แฟนเรามาบอกเลิก เพราะเขาแอบคุยกับคนนั้นมาหลายเดือนแล้วเขาหวั่นไหวกันบอกเลิกเราเราแย่ใช่มั้ยครับที่ดูแลเขาไม่ได้

สวัสดีครับ ผมเลิกกับแฟนมาได้เกือบ 2 เดือนแล้ว แต่ในความรู้สึกของผมยังมีเธออยู่ตลอด สาเหตุที่เลิกกันหน่ะหรอครับ เขาขอห่างผมด้วยสาเหตุที่เขาแอบคุยกับเพื่อนในกลุ่มผม ในห้องผมครับ เขาคุยกันก่อนปีใหม่ แต่ไอตัวเรามันก็ไม่รู้ไงครับว่าเขาคุยกัน เพื่อนก็ปิดไม่ให้ผมรู้ กลัวผมอาละวาด เขาบอกเลิกผมก่อนวาเลนไทน์ ไม่ถึงกับบอกเลิกหรอกครับ เขาขอห่าง ไม่มีสนทนาเพิ่มขึ้นอีก ผมยื้อจนนาทีสุดท้ายเลยนะครับ ผมเป็นคนที่ง้อไม่ค่อยเก่ง ตอนนั้นที่คบกันอยู่ก็ 7 เดือนครับ ผมง้อเขาทุกทาง โทรไปง้อ โทรเฟสโทรไลน์ไม่ติดก็เบอร์เลยครับ ง้อทุกทางเลย เปิดใน Google หาวิธีง้อ ถามเพื่อน ผมเป็นคนที่กล้าๆกลัวๆด้วยแหละครับ แต่ผมไม่อยากเสียเขาไป พยายามง้อทุกทาง ผมไม่ชอบยื้อ ผมก็ยื้อเขา แต่เขาก็ไม่อะไรกับผมเลย เขาไปรู้สึกกับเพื่อนผมครับ แต่ตอนเดือนมกราคม เป็นวันเกิดผมแล้วก็วันเขานะครับ ผมเกิดก่อน เขาก็มาวันเกิดผม ถือเค้กให้ผมยังไม่มีท่าทีหรือว่าจะหมดความรู้สึกกับผมเลยครับ แล้วต่อมาก็วันเกิดเขาครับ ผมก็ไปถือเค้กให้เขาที่บ้าน ทุกอย่างมีความสุขมากครับ สิ้นเดือนมกราคมก็ไปนอนด้วยกันที่บ้าน ประเด็นคือ จูบกันครับ จูบกันเหมือนที่เคยจูบตลอดที่คบกัน แล้วพอมาอีกวันเขากลับมาขอห่างผม เพราะเขาเลือกคนนั้นครับ เขาแอบคุยกันมาหลายเดือน คนนั้นเป็นนักกีฬา มีรถ เขาไปนั่งกินข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร ผมก็ไม่คิดที่จะลงไปเจอเห็นเขานั่งด้วยกันเลยหล่ะครับ ผมร้องไห้หนักมาก้ลย ผมเสียใจมากเลยครับ ตลอดเวลาที่คบกัน 7 เดือน ผมมีความสุขมากๆ คุยกันอีกหลายเดือนเลยกว่าจะคบกัน ระยะเวลาก็ประมาณ ปีกว่าเลยครับ ผมรักเขามากจริงๆ แต่ตอนคบผมเคยทำผิดกับเขาไว้นะครับ ผมเคยคุยกับรุ่นพี่คนหนึ่ง แต่ไม่ได้ปิดบังนะครับ เขาจับได้ ผมก็เลิกคุย เพราะผมเลือกเขา ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อเขาเลย ของขวัญวาเลนไทน์ผมทำเสร็จด้วยแหละครับตอนนั้น เพราะผมทยอยทำก่อน กลัวว่าจะไม่มีเวลา แต่สุดท้ายเขาก็ทิ้งผมไปหาคนนั้นครับ คนนั้นทำเหมือนผมทุกอย่าง เขาก็รู้นะครับว่าทำเหมือนกัน แต่ก็ไม่ทักอะไรว่าเหมือนผม อยู่ในห้องเดียวกัน คนนั้นมันก็เห็นครับผมอยู่กับแฟนผม ผมรักของผม แต่ทำไมเขาถึงทำกันแบบนี้หรอครับ จนตอนนี้ผมก็ยังรู้สึกผิดแล้วโทษตัวเองตลอดมา จะ 2 เดือนแล้วครับที่เลิก ผมโดนคนใหม่เขาแซะตลอดในห้อง โดนเหยียดทุกอย่าง ก็เขาดีกว่านิครับ ผมมันแย่ มันทำให้เขามีความสุขไม่ได้ เขาดูรักคนนั้นมากกว่ารักผมอีกนะครับ เขาดูหลงมาก เขาไปดูหนังด้วยกัน ผมก็นอนร้องไห้ครับ เพราะผมคิดถึงมาก มันเปลี่ยนจุดแล้ว ผม move on ออกมานะครับ ผมพยายามทุกทาง ลบรูป ลบทุกอย่าง เก็บของทุกอย่างลงกล่องหมดเลย แต่ก็นั้นแหละครับ หลอกตัวเอง จริงๆคือทำไม่ได้เลย มีใครมาถามถึงเขาผมก็ได้แค่ยิ้ม มีคนมาบอกว่าเขาซ้อนท้ายรถกัน ผมก็ได้แค่ยิ้ม ทุกเรื่องที่มีคนมาถามว่ายังรู้สึกอะไรมั้ย ยังคิดถึงมั้ย ผมก็ต้องกลั้นความรู้สึกผม ผมไม่กล้าพูด เพราะรู้ครับยังไงเขาก็เลือกคนนั้นไปแล้ว ผมคือคนที่ไม่ถูกเลือก ผมพูดไปผมผิดทุกอย่าง แฟนใหม่เขาจะมากระทืบผมอีกด้วยละมั่งครับ ผมยังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิมเลยนะครับ ทุกอย่างเหมือนเดิม แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยิ้ม ถึงเธอกลับมาเธอก็คงไม่กล้าทำอะไรเหมือนเดิม ไม่กล้าไปหาผมที่ห้องเหมือนแต่ก่อน เพราะเธอลืมเขาไม่ได้หรอกครับ ไม่กล้าสู้หน้าคนนั้นด้วย ผมก็กลายเป็นคนสำรองเหมือนเดิมสิเนอะ คนใหม่เขาเรียกเธอว่าขี้แง เหมือนกับผมเลยครับ แค่เปลี่ยนจากขี้แงของผมเป็นขี้แงของคนนั้น 55555555555 ผมมันแย่ใช่มั้ยครับ ผมตามใจเขาทุกอย่าง แต่เขาก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ผมบอกเลิกเขาด้วยดารไม่ใส่ใจ ข้ามแชทผมเพื่อรอตอบคนนั้นคนเดียว ผมไม่เรียกคนนั้นว่าเพื่อนแล้วครับ เป็นแค่คนรู้จักกันผ่านๆก็พอ ผมโครตจุกเลย ผมไม่อาละวาดหรืออะไรเลยละครับ ผมคนแพ้ผมรู้ตัวดี จนทุกวันนี้ผมก็มีความผิดอยู่ตลอดเวลา เพราะคนใหม่เธอนั้นพูดให้ผมผิดๆ แต่ความจริงคือผมอยู่นิ่งมากๆ ไม่ตอบโต้อะไร จะบอกเพื่อนก็กลัวว่าเพื่อนก็จะเอาไปเขาอีก เพื่อนมันเหลี่ยม ผมเลยไม่ไว้ใจใครแล้ว เพราะทุกคนปิดบังผมครับ แล้วเพื่อนก็เข้าข้างคนใหม่ คนใหม่ทำอะไรก็ดี ทำอะไรก็ถูก ผมก็ไอ่ขี้แพ้ ทำอะไรผิดไปหมด ตลอดเวลาที่ผ่านมา มันไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย ผมขอคำปรึกษาหน่อยครับ ขอบคุณด้วยนะครับสำหรับคนที่ให้คำแนะนำผม อ่านเรื่องแล้วผมก็คิดถึงเธอตลอด ผมไม่เคยไม่คิดถึงเธอเลยครับ แต่เธอคิดถึงคนนั้นรอคนนั้นพูดถึงแต่คนนั้น เห้ออออ ผมโครตห่วยแตกเลยครับทุกคน😭