เคยรอใครคนนึง นานแค่ไหนกันทั้งๆที่รู้ว่าความหวังมันแทบเป็น 0

เหมือนแฟนชอบรอให้เราหลับ แล้วหนีไปใช้น้องอุ้มกับโทรศัพท์คู่ใจทั้งที่เราก็อยู่ข้างๆเขา และเขาแทบจะไม่เคยเริ่มกับเราก่อนเลย มีแต่เราที่เริ่ม พอมารู้ว่าเขาไปใช้น้องอุ้มอยู่บ่อยๆ เลยโคตรเฟลโคตรเสียความรู้

"ชอบได้.. ก็ต้องเลิกชอบได้ รักเป็น.. ก็ต้องเลิกรักให้เป็น" เวลาที่เรารู้สึกดีหรือไปหลงรักใครคนนึง เราแทบจะไม่รู้เลยว่าความรู้สึกมันเกิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ พอมารู้ตัวอีกทีเราก็ชอบเขาจริงๆไ

ทั้งที่ก่อนเลิกก็คุยกันดีดี เข้าใจว่ามีรักได้ก็หมดรักได้ อีกอย่างคือเราเป็นเพื่อนกันมานาน แต่คืองงว่าจะบล็อคเพื่อ? เราก็ไม่ได้จะโกรธ หรือจะไปด่าอะไรเลยนะ เพื่อนๆช่วยเราหาเหตุผลหน่อย อยากรู้จริงๆ

คือไม่เข้าใจค่ะ ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงแบบทำตัวมีใจให้ทั้งๆที่เขาก็มีคนที่ชอบแล้ว เราคุบเราทำอะไรให่เขาก็ดูมีความสุข แต่แล้ววันนี้ก็ดันไปรู้ความจริงว่าเขาแบบชอบคนนึง แล้วใกล้ถึงวันเกิดเขาเราก็ซื้อของขวัญเรี

ตามหัวข้อกระทู้คะ ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ตอนนี้รู้สึกโมโหให้ตัวเอง ทำไมต้องไปรักผู้ชายคนนั้น ทั้งเขาก็มีแฟนแล้ว เราก็มีแฟนแล้ว T T

เราคุยกับน้องผู้หญิงคนนึง ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เลยคุยกันทั้งวัน บอกฝันดีบอกมอนิ่ง ไปไหนทำอะไรก็บอกเรา สุดท้ายเค้าก็บอกว่าเค้ามีแฟนแล้ว แล้วจะมาคุยให้ความหวังทำไม เราไม่เข้าใจจริงๆ เราอยา

คุยกับผู้หญิงคนนึง วันนี้รู้สึกแปลกๆมาก ทั้งคิดถึง รู้สึกหวง หายไปนานๆก็แทบจะทนไม่ไหว อย่างงี้ใช่ป่ะคับ

รู้สึกว่าตัวเองไม่มีใคร ไม่เหลือใคร ทั้งที่ก็มีเพื่อนพ่อแม่พี่น้อง กลัวว่าความสัมพันธ์กับคนรอบข้างที่เรามีอยู่จะหายไป รู้สึกโดดเดี่ยว เหมือนไม่ค่อยมีความสุข ไม่อยากให้ความสำคัญกับใครมากนัก กลัวว่าตัวเ