เหงา...มาทางนี้

ตามหัวข้อเลย รู้สึกว่าตัวเองเหงาอยากมีใครไว้คอยเล่าเรื่องราวต่างๆ ไว้แชร์กันและกัน เพราะรู้สึกว่าตัวเองโสดนานพอแล้ว อิ่มตัวกับการอยู่คนเดียวไปแล้วค่ะ🥰🥰

พอมีเวลาว่างมันก็จะเหงาๆ อยากมีใครสักคนไม่ต้องถึงกับเป็นแฟนก็ได้ แค่อยากมีคนคุย ปรึกษา เล่าเรื่องราวในชีวิตที่เจอในแต่ละวันให้กันและกันฟัง ชีวิตผมก็เดิมๆทุกวัน ไม่รู้จะไปหาแฟนจากที่ไหน เพราะทำงานอยู่ท

คือเราเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ที่รู้สึกว่าตัวเองโสดมานานพอ คือคิดว่าตัวเองใช้ชีวิตโสดมาเต็มที่แล้ว ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเหงามากอยากมีใครสักคนทีคอยรับฟัง เล่าเรื่องราวกันและกันให้ฟัง เป็นความสบายใจให้กันได้

สวัสดีครับ ผมชายอายุ 40 ปี เป็นวิศวกรฟรีแลนซ์ สายอินโทรเวิร์ตตัวจริง คือไม่ชอบงานสังคม วงเหล้า หรือการนั่งดื่มสังสรรค์ ชอบใช้ชีวิตเงียบ ๆ และไปเที่ยวพักผ่อนตามลำพังมากกว่า กาแฟที่ชอบคือลาเต้หรือคาปู

เชื่อว่าคนโสดหลายๆคนคงเป็นเหมือนกันบ้างแหละใช่ป้ะ ? กับชีวิตเป็นโสด มีเวลาเป็นอิสระมากก็จริง แต่ไปไหนมาไหนคนเดียว เที่ยวเล่นนั้นนี่ คืออยากทำไรก็ทำได้ไม่ต้องรอใคร บลาๆๆ มันก็ดี แต่ลึกๆมันมีความเหงาซ่อ

เคยเป็นมั้ย คิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ทั้งดี ร้าย สุข ทุกข์ เหงา เศร้า มาครบเลย บางทีเพลงมาแบบไม่ตั้งตัว เหมือนโดนกระแทกเข้าหน้าอย่างจัง

หากมีใครให้เหตุผลกับคุณว่าแบบนั้นน่ะ คุณจะมองว่ามีเหตุผลหรือเป็นข้ออ้าง

ตอนนี้ผมรู้สึกแปลกๆครับ มันกระวนกระวาย เบื่อเศร้า เหงาเซ็ง คิดถึง กลัว อารมณ์มันผสมปนเปกัน ยากที่จะอธิบายได้ มันอึดอัดอยู่ในใจ ไม่มีใครให้พึ่งพิงหรือรับฟังได้ มันรู้สึกแย่มากๆ เหมือนจิตตกหรืออะไรสักอย

ก็จะบ่นๆอยู่นั่นแหละว่าอยากมีอยากมี แต่พอโดนอีกฝ่ายขอคบจริงๆกลับกลัวไม่กล้าคบ เลยต้องปล่อยคนคุยไป ส่วนตัวเองก็โสดต่อไป //เรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าของน้องคนหนึ่งนะ เรื่องนานมาแล้วน้องเขาเล่าให้เราฟัง อ