ผมเขียนเรื่องราวเพื่อนผมคนหนึ่งเอาไว้ว่าผมจะไม่มีวันลืมเพื่อนคนนี้ไปจากความทรงจำเเน่นอนถึงเเม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปเเล้วผมอยากเขียนเอาไว้เตือนตัวผมเองว่าครั้งนึงเราเคยได้เป็นเพื่อนกันถึงเเม้ว่าเวลามันจะสั้นไปหน่อยเเต่ก็โชคดีมากที่ได้เป็นเพื่อนกัน
ผมกับเพื่อนคนนี้รู้จักกันครั้งเเรกตอนผมเรียนป.ว.ชมันชื่อทิวผมไม่ค่อยสนิทกะมันหรอกเรามีกันทั้งหมดรวมเเล้ว35คน(เเค่รุ่นผม)ทีเเรกก็ไม่รู้จักหรอกนะเเต่พอได้เรียนร่วมกันก็อ่อโอเคไอ่นี่มันคนดีเเฮะเหล้ากินเเต่บุหรี่ไม่สูบเรียนเก่งที่1ของรุ่นเลยผมเรียนป.ว.ชได้1ปีกับอีก1เทอมผมต้องออกเพราะปัญหาบางอย่างซึ่งในตอนนั้นเพื่อนๆเริ่มทยอยออกันจนเหลือ30คนผมออกไปได้1อาทิตมันก็ทักเฟสมาถามผมว่าไม่เรียนเเล้วหรอเเต่ผมในตอนนั้นไม่ได้ตอบอะไรเลยจนผ่านไป3ปีรุ่นผมเรียนจบปีในเมื่อวันที่6มีนาปีนี้เองไอ่ทิวมันตั้งใจจะเป็นครูกับเพื่อนอีกคนชื่อโยนัดกันไว้อย่างดีเลยเเต่วันที่12ผมได้รับรู้ข่าวที่ไม่อยากรับรู้จากเเม่เเม่บอกว่าเพื่อนมีคนทีชื่อทิวมั้ยไม่รู้ข่าวหรอว่าทิวมันโดนยิงผมในตอนนั้นทำอะไรไม่ได้เลยได้เเต่ภวานาว่าอย่าเป็นอะไรเลยทิวสู้มากๆเพื่อนบอกว่าอาการไม่ดีขึ้นเลยหน้าเริ่มซีดหมอบอกโอกาสมี20%วันที่2ทิวอาการทรุดมากโอกาสมีไม่ถึง20%ผมบอกกับเพื่อนๆว่าผมทำใจไว้เเล้วเเต่ผมยังมีหวังเสมอทิวมันสู้มากๆเเต่มันไม่ไหว05.05ทิวได้จากพวกผมไปอย่างหน้าใจหาย ผมอยากจะบอกมันว่า กูขอโทดนะที่ไม่ได้ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลขอโทดนะที่ไม่ได้อ่านเเชทหรือตอบเเชทเลย เเละอยากขอบคุณจริงๆเลยที่เข้ามาทักทายกันในวันนั้นทำให้เราได้เป็นเพื่อนกันถึงเเม้ไม่สนิทมากเเต่ก็รู้จักกันเรียนด้วยกันเล่นด้วยกันมีเรื่องราวมากมายด้วยกัน เเละสุดท้ายอยากจะบอกว่า หลับให้สบายนะไม่ต้องห่วงทางนี้เรื่องเรียนไอ่โยบอกว่าจะเรียนเผื่อ สู้เต็มที่เเล้วเพื่อนไม่ทรมานเเล้วรักเสมอนะ ป.ว.ช.โลหะการรุ่น23รักทุกคนเพื่อนรัก 14.03.62เรา เเละนาย จะอยู่ในความทรงจำตลอดไป
เพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่ง
ผมกับเพื่อนคนนี้รู้จักกันครั้งเเรกตอนผมเรียนป.ว.ชมันชื่อทิวผมไม่ค่อยสนิทกะมันหรอกเรามีกันทั้งหมดรวมเเล้ว35คน(เเค่รุ่นผม)ทีเเรกก็ไม่รู้จักหรอกนะเเต่พอได้เรียนร่วมกันก็อ่อโอเคไอ่นี่มันคนดีเเฮะเหล้ากินเเต่บุหรี่ไม่สูบเรียนเก่งที่1ของรุ่นเลยผมเรียนป.ว.ชได้1ปีกับอีก1เทอมผมต้องออกเพราะปัญหาบางอย่างซึ่งในตอนนั้นเพื่อนๆเริ่มทยอยออกันจนเหลือ30คนผมออกไปได้1อาทิตมันก็ทักเฟสมาถามผมว่าไม่เรียนเเล้วหรอเเต่ผมในตอนนั้นไม่ได้ตอบอะไรเลยจนผ่านไป3ปีรุ่นผมเรียนจบปีในเมื่อวันที่6มีนาปีนี้เองไอ่ทิวมันตั้งใจจะเป็นครูกับเพื่อนอีกคนชื่อโยนัดกันไว้อย่างดีเลยเเต่วันที่12ผมได้รับรู้ข่าวที่ไม่อยากรับรู้จากเเม่เเม่บอกว่าเพื่อนมีคนทีชื่อทิวมั้ยไม่รู้ข่าวหรอว่าทิวมันโดนยิงผมในตอนนั้นทำอะไรไม่ได้เลยได้เเต่ภวานาว่าอย่าเป็นอะไรเลยทิวสู้มากๆเพื่อนบอกว่าอาการไม่ดีขึ้นเลยหน้าเริ่มซีดหมอบอกโอกาสมี20%วันที่2ทิวอาการทรุดมากโอกาสมีไม่ถึง20%ผมบอกกับเพื่อนๆว่าผมทำใจไว้เเล้วเเต่ผมยังมีหวังเสมอทิวมันสู้มากๆเเต่มันไม่ไหว05.05ทิวได้จากพวกผมไปอย่างหน้าใจหาย ผมอยากจะบอกมันว่า กูขอโทดนะที่ไม่ได้ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลขอโทดนะที่ไม่ได้อ่านเเชทหรือตอบเเชทเลย เเละอยากขอบคุณจริงๆเลยที่เข้ามาทักทายกันในวันนั้นทำให้เราได้เป็นเพื่อนกันถึงเเม้ไม่สนิทมากเเต่ก็รู้จักกันเรียนด้วยกันเล่นด้วยกันมีเรื่องราวมากมายด้วยกัน เเละสุดท้ายอยากจะบอกว่า หลับให้สบายนะไม่ต้องห่วงทางนี้เรื่องเรียนไอ่โยบอกว่าจะเรียนเผื่อ สู้เต็มที่เเล้วเพื่อนไม่ทรมานเเล้วรักเสมอนะ ป.ว.ช.โลหะการรุ่น23รักทุกคนเพื่อนรัก 14.03.62เรา เเละนาย จะอยู่ในความทรงจำตลอดไป