คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ไม่เป็นไรคะ ระบายมาเถอะค่ะ เราร่วมโลกใบเดียวกัน
เราเป็นอีกคนที่คิดว่าเป็นสามีเรานี่สบายดีจัง เขาไม่ทำอะไรเหมือนกันค่ะ ไม่มีงานประจำด้วย รายได้ของสามีมาจากการเก็บค่าหอพัก ที่บ้านเราทำกิจการไว้ให้ เก็บได้ไม่แบ่งให้เรา แต่ไม่เป็นไร เอาไปจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเน็ต และของใช้อื่นๆ ในบ้าน
วันๆ ส่องเน็ต กระทู้ เฟซ อ่านหนังสือหุ้น เล่นหุ้น ได้กำไรบ้างป่าวก็ไม่รู้ ส่ง-รับลูกไปโรงเรียน ส่วนงานบ้านไม่ค่อยได้ช่วยทำเหมือนกันดีที่ซักผ้าตากผ้าให้ แล้วยังดีที่ซ่อมไฟ ซ่อมประปาเป็น
ส่วนเราเช้าตื่นตีห้าหุงหากับข้าว แล้วออกไปทำงาน เย็นกลับมาก็ต้องมาจ้ำจี้จ้ำไชให้ลูกทำการบ้าน ในขณะที่ตัวสามีเปิดดูทีวีสบายใจเฉิบ
ทุกวันนี้ปลงแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ รู้สึกอย่างเดียวคืออายที่บ้านเรา พ่อแม่เราจะมองเขายังไง งานการไม่ทำให้เป็นเรื่องเป็นราว
เราเป็นอีกคนที่คิดว่าเป็นสามีเรานี่สบายดีจัง เขาไม่ทำอะไรเหมือนกันค่ะ ไม่มีงานประจำด้วย รายได้ของสามีมาจากการเก็บค่าหอพัก ที่บ้านเราทำกิจการไว้ให้ เก็บได้ไม่แบ่งให้เรา แต่ไม่เป็นไร เอาไปจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเน็ต และของใช้อื่นๆ ในบ้าน
วันๆ ส่องเน็ต กระทู้ เฟซ อ่านหนังสือหุ้น เล่นหุ้น ได้กำไรบ้างป่าวก็ไม่รู้ ส่ง-รับลูกไปโรงเรียน ส่วนงานบ้านไม่ค่อยได้ช่วยทำเหมือนกันดีที่ซักผ้าตากผ้าให้ แล้วยังดีที่ซ่อมไฟ ซ่อมประปาเป็น
ส่วนเราเช้าตื่นตีห้าหุงหากับข้าว แล้วออกไปทำงาน เย็นกลับมาก็ต้องมาจ้ำจี้จ้ำไชให้ลูกทำการบ้าน ในขณะที่ตัวสามีเปิดดูทีวีสบายใจเฉิบ
ทุกวันนี้ปลงแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ รู้สึกอย่างเดียวคืออายที่บ้านเรา พ่อแม่เราจะมองเขายังไง งานการไม่ทำให้เป็นเรื่องเป็นราว
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
เซ็ง อยากระบาย
เรื่องมีอยู่ว่า สถานะภาพเรา ลำบากอยู่แล้วไม่ได้มั่งมี ไม่ได้รวยไง
ก็มีแฟนอยู่คนนึง (มีหลายคนไม่ได้ เดี๋ยวมันเตะเอา 5555) คบกันมาก็นานมากกกกกกก
แต่แฟนไม่ได้แต่งนะ ไม่มีตัง สักพักมี ลูกด้วยกัน 1 คน
เราอยากจะระบายว่า เราน้อยใจมาก เรามีน่าที่ ทำทุกอย่าง แต่แฟนไม่เคยกลับจากงานมาช่วยบ้างเลย ให้แต่เรา ทำๆๆๆๆๆๆๆๆ คนเดียว
เซ็ง ค่ะ ลูกก็ช่วยดูแค่วัน อาทิตย์ เสื้อผ้าเรา แยกซักกับแฟน กะว่า จะให้แฟน ซัก แล้ว ตาก แต่ป่าวเลย
แมร่ง ซักอย่างเดียว(ซักเครื่อง) แล้วรอเรา ตาก ชิหายยยย กะจะให้ช่วยทำงานบ้านหน่อย เราก็เหนื่อยทั้งกลางวันทั้งกลางคืน
แล้วเวลา ปกติ แฟนทำงาน เช้า กลับดึก (ไม่ได้เลิกดึกนะ นู้นนนนนน กินเหล้ากินเบียร์ อยู่กับเพื่อน)
ไม่มาช่วยเราดูลูกเลย จนลูกแทบจะจำหน้าพ่อมันไม่ได้อยู่ละ (ลูกยังเล็ก 4 เดือน )
จริงๆ แฟนเราก็เป็นแบบนี้มาพักใหญ่ ตั้งแต่ ท้อง จน คลอด เราให้โอกาสปรับตัว
จ้าาาา ดีได้แค่วันเดียว วันที่ 2 นาง ลืม โอ๊ยยยย เซ็ง
เรื่องเงินเดือนอีก เราทำงาน เงินเดือนน้อย เราไม่พอใช้
กับข้าวกับน้ำเราก็หาไว้ให้กินนะ แต่ พอเงินเดือนแฟนเราออก แมร่งง ไม่ให้เราเลย เซ็ง อยากจะเลิก ก็คิดถึงลูก กลัวลูกมีปม
สรุป ง่ายๆ ชีวิตประจำวันของแฟนเรา แมร่งโครตสบายอ่ะ
ใน 1 วัน ตื่นเช้า ทำงาน เลิกงาน กินเบียร์ เล่นเกม อยู่บ้านเพื่อน 4-5 ทุ่ม กลับเข้าบ้าน ถามหากับข้าว อาบน้ำ นอน เจ๋ง ป่ะล่ะ
ส่วนของเรา ตื่นเช้า ดูแลจัดแจงเรื่องลูก (มีลูกคนเล็ก 4 เดือน ลูกคนโต 6 ขวบ กับ น้อง 9 ขวบ )เพื่อไปฝากให้ป้าช่วยเลี้ยง(ช่วงนี้เด็กปิดเทอม)
แล้วไปทำงาน
เที่ยง ไปหาลูกบ้านป้า เป็นห่วง ข้าวเที่ยงก็ไม่ค่อยได้กิน กลัวเข้างานไม่ทัน
เย็นมารับลูก หาข้าวให้ลูกกิน รีดผ้า ทุกคนในบ้าน (เฉพาะชุดทำงานชุดนักเรียน)
มืดหน่อย พาลูกนอน หากับข้าวรอแฟน ปิดประตูไม่ล็อค(ประตูเหล็กแบบดึงจากข้างบน)
เพื่อรอแฟนกลับบ้านแล้วเปิดเอง (เพราะนอนแล้วจะไม่ตื่นไปเปิด) อยากจะลาออกจากการเป็นตัวเอง
นิสัยแบบนี้ มันดัดไม่ได้จริงๆ (แก่แล้วก็งี้แหละ) ลำไย
งานบ้านก็ไม่ช่วย ตังก็ไม่ค่อยให้ใช้
ค่าบ้านก็เช่า(2,000) เรา จ่าย ค่าตู้เย็นอีก ผ่อนอยู่ (670)
แฟนจ่าย ค่าน้ำค่าไฟ (700+) ไม่ถึงพัน
ค่ารถ มีคนละคันอยู่แล้ว ต่างคนต่างจ่าย (อันนี้เข้าใจ)
ขอที พูดจนมดลูกจะหลุด (โอ๊ยยย เจ็บปวด) แฟนมีภาระส่วนตัว แค่ค่ารถ แต่มันบ่นว่า เราขอแต่ตังมัน
มันบอกว่า ขอแต่ตัง ขออะไรนักหนา ให้ไปเท่าไหร่แล้ว
ทีกับเพื่อนมันนะ เดี๋ยวจ่ายๆๆ เดี๋ยวออกเอง ไม่เป็นไร
แล้วมาบอกกับเราว่า หมดแล้ว โอ้วววโหววววว อิ่เชี้ยยยยย
แทบจะขนของ หนีทันที (ไม่รู้จะทนอยู่กับมันทำไม ) โง่รึโง่วะเรา
ช่างเถอะ เราก็คิด ซะว่า ใช้เวรใช้กรรม หมดเวรหมดกรรมเดี๋ยวก็คงดี(มั้งนะ)
อยากทราบว่า เป็นครอบครัวเดียวกัน นี่ต้องขอเงิน ทุกเดือนด้วยหรอ รึอะไรยังไง
รึเราผิด ที่ขอเงินแฟนใช้
ถ้าเราผิดที่ขอเงินแฟนใช้ เราจะไปตีหัวบอกเลิกมัน
มีใครแย่กว่าเราอีกมั๊ย
ขอบคุณที่ อ่านจบ ไร้สาระนิดหน่อย แค่อยากระบายค่ะ เดี๋ยวเครียดแล้วจะกลายเป็นโรคของ จิตเวช