ทำไมผู้ใหญ่ถึงชอบหาว่าเราเถียงทั้งๆที่เราไม่ได้เถียง เราก็เเค่อยากอธิบายเท่นั้น

ตามหัวข้อเลยครับ ทำไมผู้ใหญ่หลายๆคนถึงชอบมองว่า การอธิบายของเรานั้นเป็นการเถียงครับทั้งๆที่การอธิบายของเรานั้นมันมีเหตุและผล มากกว่าที่จะมองเป็นการเถียง แต่เขากลับมองเราเราชอบเถียงทั้งๆที่บางเรื่องเขา

ที่แรกฉันก็ไม่สงสัยหรอกแต่พอเจอกับตัวก็อยากจะรู้ คือฉันพูดกับผู้ใหญ่อยู่ดีๆอธิบายให้ท่านเข้าใจแต่ท่านกลับหาว่าเราเถียง แต่เราพูดธรรมดามากๆเราไม่ได้ขึ้นเสียงเลย แต่ทำไมเขาชอบว่าเราเถียงทั้งๆที่เราอธิบา

ทำไมคำอธิบายของเด็ก ผู้ใหญ่ถึงคิดว่าเถียง พออธิบายก็หาว่าต่อปากต่อคำ เถียงคำไม่ตกฟาก ทั้งๆที่เด็กพยายามจะอธิบาย แต่กลับกลายเป็นว่าเถียงซะงั้น นี่คือสาเหตุนึงใช่มั้ย ที่เด็กจะสามารถกลายเป็นคนไม่กล้าแส

หลายครั้งที่เรามีปัญหากับผู้ใหญ่ มันก็เกิดจากเขาเข้าใจเราผิด เเล้วเอามาตัดสินเรา คิดว่าเราต้องไปทำผิดทำอย่างนู้นอย่างนี้ บางทีก็คิดไปก่อนต่างๆนาๆ ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำ ยึดความคิดของตัวเองเป็นหลัก พอเราจ

ทั้งๆที่พยายามอธิบาย เเต่ผู้ใหญ่ว่าเราเถียง

คือบ้างที่เขาเข้าใจเราผิด ว่าเราทำยังงั้นยังงี้ ทั้งๆที่จริงๆเราไม่ได้ทำ พอเราอธิบายว่าสิ่งที่เขาพูดมาเราไม่ได้ทำ เขาก็หาว่าเราเถียง แล้วเขาก็ยึกเอาความคิดเขาอย่างเดียวเลย โดยไม่ฟังสิ่งที่เรากำลังอธิบ

เรารู้สึกว่าเราอยากคุยกับแม่ด้วยเหตุผล อยากให้เอาเหตุผลมาคุยกันเหมือนกับครอบครัวอื่น แต่พอเราคุยเขาก็หาว่าเราเถียงทั้งๆที่เรากำลังอยากอธิบายด้วยเหตุผล อาจจะเป็นเพราะเราอายุห่างกับแม่ถึง 33 ปีด้วยหรือป

ผมแค่สงสัยว่าไอ่การที่ผมโดนผู้ใหญ่ว่า เด็กประมาณว่า เล่นเกมดึกไงมันถึงตื่นสาย หรืออีกหลายอย่างที่ผู้ใหญ่ชอบว่าเด็กด้วยเกมตลอด ทำไมต้องโทษเกมตลอด ทั้งๆที่ในช่วงวัยของผมตอนนี้บวกกับโควิดมันจึงทำให้การบ้

คือแบบว่าเราเป็น โรคซึมเศร้า+วิตกกังวล พ่อชอบมาด่ามาว่าแน่นย่ำแต่เรื่องที่มันทำให้เจ็บปวดใจ คือเราเองก็ไม่อยากจะตอบกลับไปเดี่ยวหาว่าเราเถียงเราเเค่อยากจะอธิบายความในใจแต่พ่อไม่เคยที่จะยอมรับฟัง หาว่าเ

วันนี้อาโทดเราว่าเราทำแก้วน้องแตกทั้งๆที่น้องเป็นคนทำแตกเองพอเราจะพูดหรือบอกว่าไม่ได้ทำแต่อาดันบอกว่าอย่าเถียงอาเห้นเราก้ว่าเอางั้นก้ต้องรู้สิว่าใครทำ(ในใจนะ ) อย่ารุ้จริงผู้ใหญ่ไม่ชอบความจริงหรือรับค