เราโสดมาตั้งแต่เกิด แต่มีคนเข้ามาจีบมาคุยด้วยตลอดโดนเทบ้าง เทเค้าบ้าง ไม่ใช่ว่าไม่อยากมีนะคะแต่บางคนคือมันเจอกันไม่ได้ ประมานว่าต้องนานๆเจอที บางคนอาจจะบอกคอลเอาสิ วีดีโอเอาสิแต่เราเป็นคนแปลกๆคนนึงไม่ชอบคอลโทรคุยหรือวีดีโอ ขนาดเพื่อนเราโทรมาเรายังชอบตัดสาย เราอาจจะดูเห็นแก่ตัวแต่เราติดหนัง แต่เราก็จะบอกเพื่อนว่าเป็นอะไรก็พิมมาตอบตลอดอยู่แล้ว เพราะส่วนตัวไม่ชอบโทรหาใครอยู่แล้วค่ะ การที่มาคอลคุยกันมันเป็นนิสัยเด็กๆสำหรับเรา แต่ถ้าเรื่องผู้ชายเราอยากเจอก่อนค่อยโทรคุยกันหรือถ้าคบจริงๆเราก็อยากเจอกันได้บ่อยๆ ปัญหาคือช่วงนี้คุยแล้วเบื่อง่ายมาก คือมันมีเรื่องสอบ เรากังวลกับอนาคตมากเรื่องงานเรื่องต่างๆจนเราคิดว่า เราต้องการคนที่เข้ามาอยู่ในชีวิตเราได้ไม่ใช่แค่คุยไปวันๆแล้วจบแบบเดิมๆมันเจ็บ เราเลยคุยกับใครไม่ได้นาน เพราะถ้าเราคุยไปเรื่อยๆเราก็จะรู้สึกมากขึ้น มันอึดอัดมากที่มีคนมาชอบเราแต่เราต้องเทเค้า ทั้งๆที่เค้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่ผิดที่เรายังไม่พร้อม เราไม่ใช่คนที่จะลงทุนไปหาใครไกลๆได้ เพราะพ่อแม่ก็ไม่ปล่อยด้วย อายุก็ต่างกันเค้าทำงานเราก็เครียดเรื่องเรียนมันดูไปด้วยกันไม่ได้ เราเป็นคนคิดมากซึ่งแก้ไม่หายจริงๆ คนออกมาจากความสัมพันธ์ก่อนใช่ว่าจะไม่เจ็บนะ เพื่อนเราก็คบวัยเดียวกันรร.ใกล้ๆกัน เจอกันได้ไปบ้านกันได้ ไม่เห็นมีใครคบคนไกลๆกัน อายุต่างกัน หรือว่าเรายังไม่เจอคนที่ใช่จริงๆคะ คือเราเป็นแผลเราก็อยากได้คนที่ทำแผลให้เรา ไม่ใช่คนที่บอกว่าไปโดนไรมา หายไวๆ เราเบื่อคำพูดพวกนี้จริงๆ อีกเหตุผลคือ เรารู้สึกว่าชีวิตตัวเองน่าเบื่อจนไม่อยากเอาใครเข้ามาในชีวิตเพราะกลัวโดนเบื่อด้วย ถึงเค้าจะชอบเราแต่คุยไปเรื่อยๆเค้าอาจจะเบื่อเรา วันๆเราก็อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง ตอนนี้ยังไม่ได้เที่ยวกลางคืน อาจมีไปบ้างวันเกิดเพื่อน ส่วนมากก็นานๆครั้งออกที เอาง่ายๆคือส่วนมากเราอยู่บ้านซึ่งเราแฮปปี้นะ ซึ่งผช.ที่เราคุยไปเที่ยวกลางคืนทุกวัน กินเหล้า เราไปเฝ้าเค้าไม่ได้ เคมีหรือกิจกรรมมันต่างกันจนเราไม่รู้จริงๆว่าเราพร้อมจะมีแฟนตอนไหน เพราะถ้าเรารักใครไปแล้วเราจะรักมากๆ เราไม่อยากเสียใจ ที่ผ่านมายังไม่เคยคบใครเราก็ร้องไห้เพราะคนคุยแล้ว หรือเราควรอยผุ่คนเดียวจริงๆ....
รู้สึกชีวิตตัวเองน่าเบื่อ