เราโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นเเละมีแต่ความรัก
เพื่อนบ้านรู้ดีว่าครอบครัวเราไม่เคยมีปัญหาเดือดร้อนกับใคร
บางครั้งก็มีผู้คนพูดในด้านร้ายๆของครอบครัวเรา เราก็ไม่แน่ในว่าเขาทำไมเพื่ออะไร
บางครอบครัวมีปัญหาก็ชอบเอาครอบครัวตัวเองมาเปรียบเทียบกับครอบครัวเรา
พ่อเราเป็นคนนิ่ง สุขุม เป็ผู้ชายอบอุ่น ส่วนแม่เป็นแม่บ้านแม่เรือน สนับสนุนทุกอย่างในการทำงานของพ่อ
พ่อกับแม่ช่วยเหลือทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ แต่มีคนบางกลุ่มที่จ้องจะทำร้ายพ่ออยู่หลายครั้ง
เท่าพี่พูดมาแต่อยากจะบอกว่าพ่อกับแม่เราไม่เคยคิดร้ายกับใคร
ด้วยความที่เราเห็นบางคนพูดจาทำร้ายจิตใจและใส่ร้ายพ่อกับแม่เรา ทำห้โลกของเราที่เคยสดใสเปลี่ยนเป็นโลกที่ต้องต่อสู้เพื่ออยู่ให้ได้
วันนึงเราเจอความคิดหนึ่งที่ฟังอย่างไรมัก็ไม่สมควรพูดออกมา ทำให้เรามีความคิดเห็นต่อบางเรื่องที่มันฟังแล้วขัดหู เเต่แล้วความคิดของเราก็ถูกเผยแผ่ไปในกลุ่มคนที่ไม่ค่อยชอบครอบครัวของเรา
เรารู้สึกเสียใจมากที่แสดงความคิดเป็นแบบนั้น คนกลุ่มนั้นโทรมาหาพ่อแม่เราแล้วต่อว่าพวกท่าน เราบอกว่าเราจะไปขอโทษด้วยตัวเอง เขาก็บอกว่าเขาไม่ได้ติดใจอะไร เขาแค่อายที่เราแชร์ข้อความของเขาแล้วเราแสดงความคิดเห็น เรารู้ว่าการที่เราแชร์มันผิด พอเรื่องจบแล้วเงียบไป
พวกเขาก้เอาเรื่องพวกนี้ไปเล่าต่อให้คนอื่นๆฟัง ทำให้คนอื่นๆที่ไม่รู้ใจความของเรื่องนี้เข้าใจผิด เราไม่รู้ว่าเราควรขอโทษพวกเขาอย่างไร
ขอโทษด้วยความจริงใจไปแล้ว แต่เขาก็เอาเรื่องของเราไปเผยแผ่ต่ออีก ผู้คนที่ได้ฟังก็มาต่อว่าพ่อแม่เราอย่างเดียวเลย
พ่อแม่ควรถูกต่อว่าไหม ถ้าลูกทำผิด?
เพื่อนบ้านรู้ดีว่าครอบครัวเราไม่เคยมีปัญหาเดือดร้อนกับใคร
บางครั้งก็มีผู้คนพูดในด้านร้ายๆของครอบครัวเรา เราก็ไม่แน่ในว่าเขาทำไมเพื่ออะไร
บางครอบครัวมีปัญหาก็ชอบเอาครอบครัวตัวเองมาเปรียบเทียบกับครอบครัวเรา
พ่อเราเป็นคนนิ่ง สุขุม เป็ผู้ชายอบอุ่น ส่วนแม่เป็นแม่บ้านแม่เรือน สนับสนุนทุกอย่างในการทำงานของพ่อ
พ่อกับแม่ช่วยเหลือทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ แต่มีคนบางกลุ่มที่จ้องจะทำร้ายพ่ออยู่หลายครั้ง
เท่าพี่พูดมาแต่อยากจะบอกว่าพ่อกับแม่เราไม่เคยคิดร้ายกับใคร
ด้วยความที่เราเห็นบางคนพูดจาทำร้ายจิตใจและใส่ร้ายพ่อกับแม่เรา ทำห้โลกของเราที่เคยสดใสเปลี่ยนเป็นโลกที่ต้องต่อสู้เพื่ออยู่ให้ได้
วันนึงเราเจอความคิดหนึ่งที่ฟังอย่างไรมัก็ไม่สมควรพูดออกมา ทำให้เรามีความคิดเห็นต่อบางเรื่องที่มันฟังแล้วขัดหู เเต่แล้วความคิดของเราก็ถูกเผยแผ่ไปในกลุ่มคนที่ไม่ค่อยชอบครอบครัวของเรา
เรารู้สึกเสียใจมากที่แสดงความคิดเป็นแบบนั้น คนกลุ่มนั้นโทรมาหาพ่อแม่เราแล้วต่อว่าพวกท่าน เราบอกว่าเราจะไปขอโทษด้วยตัวเอง เขาก็บอกว่าเขาไม่ได้ติดใจอะไร เขาแค่อายที่เราแชร์ข้อความของเขาแล้วเราแสดงความคิดเห็น เรารู้ว่าการที่เราแชร์มันผิด พอเรื่องจบแล้วเงียบไป
พวกเขาก้เอาเรื่องพวกนี้ไปเล่าต่อให้คนอื่นๆฟัง ทำให้คนอื่นๆที่ไม่รู้ใจความของเรื่องนี้เข้าใจผิด เราไม่รู้ว่าเราควรขอโทษพวกเขาอย่างไร
ขอโทษด้วยความจริงใจไปแล้ว แต่เขาก็เอาเรื่องของเราไปเผยแผ่ต่ออีก ผู้คนที่ได้ฟังก็มาต่อว่าพ่อแม่เราอย่างเดียวเลย