จะเล่าประวัติก่อน ยาวหน่อยนะคะ
คือตอนเทอม1มีเพื่อน8คนค่ะเป็นกลุ่มแล้วด้วยนิสัยเป็นคนนิสัยค่อนข้างที่จะแรงหน่อยค่ะ.ทะเลาะกับเพื่อนคนแรกทะเลาะหนักมากเลยค่ะถึงกับขึ้นห้องปกครองกันเลยทีเดียว.คือตอนนั้นเราบอกให้เพื่อนในกลุ่มแบรนด์คนนั้นค่ะโดยรวมๆเพื่อนคนอื่นเขาก็ไม่ค่อยชอบด้วยค่ะก็เลยตัดสินใจเอาคนนี้ออกจากกลุ่มคือเขาไม่มาร.รอยู่หลายอาทิตย์เลย.ครูก็เริ่มสงสัยเรากับเพื่อนก็สะใจกันมากๆค่ะด้วยความคึกคะนองแล้วครูก็รู้เรื่องเลยเรียกผปค.มาคุนก็เสร็จเรียบร้อยคราวนี้เขาก็ยังมาตื้ออยู่ก็เลยรู้สึกรำคาญมากๆเลยค่ะแล้วมันก็เลยชวนเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มอีกคนออกจากกลุ่มเรา เราก็ไม่ได้คิดไรนะเพราะเราก็ไม่ชอบ2คนนี้อยู่แล้วก็เหลือกันแค่5คนก็ไม่ได้คิดไรนะคะจนวันนึงก็คิดกับเพื่อนในกลุ่มว่าคาบนี้อ่ะไม่ได้เรียนแน่นอนก็เลยไม่เข้าค่ะครูจับได้เลยโทรเรียกผปค.คนนั้นมาเป็นแบบนี้แบบนี้นะ.พวกเราก็ได้เลิกเล่นด้วยกันค่ะ.แต่คนนี้คือคนที่เราไม่อยากเลิกเล่นด้วยเลยเพราะเขาดีมากๆแต่ก็แอบร้าย555ก็เหลือกันแค่4คนค่ะคราวนี้ก็มีเพื่อนคนนึงที่เพื่อนแบรนด์ค่ะเลยมาตีสนิทส่วนตัวเราไม่ชอบอ่ะแต่สงสารเลยให้เล่นด้วยพอให้เล่นด้วยเขาก็เอาอีกคนไปค่ะพออีกคนไปอีกคนก็ตามเลยเหลือแค่2คนรวมเราเป็น3 2คนนี้ก็ขอเลิกเล่นกับเราค่ะเพราะเพื่อนน้อยและนิสัยเราด้วยเราก็ถามค่ะว่าเป็นอะไรไม่ชอบอะไรเราก็ปรับตัวปรับตัวได้สักพักค่ะเค้า2คนนี้ก็ออกจากกลุ่มเราไปเหงือตัวเราแค่คนเดียว.เราเลยไปขอเล่นกับบกลุ่มนึงมี9คนเขาบอกว่รับแค่นี้มีอีกไม่ไดอะไรประมาณนี้เหมือนไมอยากให้เล่น(คือจะต้องจำกัดคนหรอหรืออะไร)เราก็เล่นไปสักพักพอวันนึงไปวัดค่ะเขาก็ไปวัดข้างนอกคือผญ.ทั้งห้องเขาไปรถยนต์ของเพื่อนอีกคนโดยที่ไม่มีเรา ทำเหมือนไม่อยากให้เราไปด้วยเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะอดทนมานานมากพยายามปรับตัวให้เข้ากับทุกคนแต่เราอึดอัดมากไม่มีความสุขเลยเราก็ทำมาเรื่อยๆจนวันนึงคนพวกนี้ก็ได้เอาเราออกจากเพียงเหตุผลแค่เรียกชื่อคนที่มันชอบจากนั้นมาเราก็ปรึกษาพ่อแม่ค่ะเล่าให้ฟังอย่างงั้ยอย่างงี้คือตอนนั้นเครียดไม่อยากไปร..รไม่มีเพื่อนนั่งเรียนก็ต้องนั่งเรียนคนเดียวเครียดมากๆค่ะแต่โชคดีหน่อยจะปิดเทอมแล้ว.พอไม่มีใครเล่นกับเราเราก็ไม่ได้สนใจอะไรเดินเรียนคนเดียวไม่คุยกับใครตอนมีเพื่อนนี่ห้องเรียนเข้าคนสุดท้ายตอนนี้หรอคนแรกเลยค่ะทำเหมือนมาเรียนคนเดียวพอได้โอกาสเขาก็แซะเราว่าเราโพสต์ด่าเรา "อย่ามาเป็นเสนียดห้องเถอะ"อะไรประมาณนี้เราก็อดทนอดทนคำเดียวคือ อดทน
จนตอนนี้ปิดเทอมแล้วค่ะสบายใจขึ้นนิดนึงไมอยากให้เปิดเทอมเลยคือเราเครียดมากถึงขั้นขอย้ายห้องเราเดินไปห้องวิชาการคนเดียวเลยค่ะคือรู้สึกสงสารตัวเองมาก.แต่เราก็ยอมรับว่านิสัยเราไม่ดีเราก็พร้อมที่จะปรับตัวเสมอแต่ดพื่อนไม่เคยให้โอกาศเราเลยแอบสร้างกลุ่มห้องใหม่โดยไม่มีเราเราก็เสียใจแต่คิดไว้ไม่เป็นชั่งมันทุกวันนี้ตอนเที่ยงก็ไปกินข้าวเที่ยงกับห้องอื่นกลุ่มนี้คือนิสัยดีมากๆรับฟังปัญหา
'คือเราควรทำไงดีคะ อดทนมามากแล้ว เหนื่อยแล้ว ท้อแล้วปรับตัวให้เข้ากับทุกคนก็แล้วไม่มีอะไรดีขึ้นเลยค่ะอดทนไว้ครอบครัว อนาคต ชีวิตอีกยาวไกล เพื่อนอีกตั้งมากมายไม่ได้มีเเค่นี้อดทนไว้ตามคำที่พ่อแม่บอกค่ะไปเรียนก็มีหน้าเรียนพอกลับก็กลับบ้านอ่านนส.นอนแค่นี้อย่าสนใจเรื่องเพื่อน อย่าเอาเพื่อรเป็นใหญ่ แต่เวลางานกลุ่มล่ะจะอยู่ยังไง'😞
เพื่อนแบรนด์ทั้งห้องทำยังไงดีคะ
คือตอนเทอม1มีเพื่อน8คนค่ะเป็นกลุ่มแล้วด้วยนิสัยเป็นคนนิสัยค่อนข้างที่จะแรงหน่อยค่ะ.ทะเลาะกับเพื่อนคนแรกทะเลาะหนักมากเลยค่ะถึงกับขึ้นห้องปกครองกันเลยทีเดียว.คือตอนนั้นเราบอกให้เพื่อนในกลุ่มแบรนด์คนนั้นค่ะโดยรวมๆเพื่อนคนอื่นเขาก็ไม่ค่อยชอบด้วยค่ะก็เลยตัดสินใจเอาคนนี้ออกจากกลุ่มคือเขาไม่มาร.รอยู่หลายอาทิตย์เลย.ครูก็เริ่มสงสัยเรากับเพื่อนก็สะใจกันมากๆค่ะด้วยความคึกคะนองแล้วครูก็รู้เรื่องเลยเรียกผปค.มาคุนก็เสร็จเรียบร้อยคราวนี้เขาก็ยังมาตื้ออยู่ก็เลยรู้สึกรำคาญมากๆเลยค่ะแล้วมันก็เลยชวนเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มอีกคนออกจากกลุ่มเรา เราก็ไม่ได้คิดไรนะเพราะเราก็ไม่ชอบ2คนนี้อยู่แล้วก็เหลือกันแค่5คนก็ไม่ได้คิดไรนะคะจนวันนึงก็คิดกับเพื่อนในกลุ่มว่าคาบนี้อ่ะไม่ได้เรียนแน่นอนก็เลยไม่เข้าค่ะครูจับได้เลยโทรเรียกผปค.คนนั้นมาเป็นแบบนี้แบบนี้นะ.พวกเราก็ได้เลิกเล่นด้วยกันค่ะ.แต่คนนี้คือคนที่เราไม่อยากเลิกเล่นด้วยเลยเพราะเขาดีมากๆแต่ก็แอบร้าย555ก็เหลือกันแค่4คนค่ะคราวนี้ก็มีเพื่อนคนนึงที่เพื่อนแบรนด์ค่ะเลยมาตีสนิทส่วนตัวเราไม่ชอบอ่ะแต่สงสารเลยให้เล่นด้วยพอให้เล่นด้วยเขาก็เอาอีกคนไปค่ะพออีกคนไปอีกคนก็ตามเลยเหลือแค่2คนรวมเราเป็น3 2คนนี้ก็ขอเลิกเล่นกับเราค่ะเพราะเพื่อนน้อยและนิสัยเราด้วยเราก็ถามค่ะว่าเป็นอะไรไม่ชอบอะไรเราก็ปรับตัวปรับตัวได้สักพักค่ะเค้า2คนนี้ก็ออกจากกลุ่มเราไปเหงือตัวเราแค่คนเดียว.เราเลยไปขอเล่นกับบกลุ่มนึงมี9คนเขาบอกว่รับแค่นี้มีอีกไม่ไดอะไรประมาณนี้เหมือนไมอยากให้เล่น(คือจะต้องจำกัดคนหรอหรืออะไร)เราก็เล่นไปสักพักพอวันนึงไปวัดค่ะเขาก็ไปวัดข้างนอกคือผญ.ทั้งห้องเขาไปรถยนต์ของเพื่อนอีกคนโดยที่ไม่มีเรา ทำเหมือนไม่อยากให้เราไปด้วยเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะอดทนมานานมากพยายามปรับตัวให้เข้ากับทุกคนแต่เราอึดอัดมากไม่มีความสุขเลยเราก็ทำมาเรื่อยๆจนวันนึงคนพวกนี้ก็ได้เอาเราออกจากเพียงเหตุผลแค่เรียกชื่อคนที่มันชอบจากนั้นมาเราก็ปรึกษาพ่อแม่ค่ะเล่าให้ฟังอย่างงั้ยอย่างงี้คือตอนนั้นเครียดไม่อยากไปร..รไม่มีเพื่อนนั่งเรียนก็ต้องนั่งเรียนคนเดียวเครียดมากๆค่ะแต่โชคดีหน่อยจะปิดเทอมแล้ว.พอไม่มีใครเล่นกับเราเราก็ไม่ได้สนใจอะไรเดินเรียนคนเดียวไม่คุยกับใครตอนมีเพื่อนนี่ห้องเรียนเข้าคนสุดท้ายตอนนี้หรอคนแรกเลยค่ะทำเหมือนมาเรียนคนเดียวพอได้โอกาสเขาก็แซะเราว่าเราโพสต์ด่าเรา "อย่ามาเป็นเสนียดห้องเถอะ"อะไรประมาณนี้เราก็อดทนอดทนคำเดียวคือ อดทน
จนตอนนี้ปิดเทอมแล้วค่ะสบายใจขึ้นนิดนึงไมอยากให้เปิดเทอมเลยคือเราเครียดมากถึงขั้นขอย้ายห้องเราเดินไปห้องวิชาการคนเดียวเลยค่ะคือรู้สึกสงสารตัวเองมาก.แต่เราก็ยอมรับว่านิสัยเราไม่ดีเราก็พร้อมที่จะปรับตัวเสมอแต่ดพื่อนไม่เคยให้โอกาศเราเลยแอบสร้างกลุ่มห้องใหม่โดยไม่มีเราเราก็เสียใจแต่คิดไว้ไม่เป็นชั่งมันทุกวันนี้ตอนเที่ยงก็ไปกินข้าวเที่ยงกับห้องอื่นกลุ่มนี้คือนิสัยดีมากๆรับฟังปัญหา
'คือเราควรทำไงดีคะ อดทนมามากแล้ว เหนื่อยแล้ว ท้อแล้วปรับตัวให้เข้ากับทุกคนก็แล้วไม่มีอะไรดีขึ้นเลยค่ะอดทนไว้ครอบครัว อนาคต ชีวิตอีกยาวไกล เพื่อนอีกตั้งมากมายไม่ได้มีเเค่นี้อดทนไว้ตามคำที่พ่อแม่บอกค่ะไปเรียนก็มีหน้าเรียนพอกลับก็กลับบ้านอ่านนส.นอนแค่นี้อย่าสนใจเรื่องเพื่อน อย่าเอาเพื่อรเป็นใหญ่ แต่เวลางานกลุ่มล่ะจะอยู่ยังไง'😞