สวัสดีค่ะทุกคน เรามีคำถามที่ถามตัวเองมานานพอสมควรว่าควรเลือกทำสิ่งไหนก่อนกันดี ระหว่างการสร้างเนื้อสร้างตัวชีวิตตัวเราเอง กับการแก้ไขปัญญาของครอบครัว ตอนนี้เราอายุ 26 ปี ทำงานตั้งแต่เรียนจบมา เงินเดือนไม่ได้สูง พออยู่พอกินบ้างบางเดือนค่ะ เข้าเรื่องเลยนะคะ เราเป็นเด็กต่างจังหวัด เข้ามาอยู่กรุงเทพตั้งแต่อายุ 15 น่าจะได้ เข้ามาเรียนมัธยมที่กรุงเทพ เรียนที่นี่จนจบมหาลัยและทำงานจนถึงตอนนี้ (มาอยู่กับพี่สาวคนโตค่ะ) ครอบครัวที่บ้านมีพี่น้อง 4คน เราเป็นคนเล็กสุด พี่สาว พี่ชายต่างมีครอบครัว และย้ายออกไปสร้างชีวิตของเขาค่ะ แต่ด้วยที่เรามาอยู่ที่กรุงเทพเลยไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ แม่เรากินเหล้ามาตั้งแต่เราเด็กๆ พอเมามาก็มีปากเสียงกับพ่ออยู่เป็นประจำ ตอนเราเด็กๆเราเห็นภาพพ่อแม่ทะเลาะกันแทบทุกวัน บางวันก็มีลงไม้ลงมือกัน เราก็ต้องวิ่งไปตามคนมาช่วยอยู่ตลอด เป็นแบบนี้จนเราอายุได้ 14 ปี เรามีอาการเป็นลมแล้วก็ชักมือจีบ อยู่บ่อยๆพอเป็นก็นอนโรงบาล เป็นๆหายๆอยู่หลายเดือน จนพ่อกับแม่พาไปรักษาที่โรงบาลจิตเวช จึงทำให้รู้ว่าเราเป็นเด็กที่มีภาวะซึมเศร้า เรารักษาอยู่2 ปีน่าจะได้ แล้วก็มาเรียนที่กรุงเทพตอนอายุ 15 พอเรามาเรียนที่กรุงเทพ เรารู้ได้เลยว่าพ่อกับแม่เราดีขึ้น แม่ดื่มน้อยลง ไม่ค่อยทะเลาะกับพ่อ แม่บอกว่าอาจเป็นเพราะคิดถึงลูกๆเลยไม่อยากทะเลาะกันแล้ว หลายๆปีต่อมาแม่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆในทางการลดดื่ม จนเราดีใจมากเมื่อวันนึงแม่เราปฏิเสธการดื่มอย่างจริงจัง จนเมื่อ 1 ปีที่แล้วจนตอนนี้ แม่เรากลับมากินมันอีก ทะเลาะกับพ่ออีก กินทุกวันตอนเย็น พอเมาก็จะไม่เป็นอันทำอะไร ข้าวเย็นพ่อบางทีก็ไม่น่ากินเอาซะเลย😢 เรารู้สึกสงสารพ่อ และ สงสารแม่ ตอนนี้งานที่เราทำกำลังจะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่พ่อกับแม่เรา สถานการณ์มันดูแย่ขึ้นเรื่อยๆเหมือนกัน
ทุกคนมีความเห็นอย่างไรบ้างคะ ตอนนี้คิดมาในหัวแว๊บแรกว่าอาจจะต้องลาออกจากงานไปทำงานแถวบ้านที่ต่างจังหวัด หรือ กัดฟันทำงานตรงนี้ไปก่อน เพื่ออนาคตตัวเองดีคะ TT
เราควรเลือกทำสิ่งไหนก่อนระหว่างชีวิตตัวเองก็อยากสร้างกับครอบครัวที่กำลังมีปัญหา
ทุกคนมีความเห็นอย่างไรบ้างคะ ตอนนี้คิดมาในหัวแว๊บแรกว่าอาจจะต้องลาออกจากงานไปทำงานแถวบ้านที่ต่างจังหวัด หรือ กัดฟันทำงานตรงนี้ไปก่อน เพื่ออนาคตตัวเองดีคะ TT