ทำไมฟ้าถึงไม่ส่งเพื่อน(สนิท)มาให้เราบ้าง...
สวัสดีทุกคน อันนี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราขอพื้นที่ระบายความรู้สึกหน่อย ไม่รู้จะคุยกับใครดี? คือเราน้อยใจในชะตาตัวเองจัง มีเพื่อน(บางครั้ง)ก็เหมือนไม่มี
เริ่มเรื่องเลย...เราเองเป็นเด็กต่างจังหวัดที่ย้ายมาเรียนกรุงเทพตอน ป.1 - ป.3 (ย้ายมากับครอบครัว) ซึ่งเท่าที่จำเรื่องราวได้ เพื่อนๆในห้องเรียนเราดีมาก สนิทกันเกือบทุกคน เรามีความสุขกับเพื่อนเหล่านี้มาก เราทำกิจกรรมที่โรงเรียนนี้เยอะด้วย เป็นเรื่องราวที่ดีมากสำหรับเรา แต่ขึ้นป.4 ครอบครัวเราย้ายต้องย้ายกลับต่างจังหวัดอีกครั้ง ทำให้เราเองไม่ได้มี contact เพื่อนๆเหมือนโลกสมัยนี้ ซึ่งตอนที่เราทราบข่าว ก็เป็นช่วงเวลาปิดเทอมพอดี
ทำให้เราปรับตัวกับสังคมในโรงเรียนใหม่ไม่ทันเลย โลกตอน ป.4 เราเลวร้ายมาก เราไม่มีความสุขเลย เราแทบไม่มีเรื่องดีๆกับ ตอนป.4 กับโรงเรียนใหม่เราเลย พอจบ ป.4 เราให้แม่ย้ายโรงเรียนให้เราทันที
พอขึ้น ป.5 เราเลือกเรียนโรงเรียนนี้เอง เป็นโรงเรียนต่างจังหวัดขนาดกลาง มีนักเรียนตั้งแต่ อนุบาล- ม.ต้น รวมนักเรียนแล้ว 700-800 คน เราเรียนโรงเรียนนี้ตั้งแต่ ป.5 - ม.3 เราไม่ได้มีเพื่อนสนิทไรมาก เพราะเพื่อนประถม มัธยมต้นเรา ไม่ได้แบ่งกลุ่ม เป็นแก๊งค์กัน ส่วนมากเรียนพร้อมกัน กินข้าวพร้อมๆกันน่ะ จึงไม่ได้มีเพื่อนสนิทจ้ากันเท่าไร ก็สนิทกันทั้งห้องไรงี้
และพอจบม.ต้น ทุกคนก็ต้องสอบขึ้นม.ปลาย ทำให้เราทุกคนแยกย้ายไปเรียนคนละที่กัน เราเองไปเรียนโรงขนาดใหญ่ที่หนึ่ง ซึ่งเป็นคนละอำเภอกับบ้านเรา ก็มีเพื่อนๆโรงเรียนเดิมไปบ้าง เราเรียนแผนศิลป์-คำนวณ
จะบอกว่ามีเพื่อนตั้งแต่ ป.5 มาอยู่ห้องเดียวกับเราด้วยเว้ยย แง่ดีใจ~ มันชื่อย่อว่า ช.ล (อ่านว่า ชอ.ลอ ขอใช้อักษรชื่อย่อ) แล้วไอ้ ช.ล. เนี่ยก็มีเพื่อนในกลุ่มมันอยู่คนหนึ่งว่า ส.ส. (ชื่อย่อ) จำไว้นะ555
พอขึ้นม.ปลาย เราเองก็เริ่มกลุ่มเพื่อนละ มีสมาชิก 7-8 คน จะบอกว่าห้องเรียนเราจะแยกกลุ่มชัดเจนมาก แบบไม่ทับเส้นกลุ่มกันเลย งานกลุ่มก็กลุ่มใครก็มัน ทั้ง3ปีอะ แต่ทั้งห้องก็คุยปกตินะ แค่แบ่งกลุ่มกันเฉยๆ
ซึ่งเพื่อนกลุ่มเราเองเนี่ย เป็นคนไม่ค่อยทำกิจกรรม ไม่ใช่ไม่ค่อยสิ ไม่ทำกิจกรรมใดๆของโรงเรียนเลย ผิดกับเราที่ทำกิจกรรมตั้งแต่ ป .1 ยัน ม.6 (จริงๆนะ)
เราเองเลยมักจะมีเพื่อนๆเยอะหน่อย รู้จักกับรุ่นพี่ เพื่อน รุ่นน้อง รวมถึงครูบาอาจารย์ ยันแม่บ้าน ภารโรงของโรงเรียนแห่งนี้เยอะพอสมควร
ซึ่งงงงงง....เพื่อนเราส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบเท่ียวในตัวเมืองกัน ยิ่งเสาร์-อาทิตย์ เนี่ยอยู่แต่ในบ้าน ไม่ก็ไปหาแฟนกัน คือจริงๆแล้ว บ้านเพื่อนเราอยู่ไกลห่างจะในเมืองด้วย ซึ่งส่วนใหญ่ต้องนั่งรถ 2 แถว ไม่ก็จะขับมอเตอร์ไซค์ไปกันเอง มันคงยุ่งยากเลยไม่ชอบไปกันมั้ง?
เราเองถ้าอยากไปในเมืองก็มี ไม่กี่ทางอะ ไม่ไปคนเดียว ก็จะชวนพวก ช.ล ไป ไม่ก็ชวน ส.ส. ไปด้วยกัน 2-3 คน ทำให้เรา 3 คน สนิทกันมาก จึงกล้าเล่าได้เกือบทุกเรื่อง และพิเศษไปกว่านั่น คือ เรา 3 อยู่อำเภอเดียวกัน จึงกลับบ้านพร้อมกันทุกวัน ก่อนกลับก็ชอบไปเดินตลาดของโรงเรียน ไปกินไอติม ก๋วยเตี๋ยวด้วยกันก่อนกลับบ้านประจำ แว้นมอไซค์ไปในเมืองซ้อน 3 ไปนอนบ้านค้างคืนประจำ แต่นั้น เขาทั้ง 2 คนก็ไม่ใช่เพื่อนกลุ่มเราอ่ะ พวกเขามีกลุ่มเพื่อนของพวกเขาเอง
เรื่องมันมีเริ่มมาจากตรงนี้ละฮะ !! (ปูเรื่องซะยาวเลย)
เราเองได้มาเรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพ และเพื่อนๆตอนม.ปลาย เพื่อนกลุ่มเราเอง ส่วนใหญ่เรียนแถวบ้าน ไปไกลสุดก็ต่างจังหวัดเราภูมิภาคเรา และเพื่อนเราบางส่วนเรียนอยู่ บางส่วนทำงาน บางส่วนมีครอบครัวแล้ว ซึ่งแยกย้ายแบบจริงๆอะ ไม่ได้คุยกันเลย นานๆแบบเราปิดเทอมถึงจะได้เจอกัน ซึ่งก็ไม่ครบคนด้วย... แต่ๆๆๆ ส.ส. ก็มาเรียนที่เดียวกับเราด้วย คนละสาขา แต่คณะเดียวกันไปอีก ซึ่งเจ้า ช.ล. ไปเรียนรามคำแหง ซึ่งไกลมากกก~
ตอนเราอยู่ปี 1 เราเองมีเพื่อนชื่อ ร.บ. ซึ่งสนิทกันมาก รู้ใจกันทุกอย่าง มันใจร้อน เราจะใจเย็นให้ ถ้าเราใจร้อน มันก็จะนิ่งให้ คือ ทุกอย่างมันเซตเป็นระบบอยู่ มันดีทุกอย่างจริงๆ แต่ข้อเสียก็คือ มันออกจากมหาวิทยาลัย ตอนจบปี 1 เพราะปัญหาครอบครัว
ทำให้เราเองก็ได้เจอเพื่อนในชมรมตอน ปี2 ชื่อ บ. เป็นผู้ชายจ้าาาา ขาว หน้าตาดี บ้านมีฐานะ เพอร์เฟคไปอีกกก สาวเพียบมากกก ทุกคนอยากได้มันมากกก เออเอาเถอะพ่อคุณณณ~ และเรากับมันก็อยู่ได้ 1 ปี คือตอนเราปี 2 เพราะ บ. ได้ออกจากมหาวิทยาลัยเพราะ จะไปเรียนเมืองนอก (ก่อนจบปี2 เราทะเลาะกับมันนิดหน่อย)
ซึ่งตอนเราปี 3 เราเรียนคนเดียวทุกวิชาเลยจ้า เราไม่มีเพื่อนสนิทไว้คุย ปรึกษาเรื่องเรียน เรื่องส่วนตัว
เราเหนื่อยอะ บ้างครั้งก็คุย ส.ส.นะ แต่เราอยากมีเพื่อนที่เรียนด้วยกันวิชาสาขาเดียว เวลาใครพูดว่า 'นี้เพื่อนตอนประถม ตั้งแต่ ป.1' เรานี่แทบร้อง เพราะเราไม่มีคำลาใด ไม่มีการติดต่อใดๆทั้งสิ้น อยากรู้จัง ว่าเพื่อนเป็นไงบ้าง หน้าตาเปลี่ยนไปมากแค่ไหน
เราจะถ่ายรูปวันรับปริญญากับใครอะแก เราเรียนคนเดียวจริงๆ แก๊งค์กลุ่มก็ไม่มี เราร้องไห้กับใครได้บ้างนะ ?
ทำไมฟ้าถึงไม่ส่งเพื่อน(สนิท)มาให้เราบ้าง...(กระทู้ระบาย)
สวัสดีทุกคน อันนี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราขอพื้นที่ระบายความรู้สึกหน่อย ไม่รู้จะคุยกับใครดี? คือเราน้อยใจในชะตาตัวเองจัง มีเพื่อน(บางครั้ง)ก็เหมือนไม่มี
เริ่มเรื่องเลย...เราเองเป็นเด็กต่างจังหวัดที่ย้ายมาเรียนกรุงเทพตอน ป.1 - ป.3 (ย้ายมากับครอบครัว) ซึ่งเท่าที่จำเรื่องราวได้ เพื่อนๆในห้องเรียนเราดีมาก สนิทกันเกือบทุกคน เรามีความสุขกับเพื่อนเหล่านี้มาก เราทำกิจกรรมที่โรงเรียนนี้เยอะด้วย เป็นเรื่องราวที่ดีมากสำหรับเรา แต่ขึ้นป.4 ครอบครัวเราย้ายต้องย้ายกลับต่างจังหวัดอีกครั้ง ทำให้เราเองไม่ได้มี contact เพื่อนๆเหมือนโลกสมัยนี้ ซึ่งตอนที่เราทราบข่าว ก็เป็นช่วงเวลาปิดเทอมพอดี
ทำให้เราปรับตัวกับสังคมในโรงเรียนใหม่ไม่ทันเลย โลกตอน ป.4 เราเลวร้ายมาก เราไม่มีความสุขเลย เราแทบไม่มีเรื่องดีๆกับ ตอนป.4 กับโรงเรียนใหม่เราเลย พอจบ ป.4 เราให้แม่ย้ายโรงเรียนให้เราทันที
พอขึ้น ป.5 เราเลือกเรียนโรงเรียนนี้เอง เป็นโรงเรียนต่างจังหวัดขนาดกลาง มีนักเรียนตั้งแต่ อนุบาล- ม.ต้น รวมนักเรียนแล้ว 700-800 คน เราเรียนโรงเรียนนี้ตั้งแต่ ป.5 - ม.3 เราไม่ได้มีเพื่อนสนิทไรมาก เพราะเพื่อนประถม มัธยมต้นเรา ไม่ได้แบ่งกลุ่ม เป็นแก๊งค์กัน ส่วนมากเรียนพร้อมกัน กินข้าวพร้อมๆกันน่ะ จึงไม่ได้มีเพื่อนสนิทจ้ากันเท่าไร ก็สนิทกันทั้งห้องไรงี้
และพอจบม.ต้น ทุกคนก็ต้องสอบขึ้นม.ปลาย ทำให้เราทุกคนแยกย้ายไปเรียนคนละที่กัน เราเองไปเรียนโรงขนาดใหญ่ที่หนึ่ง ซึ่งเป็นคนละอำเภอกับบ้านเรา ก็มีเพื่อนๆโรงเรียนเดิมไปบ้าง เราเรียนแผนศิลป์-คำนวณ
จะบอกว่ามีเพื่อนตั้งแต่ ป.5 มาอยู่ห้องเดียวกับเราด้วยเว้ยย แง่ดีใจ~ มันชื่อย่อว่า ช.ล (อ่านว่า ชอ.ลอ ขอใช้อักษรชื่อย่อ) แล้วไอ้ ช.ล. เนี่ยก็มีเพื่อนในกลุ่มมันอยู่คนหนึ่งว่า ส.ส. (ชื่อย่อ) จำไว้นะ555
พอขึ้นม.ปลาย เราเองก็เริ่มกลุ่มเพื่อนละ มีสมาชิก 7-8 คน จะบอกว่าห้องเรียนเราจะแยกกลุ่มชัดเจนมาก แบบไม่ทับเส้นกลุ่มกันเลย งานกลุ่มก็กลุ่มใครก็มัน ทั้ง3ปีอะ แต่ทั้งห้องก็คุยปกตินะ แค่แบ่งกลุ่มกันเฉยๆ
ซึ่งเพื่อนกลุ่มเราเองเนี่ย เป็นคนไม่ค่อยทำกิจกรรม ไม่ใช่ไม่ค่อยสิ ไม่ทำกิจกรรมใดๆของโรงเรียนเลย ผิดกับเราที่ทำกิจกรรมตั้งแต่ ป .1 ยัน ม.6 (จริงๆนะ)
เราเองเลยมักจะมีเพื่อนๆเยอะหน่อย รู้จักกับรุ่นพี่ เพื่อน รุ่นน้อง รวมถึงครูบาอาจารย์ ยันแม่บ้าน ภารโรงของโรงเรียนแห่งนี้เยอะพอสมควร
ซึ่งงงงงง....เพื่อนเราส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบเท่ียวในตัวเมืองกัน ยิ่งเสาร์-อาทิตย์ เนี่ยอยู่แต่ในบ้าน ไม่ก็ไปหาแฟนกัน คือจริงๆแล้ว บ้านเพื่อนเราอยู่ไกลห่างจะในเมืองด้วย ซึ่งส่วนใหญ่ต้องนั่งรถ 2 แถว ไม่ก็จะขับมอเตอร์ไซค์ไปกันเอง มันคงยุ่งยากเลยไม่ชอบไปกันมั้ง?
เราเองถ้าอยากไปในเมืองก็มี ไม่กี่ทางอะ ไม่ไปคนเดียว ก็จะชวนพวก ช.ล ไป ไม่ก็ชวน ส.ส. ไปด้วยกัน 2-3 คน ทำให้เรา 3 คน สนิทกันมาก จึงกล้าเล่าได้เกือบทุกเรื่อง และพิเศษไปกว่านั่น คือ เรา 3 อยู่อำเภอเดียวกัน จึงกลับบ้านพร้อมกันทุกวัน ก่อนกลับก็ชอบไปเดินตลาดของโรงเรียน ไปกินไอติม ก๋วยเตี๋ยวด้วยกันก่อนกลับบ้านประจำ แว้นมอไซค์ไปในเมืองซ้อน 3 ไปนอนบ้านค้างคืนประจำ แต่นั้น เขาทั้ง 2 คนก็ไม่ใช่เพื่อนกลุ่มเราอ่ะ พวกเขามีกลุ่มเพื่อนของพวกเขาเอง
เรื่องมันมีเริ่มมาจากตรงนี้ละฮะ !! (ปูเรื่องซะยาวเลย)
เราเองได้มาเรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพ และเพื่อนๆตอนม.ปลาย เพื่อนกลุ่มเราเอง ส่วนใหญ่เรียนแถวบ้าน ไปไกลสุดก็ต่างจังหวัดเราภูมิภาคเรา และเพื่อนเราบางส่วนเรียนอยู่ บางส่วนทำงาน บางส่วนมีครอบครัวแล้ว ซึ่งแยกย้ายแบบจริงๆอะ ไม่ได้คุยกันเลย นานๆแบบเราปิดเทอมถึงจะได้เจอกัน ซึ่งก็ไม่ครบคนด้วย... แต่ๆๆๆ ส.ส. ก็มาเรียนที่เดียวกับเราด้วย คนละสาขา แต่คณะเดียวกันไปอีก ซึ่งเจ้า ช.ล. ไปเรียนรามคำแหง ซึ่งไกลมากกก~
ตอนเราอยู่ปี 1 เราเองมีเพื่อนชื่อ ร.บ. ซึ่งสนิทกันมาก รู้ใจกันทุกอย่าง มันใจร้อน เราจะใจเย็นให้ ถ้าเราใจร้อน มันก็จะนิ่งให้ คือ ทุกอย่างมันเซตเป็นระบบอยู่ มันดีทุกอย่างจริงๆ แต่ข้อเสียก็คือ มันออกจากมหาวิทยาลัย ตอนจบปี 1 เพราะปัญหาครอบครัว
ทำให้เราเองก็ได้เจอเพื่อนในชมรมตอน ปี2 ชื่อ บ. เป็นผู้ชายจ้าาาา ขาว หน้าตาดี บ้านมีฐานะ เพอร์เฟคไปอีกกก สาวเพียบมากกก ทุกคนอยากได้มันมากกก เออเอาเถอะพ่อคุณณณ~ และเรากับมันก็อยู่ได้ 1 ปี คือตอนเราปี 2 เพราะ บ. ได้ออกจากมหาวิทยาลัยเพราะ จะไปเรียนเมืองนอก (ก่อนจบปี2 เราทะเลาะกับมันนิดหน่อย)
ซึ่งตอนเราปี 3 เราเรียนคนเดียวทุกวิชาเลยจ้า เราไม่มีเพื่อนสนิทไว้คุย ปรึกษาเรื่องเรียน เรื่องส่วนตัว
เราเหนื่อยอะ บ้างครั้งก็คุย ส.ส.นะ แต่เราอยากมีเพื่อนที่เรียนด้วยกันวิชาสาขาเดียว เวลาใครพูดว่า 'นี้เพื่อนตอนประถม ตั้งแต่ ป.1' เรานี่แทบร้อง เพราะเราไม่มีคำลาใด ไม่มีการติดต่อใดๆทั้งสิ้น อยากรู้จัง ว่าเพื่อนเป็นไงบ้าง หน้าตาเปลี่ยนไปมากแค่ไหน
เราจะถ่ายรูปวันรับปริญญากับใครอะแก เราเรียนคนเดียวจริงๆ แก๊งค์กลุ่มก็ไม่มี เราร้องไห้กับใครได้บ้างนะ ?