมือนแฟนชอบรอให้เราหลับ แล้วหนีไปใช้น้องอุ้มกับโทรศัพท์คู่ใจทั้งที่เราก็อยู่ข้างๆเขา และเขาแทบจะไม่เคยเริ่มกับเราก่อนเลย มีแต่เราที่เริ่ม พอมารู้ว่าเขาไปใช้น้องอุ้มอยู่บ่อยๆ เลยโคตรเฟลโคตรเสียความรู้

"ชอบได้.. ก็ต้องเลิกชอบได้ รักเป็น.. ก็ต้องเลิกรักให้เป็น" เวลาที่เรารู้สึกดีหรือไปหลงรักใครคนนึง เราแทบจะไม่รู้เลยว่าความรู้สึกมันเกิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ พอมารู้ตัวอีกทีเราก็ชอบเขาจริงๆไ

แค่ได้คิดถึงหน้าเค้าหรือดูรูปก็มีความสุขแล้ว ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าเค้ามีคนอื่นก็ตาม ทำไม?

เหนื่อยวะเวลาที่ต้องคอยขอโทดทั้งที่ไม่ผิดเพื่อไม่ไห้เค้าจากเราไปหาคนอื่น ต้องคอยดูแลทั้งๆที่ไอ่:)นั้นไม่เคยดูแลเเลยแต่มองมันดี....

นิสัยแบบนี้ แย่จริงๆ ทั้งๆที่จริงยืนแทบไม่ไหว ก็ต้องฝืนยิ้ม ฝืนทำตัวปกติ ฝืนว่าเราลืมแล้ว ทั้งๆที่จริง ใจไม่ไหวแล้ว ใครมีวิธีลืมแฟนเก่าบ้างครับ

คือจะพูดยังไงดีล่ะ..เราชอบรุ่นพี่คนนึง เราเคยคุยกับเขาจนเขาไปคบกับใครอีกคนนึง จากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีก..คือช่วงปิดเทอมเราคิดว่าเราตัดใจจากพี่เขาได้แล้ว..แต่มันไม่ใช่อ่ะ เพราะเปิดเทอมมาวันแรกเราก็เจ

รู้สึกว่าตัวเองไม่มีใคร ไม่เหลือใคร ทั้งที่ก็มีเพื่อนพ่อแม่พี่น้อง กลัวว่าความสัมพันธ์กับคนรอบข้างที่เรามีอยู่จะหายไป รู้สึกโดดเดี่ยว เหมือนไม่ค่อยมีความสุข ไม่อยากให้ความสำคัญกับใครมากนัก กลัวว่าตัวเ