ตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยดีเลย แอบร้องไห้บ่อยมากตอนอยู่คนเดียว ทั้งที่ปกติไม่เคยอ่อนแอแบบนี้ จขกท.อายุ20นะคะ อีก3วันก็ 21แล้ว
ตอนนี้รู้สึกหมดกำลังใจมาก คิดสับสนไปหมด ปัญหาหลักๆก็คงเป็นเรื่องครอบครัว จขกท.เรียนมอ.ใกล้ๆบ้าน เพราะความต้องการของพ่อแม่ เค้าไม่ได้คาดหวังอะไร แค่อยากให้เรียนใกล้ๆเพราะเป็นห่วง เลยไม่ได้เรียนตามที่คาดหวังไว้ แต่ก็เรียนได้ผลการเรียนอยู่ในระดับดีถึงจะไม่ได้ชอบ มีพฤติกรรมดีตลอด ไม่เคยทำให้ครอบครัวผิดหวัง แต่ในทางกลับกัน กลับรู้สึกไม่ค่อยมีความสุข หลายๆครั้งก็คิดว่าทำไมเราต้องพยายามและเหนื่อยขนาดนี้ ทำไมไม่ได้ลองใช้ชีวิตของตัวเอง หรือต้องรออีกนานแค่ไหนที่จะได้ทำ ตอนนี้ความฝันที่มีกับความจริงที่เป็นอยู่มันคนละทางเลย คิดแล้วก็ยิ่งท้อ จะปรึกษาใครก็ไม่กล้า หรือถ้าเราหายไปมันจะดีกว่านี้มั้ย... ....
นี่เป็นกระทู้แรกนะคะ ถ้าผิดพลาดก็ขออภัยด้วยย
เคยรู้สึกหมดหวังกับสิ่งที่เป็นอยู่มั้ยคะ? ควรแก้ยังไงดี