ผมกับแฟนคบกันมา 7 ปี แต่งงานแล้ว และก็มีลูกด้วยกัน1คน
ผมเป็นพนักงานออฟฟิศ และเล่นดนตรีกลางคืน(ผมเล่นกีตาร์ไฟฟ้า)
ภรรยาผมเป็นแม่บ้านและเล่นดนตรีกลางคืน(ภรรยาเป็นนักร้อง)
คือเราทำวงเล่นด้วยกันซึ่งก็จะมีสมาชิกคนอื่นด้วยอีก3คนเป็นผู้ชาย
คืออาชีพคนกลางคืนมันมักจะมีเรื่องราวที่ต้องเจอแย่ๆเป็นประจำอยู่แล้วโดยเฉพาะกับผู้หญิง อันนี้ผมเข้าใจ
แต่พอเกิดเหตุการณ์ขึ้นจริงๆ ผมกลับควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยได้
อย่างเช่นเวลาไปทำงาน(เล่นดนตรี) แล้วมีลูกค้าเมาจะพยายามลวนลามแฟนผม(เข้ามาจะกอด) แต่แฟนผมก็วิ่งไปหลบหลังนักร้องชาย
แล้วให้นักร้องชายเข้าไปกอดแทน ผม(ซึ่งเล่นกีตาร์อยู่)ก็ได้แค่มอง แบบว่าทำตัวให้มืออาชีพ ไม่มีเรื่องกับลูกค้า
พองานจบผมก็แบบรู้สึกไม่พอใจลูกค้าที่ทำแบบนี้ แต่ผมกลับมีความไม่พอใจในตัวแฟนเราด้วย
แล้วที่นี้ผมก็จะไปเค้นจากเขา แบบว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แล้วก็พูดประชด-ดันแฟน
ซึ่งพอนั่งคิดๆดูแล้วจริงๆแฟนผมก็ไม่ได้ผิด นะเพราะไม่ได้ให้เขากอด
แต่ผมกลับมีความรู้สึกที่อยากจะยัดเยียดความผิดไปให้แฟนผมอยู่ดี อาจจะเพราะเขาไม่ด่าลูกค้า แค่หนีเฉยๆ
เรื่องราวของการหึงหวงของผมมันมีแบบนี้ตลอดไม่ขาดสาย แม้กระทั่งการถ่ายรูปกับเพื่อนผู้ชาย ผมก็เอามาเป็นประเด็นได้เหมือนกัน
เหมือนกับว่าผมเป็นคนหาเรื่องทะเลาะเก่ง
แฟนผมเขารับแรงกดดันจากตัวผมจนเขาเป็นโรคเครียดถึงขั้นเข้า โรงพยาบาล
ตอนนี้ออกจาก รพ. มา2อาทิตย์
เรานั่งคุยกันปรับทุกข์กัน แฟนผมเขาตอบผมมาว่าไม่ไหว เข้าไม่ไหวแล้ว เขาไม่รักผมแล้ว เขาอึดอัดมากเวลาอยู่กับผม
ช่วง1อาทิตย์ที่ผ่านมาแม่ผมเปิดร้านของก๋วยเตี๋ยวให้แฟนผมขายตอนกลางวัน
ซึ่งเราก็ยังมีคุยกันอยู่บ้าน แต่การกระทำเขาไม่เหมือนเราเป็นสามีภรรยากัน
ตอนนี้ เขาขอเอาลูกกลับไปอยู่บ้าน ผมก็ให้เขากลับไป เพื่อแยกกันอยู่สักพัก
ผมบอกกับเขาว่าให้เวลามันพิสูจน์ว่าเรายังต้องการกันอยู่ไหมซึ่ง เขาก็เห็นด้วย
แล้วถ้าผ่านไปสักระยะรู้สึกว่าการไม่อยู่ด้วยกันมันดีกว่า วันนั้นเราค่อยไปหย่ากัน
คืนนี้เป็นคืนแรกที่เขากลับไปอยู่บ้านครับ
ผมก็อยู่ในช่วงปรับตัวและก็ทำใจด้วย
แต่ผมก็ยังพอมีความหวัง ผมยังรู้สึกถึงว่าเขายังมีความเป็นห่วงผมอยู่บ้าง
แต่ตอนที่ตกลงแยกกันอยู่ เขาบอกว่าเขารู้ตัวเลยว่าไม่กลับมาหรอก ให้ผมทำใจไว้เลย
พอไปส่งที่บ้านเขาก็มาแหย่ๆผมแบบคอยดูนะคืนนี้หมาอยู่ไม่ได้หรอกโทรหายิกๆเลย(พูดแบบเหมือนแซวๆหยอก)
พอนั่งคุยกันที่บ้านเขาก็คุยเรื่องทั่วไปนะเขาก็แบบไม่ต้องไลน์มายิกๆนะถ้าไลน์มาเรื่องที่ไม่สำคัญจะบล๊อค
พอคุยกันไปสักพักก็วกมาแซวอีก แบบว่า"มิงอยู่ไม่ได้หรอก แต่กูอยู่ได้ 555"พูดไปหัวเพราะไป
ผมก็บอกเขาไปว่า"อย่าดูถูกดิ555"เหมือนพูดเล่นกัน
ซึ่งตอนนี้ผมไม่เข้าใจความคิดเขาเลยแต่ผมจะพยายามให้เขากลับมารักผมอีกครั้งซึ่งไม่รู้จะสำเร็จรึเปล่านะ
ส่วนเรื่องมือที่สามพอผมลดอารมณ์หึงของตัวเองลงแล้วผมคิดว่าไม่มีนะครับ
ผมควรจะทำตัวยังไงดีครับเพื่อที่จะได้กลับมารักกันอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ลูก
ขอบคุณครับ
ยังพอมีหวังที่เราจะกลับมาคบกันเหมือนเดิมไหมครับ
ผมเป็นพนักงานออฟฟิศ และเล่นดนตรีกลางคืน(ผมเล่นกีตาร์ไฟฟ้า)
ภรรยาผมเป็นแม่บ้านและเล่นดนตรีกลางคืน(ภรรยาเป็นนักร้อง)
คือเราทำวงเล่นด้วยกันซึ่งก็จะมีสมาชิกคนอื่นด้วยอีก3คนเป็นผู้ชาย
คืออาชีพคนกลางคืนมันมักจะมีเรื่องราวที่ต้องเจอแย่ๆเป็นประจำอยู่แล้วโดยเฉพาะกับผู้หญิง อันนี้ผมเข้าใจ
แต่พอเกิดเหตุการณ์ขึ้นจริงๆ ผมกลับควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยได้
อย่างเช่นเวลาไปทำงาน(เล่นดนตรี) แล้วมีลูกค้าเมาจะพยายามลวนลามแฟนผม(เข้ามาจะกอด) แต่แฟนผมก็วิ่งไปหลบหลังนักร้องชาย
แล้วให้นักร้องชายเข้าไปกอดแทน ผม(ซึ่งเล่นกีตาร์อยู่)ก็ได้แค่มอง แบบว่าทำตัวให้มืออาชีพ ไม่มีเรื่องกับลูกค้า
พองานจบผมก็แบบรู้สึกไม่พอใจลูกค้าที่ทำแบบนี้ แต่ผมกลับมีความไม่พอใจในตัวแฟนเราด้วย
แล้วที่นี้ผมก็จะไปเค้นจากเขา แบบว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แล้วก็พูดประชด-ดันแฟน
ซึ่งพอนั่งคิดๆดูแล้วจริงๆแฟนผมก็ไม่ได้ผิด นะเพราะไม่ได้ให้เขากอด
แต่ผมกลับมีความรู้สึกที่อยากจะยัดเยียดความผิดไปให้แฟนผมอยู่ดี อาจจะเพราะเขาไม่ด่าลูกค้า แค่หนีเฉยๆ
เรื่องราวของการหึงหวงของผมมันมีแบบนี้ตลอดไม่ขาดสาย แม้กระทั่งการถ่ายรูปกับเพื่อนผู้ชาย ผมก็เอามาเป็นประเด็นได้เหมือนกัน
เหมือนกับว่าผมเป็นคนหาเรื่องทะเลาะเก่ง
แฟนผมเขารับแรงกดดันจากตัวผมจนเขาเป็นโรคเครียดถึงขั้นเข้า โรงพยาบาล
ตอนนี้ออกจาก รพ. มา2อาทิตย์
เรานั่งคุยกันปรับทุกข์กัน แฟนผมเขาตอบผมมาว่าไม่ไหว เข้าไม่ไหวแล้ว เขาไม่รักผมแล้ว เขาอึดอัดมากเวลาอยู่กับผม
ช่วง1อาทิตย์ที่ผ่านมาแม่ผมเปิดร้านของก๋วยเตี๋ยวให้แฟนผมขายตอนกลางวัน
ซึ่งเราก็ยังมีคุยกันอยู่บ้าน แต่การกระทำเขาไม่เหมือนเราเป็นสามีภรรยากัน
ตอนนี้ เขาขอเอาลูกกลับไปอยู่บ้าน ผมก็ให้เขากลับไป เพื่อแยกกันอยู่สักพัก
ผมบอกกับเขาว่าให้เวลามันพิสูจน์ว่าเรายังต้องการกันอยู่ไหมซึ่ง เขาก็เห็นด้วย
แล้วถ้าผ่านไปสักระยะรู้สึกว่าการไม่อยู่ด้วยกันมันดีกว่า วันนั้นเราค่อยไปหย่ากัน
คืนนี้เป็นคืนแรกที่เขากลับไปอยู่บ้านครับ
ผมก็อยู่ในช่วงปรับตัวและก็ทำใจด้วย
แต่ผมก็ยังพอมีความหวัง ผมยังรู้สึกถึงว่าเขายังมีความเป็นห่วงผมอยู่บ้าง
แต่ตอนที่ตกลงแยกกันอยู่ เขาบอกว่าเขารู้ตัวเลยว่าไม่กลับมาหรอก ให้ผมทำใจไว้เลย
พอไปส่งที่บ้านเขาก็มาแหย่ๆผมแบบคอยดูนะคืนนี้หมาอยู่ไม่ได้หรอกโทรหายิกๆเลย(พูดแบบเหมือนแซวๆหยอก)
พอนั่งคุยกันที่บ้านเขาก็คุยเรื่องทั่วไปนะเขาก็แบบไม่ต้องไลน์มายิกๆนะถ้าไลน์มาเรื่องที่ไม่สำคัญจะบล๊อค
พอคุยกันไปสักพักก็วกมาแซวอีก แบบว่า"มิงอยู่ไม่ได้หรอก แต่กูอยู่ได้ 555"พูดไปหัวเพราะไป
ผมก็บอกเขาไปว่า"อย่าดูถูกดิ555"เหมือนพูดเล่นกัน
ซึ่งตอนนี้ผมไม่เข้าใจความคิดเขาเลยแต่ผมจะพยายามให้เขากลับมารักผมอีกครั้งซึ่งไม่รู้จะสำเร็จรึเปล่านะ
ส่วนเรื่องมือที่สามพอผมลดอารมณ์หึงของตัวเองลงแล้วผมคิดว่าไม่มีนะครับ
ผมควรจะทำตัวยังไงดีครับเพื่อที่จะได้กลับมารักกันอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ลูก
ขอบคุณครับ