!! เริ่มสับสนกับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อ FRIEND ZONE !!
คือเรามีเฟรนโซนที่รอเรามา 17 ปี ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็มีมันอยู่เสมอ ไม่ว่าเราจะมีแฟนมากี่คนก็ตาม (เราคบแต่ผู้หญิง)
มันก็เหมือนในหนังเลยที่ไม่ว่าเราจะทุกข์ สุข เศร้า หัวเราะ ก็จะมีมันอยู่เสมอ ไม่ต้องพูดถึงนิสัยใจคอเลย
แค่มองตา แค่พูดอะไรมาก็เข้าใจรู้ไส้รู้พุงกันหมด และรู้สึกสบายใจและโคตรเป็นตัวของตัวเองทุกครั้งที่อยู่กับมัน
ให้ทำไรก็ทำ ให้ช่วยไรก็ช่วยตามสไตล์คนโซนนี้เลย
มันเป็นคนเดียวที่เห็นทุกเรื่องในชีวิตเราสำคัญเสมอ (บางทีก็มากกว่าแฟนบางคนอีก)
และที่ผ่านมาเราก็เคยคิดว่า "ถ้าวันนึงเราจะอยากแต่งงานกับผู้ชายจริงๆ หรือจะให้ใครเป็นคนสุดท้ายในชีวิต..ก็คงเป็นมันคนเดียว"
แต่ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า...เราเริ่มรู้สึกกับมันจริงๆเข้าแล้วรึเปล่า?
คือแทบทุกครั้งถ้าเราอยากจะไปเที่ยวไหน หรือทำอะไร บางทีก็อยากให้มันไปด้วย
หรือเวลามันดูแลเอาใจใส่ อย่างที่มันเคยทำมาตลอด แต่ก่อนเราไม่รู้สึกอะไร แต่หลังๆเราเริ่มรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ
บางทีก็ไม่กล้าสบตามันตรงๆ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หรือบางทีมันจับหัวปลอบใจปกติอย่างที่มันเคยทำ ก็ดันรู้สึกดีแปลกๆ
บางครั้ง...เราเห็นภาพในอนาคตของเรากับมันชัดเจนมากกว่าเห็นภาพตัวเองกับแฟนซะอีก (ในตอนที่มีแฟนนะ)
และเราแทบจะนึกภาพที่ไม่มีมันไม่ออกเลย รู้แค่ว่าถ้าวันนึงเราไม่มีมันจริงๆ มันเหมือนชีวิตเราหายไป
ตอนนี้เราเลยเริ่มสับสนว่าเราเริ่มรู้สึกกับมันจริงๆ หรืออะไรกันแน่
แต่ที่แน่ๆ...เรารู้สึกกับมันไม่เหมือนเดิม แต่ลึกๆเราก็กลัวมากนะ กลัวว่าถ้าวันนึงคบกันแล้วต้องเสียมันไป
เท่ากับเราเสียทั้งคนที่เรารักมากที่สุด และเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตไปเลย
สิ่งที่เราไม่รู้ตอนนี้คือความรู้สึกของตัวเอง ว่าที่รู้สึกอยู่คือเริ่มรู้สึกกับมันจริงๆเข้าแล้วรึเปล่า?
แล้วถ้าหากว่าเรารู้สึกกับมันจริงๆ เราควรทำยังไงถึงจะกล้าเสี่ยงที่จะเปลี่ยนสถานะกับมัน?
!! เริ่มสับสนกับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อ FRIEND ZONE !!
มันก็เหมือนในหนังเลยที่ไม่ว่าเราจะทุกข์ สุข เศร้า หัวเราะ ก็จะมีมันอยู่เสมอ ไม่ต้องพูดถึงนิสัยใจคอเลย
แค่มองตา แค่พูดอะไรมาก็เข้าใจรู้ไส้รู้พุงกันหมด และรู้สึกสบายใจและโคตรเป็นตัวของตัวเองทุกครั้งที่อยู่กับมัน
ให้ทำไรก็ทำ ให้ช่วยไรก็ช่วยตามสไตล์คนโซนนี้เลย
มันเป็นคนเดียวที่เห็นทุกเรื่องในชีวิตเราสำคัญเสมอ (บางทีก็มากกว่าแฟนบางคนอีก)
และที่ผ่านมาเราก็เคยคิดว่า "ถ้าวันนึงเราจะอยากแต่งงานกับผู้ชายจริงๆ หรือจะให้ใครเป็นคนสุดท้ายในชีวิต..ก็คงเป็นมันคนเดียว"
แต่ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า...เราเริ่มรู้สึกกับมันจริงๆเข้าแล้วรึเปล่า?
คือแทบทุกครั้งถ้าเราอยากจะไปเที่ยวไหน หรือทำอะไร บางทีก็อยากให้มันไปด้วย
หรือเวลามันดูแลเอาใจใส่ อย่างที่มันเคยทำมาตลอด แต่ก่อนเราไม่รู้สึกอะไร แต่หลังๆเราเริ่มรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ
บางทีก็ไม่กล้าสบตามันตรงๆ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หรือบางทีมันจับหัวปลอบใจปกติอย่างที่มันเคยทำ ก็ดันรู้สึกดีแปลกๆ
บางครั้ง...เราเห็นภาพในอนาคตของเรากับมันชัดเจนมากกว่าเห็นภาพตัวเองกับแฟนซะอีก (ในตอนที่มีแฟนนะ)
และเราแทบจะนึกภาพที่ไม่มีมันไม่ออกเลย รู้แค่ว่าถ้าวันนึงเราไม่มีมันจริงๆ มันเหมือนชีวิตเราหายไป
ตอนนี้เราเลยเริ่มสับสนว่าเราเริ่มรู้สึกกับมันจริงๆ หรืออะไรกันแน่
แต่ที่แน่ๆ...เรารู้สึกกับมันไม่เหมือนเดิม แต่ลึกๆเราก็กลัวมากนะ กลัวว่าถ้าวันนึงคบกันแล้วต้องเสียมันไป
เท่ากับเราเสียทั้งคนที่เรารักมากที่สุด และเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตไปเลย
สิ่งที่เราไม่รู้ตอนนี้คือความรู้สึกของตัวเอง ว่าที่รู้สึกอยู่คือเริ่มรู้สึกกับมันจริงๆเข้าแล้วรึเปล่า?
แล้วถ้าหากว่าเรารู้สึกกับมันจริงๆ เราควรทำยังไงถึงจะกล้าเสี่ยงที่จะเปลี่ยนสถานะกับมัน?