สวัสดีนะคะ^^
ไม่เคยตั้งกระทู้เลยถ้าเล่าไม่รู้เรื่องอย่าว่ากันนะ
เรื่องเกิดจากที่ทำงาน เราอายุ19ไปทำงานงานโรงงานระหว่างรอไปเรียนต่อ การที่เราเป็นเด็กใหม่พึ่งเข้าไปเลยไม่ค่อยรู้จักใครมากนัก ตอนทำงานก็มีพี่ๆเขามาแซวแต่ไม่เคยคิดอะไรเลยจากระทั่งเจอพี่คนหนึ่งจำได้ว่าตอนนั้นง่วงนอนแล้วตาจะหลับ พี่คนนี้เลยเดินมาแล้วทำให้ตกใจก็สะดุ้งกันไปแล้วก็จำหน้าเขาไม่ได้ ผ่านไปประมาณ1อาทิตย์ งานตรงที่เราทำมันหมดเขาเลยให้ไปช่วยอีกไลน์หนึ่งซึ่งพี่คนนี้เขาทำอยู่ตรงนั้น เขาก็แซวๆเจอหน้ากันก็แซว ตอนแรกจากที่ไม่คิดอะไรไอ้เราก็เริ่มเขิลเขาเริ่มมาดึงแขน สุดไปกว่านั้นคือลูบหัวแล้วอิชั้นไม่เคยมีใครมาทำแบบนี้พอมีคนมารดน้ำหัวใจเข้าหน่อยก็เผลอชอบเขาไม่รู้ตัว แต่ก็พยายามคิดในใจว่าเขาคงแหย่ทุกคนแหละมั่ง ตัดไปตอนนั้งรถโรงงานกลับบ้านนี่ก็เลื่อนเฟสแล้วขึ้นชื่อเฟสเขาแนะนำเพื่อนมา กดเข้าไปอย่างไวเลยจ๊ะ เลื่อนไปจนสุดเฟสเขา ดูการโพสของเขาแล้วเหมือนยังไม่ลืมเเฟนเก่า ก็เลยเศร้าไปพักหนึ่ง จนตัดสินใจแอดเขาไปเขาก็รับเลย ทีนี้ก็เลยคิดว่าเอาไงดีวะจะเอาไงต่อไปถามเพื่อนที่เป็นกูรูนางบอกให้ทำเนียนทักไปหรือไม่ก็ส่งโลเคชั่นไปแล้พอเขาตอบก็บอกว่ากดผิด คิดในใจเขาจะตอบหรอวะ555 สรุปเขาตอบจ๊ะว่าไกลขนาดนี้พี่ไปหาไม่ได้หรอก ตอนนั้นคือกดปิดแจ้งเตือนเลยไม่กล้าเปิดดูเขิลมาก เลยพยายามหาเรื่องชวนคุยเขาก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างทั้งๆที่ในใจอยากตอบจะตายห่าอยู่แล้ว จนกระทั่งเพื่อนบอกว่าไหนๆก็คุยกันพอสมควรละไหนลองอ่านแล้วไม่ตอบเขาไปเลยดูสิ นี่เลยเชื่อเพื่อน ไม่ได้คุยกันประมาณ3วันแต่ตอนเจอที่ทำงานก็แซวปกตินะ จนลืมไปว่าคุยกับเขาทีนี้เผลอกดเข้าไปในข้อความเห็นเขาทักมาพอดีประมาณว่าเขาเคลียดอยากมีคนรับฟัง อ่ะเข้าทางตรูเลย5555 พี่เขาก็ถามว่าแบบว่างมั้ยมานั้งเป็นเพื่อนหน่อย แล้ววันนั้นคือมีธุระแถวที่พี่เขาอยู่พอดี ตอนแรกก็บอกไปไม่ได้หรอกคะพี่พอดีทำธุระนาน พี่เขาก็โอเครๆ ก็เลยกลับมาคิดถ้าเราไปอยู่เป็นเพื่อนเขาจะเป็นยังไงนะ ก็เลยส่งไปหาเขาว่า ว่างแล้วนะคะ สุดท้ายก็ไปหาเขาจริงๆ เขิลมากไม่กล้ามองหน้าเขาก็เขิลต่างคนต่างเขิล เขาก็นั้งกินของเขาไปเรากพยักหน้ารับฟังอย่างยิ้มๆ และแล้ว...ก็เผลอมีอะไรกัน หลังจากที่เสร็จภารกิจแล้วเขาก็ถามเราชอบเขามั้ย เราก็ปากแข็งบอกว่าไม่ได้คิดอะไรเห็นเป็นแค่พี่เฉยๆ เขาก็ถามหลายรอบแต่เราก็ตอบคำเดิม เวลาผ่านไปเราเริ่มคุยกันมากขึ้น พักแปปง่วงนอนแล้ว
พี่ว่าเราต่างกันเกินไป ? เหตุผลของคนที่ไม่ได้รักเราเขาอ้างแบบนี้หรอ
ไม่เคยตั้งกระทู้เลยถ้าเล่าไม่รู้เรื่องอย่าว่ากันนะ
เรื่องเกิดจากที่ทำงาน เราอายุ19ไปทำงานงานโรงงานระหว่างรอไปเรียนต่อ การที่เราเป็นเด็กใหม่พึ่งเข้าไปเลยไม่ค่อยรู้จักใครมากนัก ตอนทำงานก็มีพี่ๆเขามาแซวแต่ไม่เคยคิดอะไรเลยจากระทั่งเจอพี่คนหนึ่งจำได้ว่าตอนนั้นง่วงนอนแล้วตาจะหลับ พี่คนนี้เลยเดินมาแล้วทำให้ตกใจก็สะดุ้งกันไปแล้วก็จำหน้าเขาไม่ได้ ผ่านไปประมาณ1อาทิตย์ งานตรงที่เราทำมันหมดเขาเลยให้ไปช่วยอีกไลน์หนึ่งซึ่งพี่คนนี้เขาทำอยู่ตรงนั้น เขาก็แซวๆเจอหน้ากันก็แซว ตอนแรกจากที่ไม่คิดอะไรไอ้เราก็เริ่มเขิลเขาเริ่มมาดึงแขน สุดไปกว่านั้นคือลูบหัวแล้วอิชั้นไม่เคยมีใครมาทำแบบนี้พอมีคนมารดน้ำหัวใจเข้าหน่อยก็เผลอชอบเขาไม่รู้ตัว แต่ก็พยายามคิดในใจว่าเขาคงแหย่ทุกคนแหละมั่ง ตัดไปตอนนั้งรถโรงงานกลับบ้านนี่ก็เลื่อนเฟสแล้วขึ้นชื่อเฟสเขาแนะนำเพื่อนมา กดเข้าไปอย่างไวเลยจ๊ะ เลื่อนไปจนสุดเฟสเขา ดูการโพสของเขาแล้วเหมือนยังไม่ลืมเเฟนเก่า ก็เลยเศร้าไปพักหนึ่ง จนตัดสินใจแอดเขาไปเขาก็รับเลย ทีนี้ก็เลยคิดว่าเอาไงดีวะจะเอาไงต่อไปถามเพื่อนที่เป็นกูรูนางบอกให้ทำเนียนทักไปหรือไม่ก็ส่งโลเคชั่นไปแล้พอเขาตอบก็บอกว่ากดผิด คิดในใจเขาจะตอบหรอวะ555 สรุปเขาตอบจ๊ะว่าไกลขนาดนี้พี่ไปหาไม่ได้หรอก ตอนนั้นคือกดปิดแจ้งเตือนเลยไม่กล้าเปิดดูเขิลมาก เลยพยายามหาเรื่องชวนคุยเขาก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างทั้งๆที่ในใจอยากตอบจะตายห่าอยู่แล้ว จนกระทั่งเพื่อนบอกว่าไหนๆก็คุยกันพอสมควรละไหนลองอ่านแล้วไม่ตอบเขาไปเลยดูสิ นี่เลยเชื่อเพื่อน ไม่ได้คุยกันประมาณ3วันแต่ตอนเจอที่ทำงานก็แซวปกตินะ จนลืมไปว่าคุยกับเขาทีนี้เผลอกดเข้าไปในข้อความเห็นเขาทักมาพอดีประมาณว่าเขาเคลียดอยากมีคนรับฟัง อ่ะเข้าทางตรูเลย5555 พี่เขาก็ถามว่าแบบว่างมั้ยมานั้งเป็นเพื่อนหน่อย แล้ววันนั้นคือมีธุระแถวที่พี่เขาอยู่พอดี ตอนแรกก็บอกไปไม่ได้หรอกคะพี่พอดีทำธุระนาน พี่เขาก็โอเครๆ ก็เลยกลับมาคิดถ้าเราไปอยู่เป็นเพื่อนเขาจะเป็นยังไงนะ ก็เลยส่งไปหาเขาว่า ว่างแล้วนะคะ สุดท้ายก็ไปหาเขาจริงๆ เขิลมากไม่กล้ามองหน้าเขาก็เขิลต่างคนต่างเขิล เขาก็นั้งกินของเขาไปเรากพยักหน้ารับฟังอย่างยิ้มๆ และแล้ว...ก็เผลอมีอะไรกัน หลังจากที่เสร็จภารกิจแล้วเขาก็ถามเราชอบเขามั้ย เราก็ปากแข็งบอกว่าไม่ได้คิดอะไรเห็นเป็นแค่พี่เฉยๆ เขาก็ถามหลายรอบแต่เราก็ตอบคำเดิม เวลาผ่านไปเราเริ่มคุยกันมากขึ้น พักแปปง่วงนอนแล้ว