ความรักที่ไม่เคยเจอกันเลยเป็นไปได้หรือไม่

สวัสดีครับเพื่อนๆ ผมไม่รู้เลยว่าผมกำลังทำอะไรลงไป ผมได้คบกับผู้หญิงคนหนึ่งมาเป็นเวลา 5 กว่าปีแล้ว โดยผมจีบเขาผ่าน Facebook โดยที่ผมใช้ account ปลอมไปจีบเขา เขารู้จักผมในนามปลอมๆโดยที่เขาไม่รู้เลยเพราะว่าผมเนียนมาก ตอนแรกผมไม่ได้จริงจังกับเขาเลยมันเป็นช่วงเวลาที่ผมเหงาหรืออกหักมาเลยทำ account ปลอมจีบสาวไปทั่ว เราคุยกันมาได้ระยะหนึ่งเขาพยายามจะขอเจอผม ผมก็อ้างนั้น นี่ โน้น ติดธุระบ้างอยู่ไกลบ้านบ้าง ผมเคยนัดเจอเขาครั้งหนึ่งซึ่งเขาก็มาหาผมจริงๆ มาถึงที่ตัวเมือง แต่ผมปฏิเสธเขาไปว่าผมไปเจอเขาไม่ได้ เขาเสียใจมากกับการที่ผมทำแบบนี้ นี้คือครั้งแรกที่ผมปฏิเสธที่จะเจอเขา เราพูดคุยโดยการพิมพ์ผ่าน Facebook และ Line อาจจะมีโทรบ้างเป็นบางคราว ที่เขาไม่ตอแยที่จะเจอเพราะว่าเราเรียนไกลกันครับ แต่เราอยู่จังหวัดเดียวกัน แต่ผ่านสักประมาณ3เดือน เขาจับได้ว่าผมใช้ account ปลอมจีบเขา ซึ่งผมทำไรไม่ถูกเลยผมก็คิดอยู่แล้วว่าสักวันเขาต้องรู้แต่ผมยังไม่ได้เตรียมใจเลย ผมก็ไม่ได้คาดหวังนะว่าเขาจะอะไรต่อมากผม ผมยังไม่ได้รู้สึกรักหรือรู้สึกอะไรมากมายอะไรขนาดนั้น ผมก็คิดว่าเขาก็รู้สึกแบบผม เพราะเราคุยกันคบกันโดยไม่เคยเห็นหน้าอะไรเลย ผมก็ถามเขานะอยากเลิกคุยกับผมไหม เขาตอบยังไงก็ได้ และก็ถามผมทำไมถึงทำแบบนี้กับเขา มันเป็นคำถามที่ผมตอบไม่ได้เลย (เอาจริงๆผมไม่ได้หน้าตาขี้เหล่หรืออ้วนดำนะครับก็พอดูได้แต่ผมไม่อยากเปิดเผยตัวตนกับเขาซึ่งผมก็ไม่เข้าใจตัวเอง) เอาจริงๆผมก็อยากเลิกนะเพราะไม่ได้อะไรมากแค่3เดือนเอง ผมก็ได้ปิด account Facebook ปลอมไป เราก็งดคุยกันไปประมาณ 4 - 5 วันผมจำไม่ค่อยได้ มันเกิดอาการคิดถึงยังไงไม่รู้แปลกๆ เขาไม่ได้ Block Line ผมจึงตัดสินใจทักเขาไป... ผมเขินมาก + กับอายตัวเองที่ยังตื้อเขาโดยไม่สนความผิดที่ผ่านมา เขาก็ใจดีนะเขาเป็นผู้หญิงที่อ่อนไหวมาก (ผมไม่รู้ว่าเขาแกล้งโง่เปล่า) เขาตอบแชท Line ผมก็ชวนเขาคุยถามเป็นไงบ้าง ทำกิจกรรมมหาวิทลัยเหนื่อยไหม เขาก็คุยกับผมเป็นกันเองไม่หยิ่งไม่โกรธผมเลย จนเขาถามผมขึ้นมาว่า ถ้าไม่ให้เจอก็ขอดูรูปผมได้ไหม ... ในหัวผมมันคิดแต่ว่าเอาไงดีวะ จะให้เขาดูรูปเราดีไหมวะ บลาๆ ด้วยความที่ผมไม่อยากเปิดเผยตัวตนกับเขา ผมมีความคิดที่เห็นแก่ตัวที่อยากคุยกับเขาต่อ ผมจึงตัดสินใจทำแบบเดิมอีกครั้ง คือการก็อปรูปคนอื่นให้เขา (ผมรู้ตัวครับว่าผมทำผิด+ทำให้คนอื่นเดือดร้อนโดยใช้รูปเขา แต่...ผมไม่เคยนำรูปเขาไปใช้ในทางที่ผิดกฎหมายเลยนะครับ ...ผมใช้รูปเขาในการจีบผู้หญิงคนนี้) เขาก็ถามผมย้ำผมนะครับว่า...ใช้รูปผมจริงๆไหม ผมก็ตอบเขาว่าใช่แล้ว แต่รู้ไหมครับว่าเขาเชื่อในความพูดผม (อย่าด่าว่าเขาโง่เลยนะครับ เพราะทุกคนที่มีความรู้สึกที่ดีต่อใครสักคนทำอะไรก็เชื่อหมดแหละครับ) ผมพยายามสร้างภาพที่จะเป็นอีกคนผมก็กลัวนะครับว่าผมทำแบบนี้กับความรู้สึกของเขามันจะไม่ดี ผมรู้ครับ ผมรู้ ... ด้วยความที่ผมเห็นแก่ตัวที่จะคุยกับเขา ผมสามารถสร้างภาพหรือหาข้ออ้างในการที่จะไม่เจอหรือเปิดวิดีโอคอลกับเขาครับ ผมสงสารเขามากกกกกกกกกก ผมเห็นแก่ตัวเองมากๆเพราะเราเริ่มผูกพันธ์กันเริ่มมีความรู้สึกดีๆ จะเรียกว่ารู้สึกรักเลยก็ได้ครับ จนกระทั่งสิ้นปี 2556 เราคุยกันมาได้จะเกือบปีแล้วครับ เขาอ้อนวอนขอร้องผมให้มาเจอกับเขา ผมตอบ OK ที่จะเจอกับเขา ก็เหมือนเดิมเลยครับ ก่อน1วันที่จะเจอกัน ผมอ้างและพยายามหลีกเลี่ยงที่จะเจอกับเขา เขาก็โกรธผมบอกเลิกผมไปครับ เขาบอกเขาอยู่แบบนี้ไม่ได้ที่จะไม่เจอกันเลย เขาอยากมีชีวิตคู่ที่เป็นปกติครับ

ประมาณวันที่ 3 มกราคม 2557 ผมก็ทำเหมือนเดิมครับ ผมง้อเขาและอ้างว่าจะเจอแน่นอน และผมก็คุยกับเขาเป็นปกติ ผมนัดเจอเขาตอนสงกรานต์ครับ ก็เหมือนเดิมครับ ก่อนเจอ1วัน ผมจะปฏิเสธที่จะไม่เจอเขาครับ เหมือนเดิมทุกอย่างเขาโกรธ ผมง้อ เราคุยกันผ่านการพิมพ์ใน Faceboook + Line ในนาม account ปลอม เพื่อนเขาก็รู้จักผมในนาม account ปลอมครับ ผมหลอกคบคุยกับเขามาได้ประมาณ 2 ปีกว่า ครับ ผมทำแบบนี้เสมอ ผมรักเขา + เขารักผม เรารักกันโดยไม่เห็นหน้ากัน เขาให้โอกาส + ยอมที่จะไม่ได้เจอผม เพราะเขารักผมผมมาก ผมก็รักเขามาก ผมไม่รู้ว่าความสัใพันธ์แบบนี้จะเกิดขึ้นนานด้วยซ้ำ

จนกระทั่งเข้าสู่ปีที่ 3 ที่เราคบกันมามีเพื่อนใน Facebook ปลอมของผม เขาเป็นผู้หญิงครับ เขารู้ว่าผมเรียนที่เดียวกับเขา แต่เขาไม่เคยเจอผมในมหาวิทยาลัยเลย ผมบอกเขาผมเรียนวิศวกรรมศาสตร์ เขาเรียนบริหารธุรกิจเราคุยกันเป็นเพื่อนกันครับ เขารู้ว่าผมคบกับแฟนของผมครับ เขามักปรึกษาเรื่องความรักของผม และอิจฉาความรักของผมที่คบกับแฟนมานาน เขาเห็นรูปใน Facebook ปลอมของผม + กับ Status นี้แหละ จนกระทั่งเขาได้ไปคบกับคนๆหนึ่ง ที่รู้จักกับเจ้าของรูปตัวจริงครับ เพราะแฟนของคนที่เขาคบด้วย ดันเป็นรุ่นน้องของคนที่เป็นเจ้าของรูปตัวจริง .... ผมไม่คิดไม่ฝันเลยนะครับ ว่าทำไมโลกมันกลมแบบนี้ เพื่อนของผมคนนี้เขาก็ แคป Facebook ปลอมของผม ไปบอกเจ้าของรูปตัวจริง + เขาเอาไปบอกแฟนของผมด้วยครับ ผมเข้าสู่สภาวะเดิมเลยครับ คือ ทำไรไม่ถูก กลัวมากครับ เขาเสียใจ ผมเห็นน้ำตาของเขาที่ผิดหวังกับผมมาตลอด เขาเชื่อใจ+เชื่อในตัวผม (ตอนนั้นผมโกรธผู้หญิงคนนั้นมาก ผมไม่น่าไปรู้จักด้วยเลย) มันก็เป็นไปไม่ได้หรอกครับ เพราะความจริงก็คือความจริง แฟนของผมก็ถามผมนะครับ ทำไมถึงทำแบบนี้ซ้ำๆ เขาช่วยผมในการ ปิด Facebook ปลอม + IG ปลอมด้วยครับ เขาหวังดีกับผมแค่ไหน กลัวผมโดนด่า + โดนประจาน เขาบอกกับผมว่าอย่าไปเอารูปคนอื่นมาใช้อีก เป็นตัวของตัวเองนั้นแหละ แต่ทำไงได้ละครับ ไอตัวผมเนี้ยเป็นคนที่เห็นแก่ตัวไม่กล้าเปิดเผยตัวตนกับคนที่รักมากที่สุด เขาบอกผมว่าถ้าไม่อยากเสียเขาไปก็มาเจอ ถ้าไม่มาเจอก็จะไม่ตอบ ไม่รับโทรศัพท์ ไม่อะไรทั้งนั้นกับผม ... ความรู้สึกผม Down มาก ผมเอาแต่โทษเขา ทำไมไม่รักผมแล้วเหรอ โดยไม่สนความผิดที่ตัวเองทำมาก่อน คือการหลอกเขา ไม่มีตัวตนในชีวิตของเขาเลย ผมอยากทำมากนะครับที่ อยากดูหนังกับแฟน กินข้าวกับแฟน เที่ยวเล่นด้วยกัน เหมือนคู่รักทั่วไป แต่ผมทำไม่ได้ ผมไม่กล้าเปิดเผยตัวเองกับคนที่ผมรักเลย เขาจึงเลิกกับผมไปครับ .............

ผ่านไปได้ประมาณ 5 วันมั้งครับ เขารู้จักกับพี่ชายที่สนิทกับผมและเขาก็สนิทกับพี่ชายของผม (พี่ชายที่สนิทของผมนี้มีตัวตนจริงครับเขาเคยเจอพี่ชายที่สนิทของผม) ผมให้พี่ชายที่สนิทของผมคนเนี้ย ทักไปหาแฟนของผมช่วยคุยให้เขากลับมาคุยกับผม ... เขาก็บอกกับพี่ผมนะครับว่าอยากให้ผมกล้าเปิดเผยตัวตนกับเขาไม่หลอกไม่ใช้รูปคนอื่น พี่ผมก็ค่อนข้างรักผมหน่อยๆ พยายามคุยให้และพยายามเอาเหตุผลต่างๆคุยกับแฟนของผมครับ แฟนของผมเขาเคารพพี่ชายที่สนิทของผมมากครับ เขาดูเป็นความคิดผู้ใหญ่ และก็สอนผมให้ไปเจอได้และ อย่าหลอกและใช้รูปคนอื่นอีก จนแฟนของผมปลดบล็อคเบอร์มือถือ ผมจึงโทรไปง้อเขาครับ เขาก็คุยไม่ดีกับผมหรอกครับ ผมรู้ว่าเขาก็รักผมอยู่ ที่เขาอยากไปเพราะว่าเขาอยากให้ผมเปิดเผยตัวจริงกับเขาครับ เราคุยกับมาเรื่อยๆเลยครับ โดยไม่เห็นหน้ากัน เราทะเลาะเรื่องไม่เจอกันทุกปีครับ เราคุยกันใน Line โดยที่ผมไม่ใช้รูปผมเลย และไม่ใช้รูปคนอื่นด้วย มันวนลูปแบบนี้มา 5 ปีแล้วครับ
เราคุยกัน โทรคุยกัน เปิดกล้องเห็นแค่ส่วนตา และไม่ค่อยเห็นหน้าผมชัดครับ เพราะผมเลี่ยง และก็ส่วนลำตัวผมครับ เขาก็ยอมอครับ แต่ลึกๆแล้วเขาก็อยากเจอผมอยู่ดี ผมจึงสัญญากับเขาอีกครับว่าจะเจอเขาอีกไม่นาน

จะเข้าปีที่ 6 แล้ว โดยในวันที่ 31 มีนาคม 2562 ผมจะไปเจอเขาครับ.................. ผมทำได้ไหม .....(ได้สินะ) ^^