วันนี้ในระหว่างที่ผมจับจ่ายอาหารเย็นในซอยลาดพร้าว 1 ตามปกติ และก็เช่นเคย ผลไม้จะเป็นอย่างสุดท้ายที่ผมจะแวะซื้อก่อนที่จะเดินอีกราวสิบก้าวเพื่อขึ้นวินกลับเข้าบ้าน
ผมข้ามถนนไปยังร้านผลไม้คุณลุงคุณป้าที่คุ้นเคย ยืนกวาดสายตาไปทั่วประหนึ่งจะเลือกซื้อสักสิบยี่สิบอย่างทั้งๆ ที่ตั้งใจจะมาซื้อสับปะรดแบบฉ่ำเพียงอย่างเดียว ขณะเดียวกันผมก็กวาดสายตามองผู้รอคอยท่านอื่นๆ ว่าใครมาก่อนผมบ้างเพื่อจะไม่ไปแย่งคิวใครเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ
เสียงมอเตอร์ไซค์ชะลอเครื่องและจอดในเบื้องหลังผมหนึ่งคัน ในหางตาก็รู้สึกได้ว่าเป็นลูกค้ารายใหม่ที่จะมาซื้อหาผลไม้จากร้านเดียวกันนี่แหละ เจ้าหล่อนทำท่าทางเอียงซ้าย เอียงขวา เพื่อมองหาผลไม้ที่ต้องการจากระยะไกล แต่นั่นคงทำได้ไม่ถนัดนัก เธอจึงจ้ำอ้าวเข้ามาในระยะประชิดกับตู้กระจกบรรจุผลไม้ ใกล้กับเขียงและถาดหั่นผลไม้อาวุธประจำตัวของลุงเพียงฟุตเศษ และยังคงเอียงซ้าย เอียงขวา เป็นจังหวะเพื่อมองหาผลไม้อย่างหื่นกระหาย สลับกับแกว่งไกวลูกน้อยในอ้อมแขนของเธออย่างทะนุถนอม
ผมคาดเดาความสัมพันธ์จากความรักที่เธอแสดงออกต่อสิ่งที่เธออุ้ม
เด็กสาวแรกแย้ม ผมยาวสลวย สวมเสื้อบอลของผู้ชายตัวโคร่ง กางเกงขาสั้น อุ้มหมาตัวน้อย (ใช่ อุ้มหมา) ขนยาวสลวย ยืนแกว่งไปทางซ้ายที โยกไปทางขวาที มือน้อยๆ ลูบขนเจ้าหมาอย่างแผ่วเบาด้วยความรักอันเต็มเปี่ยม
จะเป็นภาพที่ปกติสุข และแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งรัก ถ้าหากว่าวิถีแห่งการแกว่งไกวลูกน้อยของเธอจะไม่ห่างจากมุมหั่นผลไม้ของลุงเพียงฟุตเศษ
ในใจผมคิดไปล้านแปดอย่าง ผมมองไปยังเธอด้วยสายตาตั้งคำถาม (คิดว่าคุณพี่ลูกค้าอีกสองสามท่านก็มีสายตาแบบเดียวกัน) แต่สีหน้าของเธอช่างแน่นิ่งมั่นคง ไม่สะทกสะท้าน ผมมองต่อไปยังลุงว่าลุงจะจัดการอย่างไรกับเหตุการณ์นี้
เดชะบุญคุณลุงผู้เคยยิ้มแย้มแจ่มใสกับลูกค้าเป็นปกติ ได้มีท่าทียิ้มแหยอย่างเห็นได้ชัดและขยับถาดหนีวิถีคอหมาไปหน่อยหนึ่งพอให้ลูกค้าได้สบายใจ ลุงหั่นสับปะรดหวานฉ่ำให้ผมอย่างเร่งรีบ เราทำการซื้อขายกันในเวลาอันรวดเร็ว ก่อนที่ผมจะผละออกจากร้านนั้นมา
ผมยังไม่วายหันไปมองเจ้าหล่อนด้วยคิ้วที่ติดกันอยู่เป็นระยะ
เธอคงพบเข้ากับผลไม้แพ็คที่เธอพึงพอใจซึ่งวางอยู่อีกฝากหนึ่งของร้าน เธอไม่รอช้า วางน้องหมาบนลังน้ำแข็งที่วางติดกับตู้กระจกบรรจุผลไม้อย่างทะนุถนอม ให้น้องมาได้นั่งบรรจงมองผลไม้หลากสีสันอย่างสบายใจ แล้วเธอก็รีบวิ่งไปหยิบผลไม้ที่เธอหมายตาไว้อย่างเร่งรีบ ก่อนที่จะรีบวิ่งกลับไปยังลังน้ำแข็งอันเป็นที่พำนักของหมาน้อย (ไป-กลับรวม 6 ก้าวเห็นจะได้) แล้วช้อนขึ้นไปยังอ้อมอกดังเดิมด้วยความคิดถึง
คุณพระ! เธอรักหมาของเธอมากจริงๆ
ถ้าพี่วินไม่เข้ามาจอดเทียบ และขับพาผมออกไปจนลับตา ผมคงได้ยืนสังเกตความรักนั้นอีกพักใหญ่
....
นั่นคือเหตุการณ์ที่ผมพบเห็นในวันนี้
(เล่าเสียยืดยาว)
ผมไม่เข้าใจ ผมรู้สึกว่าที่ผ่านมาก็มีกรณีศึกษามากมายในข่าวเอย ในโลกออนไลน์เอย ว่าการนำสัตว์เข้าไปในบริเวณของการซื้อขาย “อาหาร” ไม่ใช่เรื่องที่พึงทำ และคิดว่าเหตุการณ์แบบนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้น
แต่ก็ดันจะเกิดขึ้นอีก
ผมไม่คาดหวังจะตั้งคำถามว่าคนที่ทำแบบนี้เขาคิดยังไง เพียงแต่อยากเล่าเหตุการณ์ที่พบเห็น และกราบขอร้องไปยังผู้เลี้ยงสัตว์ทุกชนิดว่าอย่าพาไปใกล้พื้นที่ซื้อขายอาหาร ที่คนอื่น ๆ จะต้องร่วมซื้อร่วมใช้บริการด้วยเลยครับ สัตว์ทุกตัวบนโลกมีความน่ารักน่าทะนุถนอมอยู่แล้ว เพียงแต่มันต้องอยู่ถูกที่ถูกเวลาก็เท่านั้น ยิ่งเป็นกรณีนี้ผมว่าสิ่งที่ถูกตีค่าว่าไม่น่ารักอย่างยิ่งยวดไม่ใช่หมาเลยครับ
แต่เป็นคนอุ้ม
ท้ายที่สุดต้องขอบคุณคนเลี้ยงสัตว์ทุกท่านที่ประพฤติปฏิบัติอย่างถูกสุขลักษณะ และให้เกียรติเพื่อนร่วมสังคมอยู่แล้ว รวมถึงผู้ที่อาจมีพฤติกรรมเดียวกันโดยไม่ทันได้ฉุกคิดและเกิดความตระหนักมากขึ้นในอนาคตด้วยครับ
ขอบพระคุณทุกท่านที่อ่าน และขออภัยล่วงหน้าหากผิดพลาดประการใดครับ
ความน่ารักของหมาจะจีรัง หากไม่ถูกกลบด้วยความน่าชังของคนเลี้ยง
ผมข้ามถนนไปยังร้านผลไม้คุณลุงคุณป้าที่คุ้นเคย ยืนกวาดสายตาไปทั่วประหนึ่งจะเลือกซื้อสักสิบยี่สิบอย่างทั้งๆ ที่ตั้งใจจะมาซื้อสับปะรดแบบฉ่ำเพียงอย่างเดียว ขณะเดียวกันผมก็กวาดสายตามองผู้รอคอยท่านอื่นๆ ว่าใครมาก่อนผมบ้างเพื่อจะไม่ไปแย่งคิวใครเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ
เสียงมอเตอร์ไซค์ชะลอเครื่องและจอดในเบื้องหลังผมหนึ่งคัน ในหางตาก็รู้สึกได้ว่าเป็นลูกค้ารายใหม่ที่จะมาซื้อหาผลไม้จากร้านเดียวกันนี่แหละ เจ้าหล่อนทำท่าทางเอียงซ้าย เอียงขวา เพื่อมองหาผลไม้ที่ต้องการจากระยะไกล แต่นั่นคงทำได้ไม่ถนัดนัก เธอจึงจ้ำอ้าวเข้ามาในระยะประชิดกับตู้กระจกบรรจุผลไม้ ใกล้กับเขียงและถาดหั่นผลไม้อาวุธประจำตัวของลุงเพียงฟุตเศษ และยังคงเอียงซ้าย เอียงขวา เป็นจังหวะเพื่อมองหาผลไม้อย่างหื่นกระหาย สลับกับแกว่งไกวลูกน้อยในอ้อมแขนของเธออย่างทะนุถนอม
ผมคาดเดาความสัมพันธ์จากความรักที่เธอแสดงออกต่อสิ่งที่เธออุ้ม
เด็กสาวแรกแย้ม ผมยาวสลวย สวมเสื้อบอลของผู้ชายตัวโคร่ง กางเกงขาสั้น อุ้มหมาตัวน้อย (ใช่ อุ้มหมา) ขนยาวสลวย ยืนแกว่งไปทางซ้ายที โยกไปทางขวาที มือน้อยๆ ลูบขนเจ้าหมาอย่างแผ่วเบาด้วยความรักอันเต็มเปี่ยม
จะเป็นภาพที่ปกติสุข และแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งรัก ถ้าหากว่าวิถีแห่งการแกว่งไกวลูกน้อยของเธอจะไม่ห่างจากมุมหั่นผลไม้ของลุงเพียงฟุตเศษ
ในใจผมคิดไปล้านแปดอย่าง ผมมองไปยังเธอด้วยสายตาตั้งคำถาม (คิดว่าคุณพี่ลูกค้าอีกสองสามท่านก็มีสายตาแบบเดียวกัน) แต่สีหน้าของเธอช่างแน่นิ่งมั่นคง ไม่สะทกสะท้าน ผมมองต่อไปยังลุงว่าลุงจะจัดการอย่างไรกับเหตุการณ์นี้
เดชะบุญคุณลุงผู้เคยยิ้มแย้มแจ่มใสกับลูกค้าเป็นปกติ ได้มีท่าทียิ้มแหยอย่างเห็นได้ชัดและขยับถาดหนีวิถีคอหมาไปหน่อยหนึ่งพอให้ลูกค้าได้สบายใจ ลุงหั่นสับปะรดหวานฉ่ำให้ผมอย่างเร่งรีบ เราทำการซื้อขายกันในเวลาอันรวดเร็ว ก่อนที่ผมจะผละออกจากร้านนั้นมา
ผมยังไม่วายหันไปมองเจ้าหล่อนด้วยคิ้วที่ติดกันอยู่เป็นระยะ
เธอคงพบเข้ากับผลไม้แพ็คที่เธอพึงพอใจซึ่งวางอยู่อีกฝากหนึ่งของร้าน เธอไม่รอช้า วางน้องหมาบนลังน้ำแข็งที่วางติดกับตู้กระจกบรรจุผลไม้อย่างทะนุถนอม ให้น้องมาได้นั่งบรรจงมองผลไม้หลากสีสันอย่างสบายใจ แล้วเธอก็รีบวิ่งไปหยิบผลไม้ที่เธอหมายตาไว้อย่างเร่งรีบ ก่อนที่จะรีบวิ่งกลับไปยังลังน้ำแข็งอันเป็นที่พำนักของหมาน้อย (ไป-กลับรวม 6 ก้าวเห็นจะได้) แล้วช้อนขึ้นไปยังอ้อมอกดังเดิมด้วยความคิดถึง
คุณพระ! เธอรักหมาของเธอมากจริงๆ
ถ้าพี่วินไม่เข้ามาจอดเทียบ และขับพาผมออกไปจนลับตา ผมคงได้ยืนสังเกตความรักนั้นอีกพักใหญ่
....
นั่นคือเหตุการณ์ที่ผมพบเห็นในวันนี้
(เล่าเสียยืดยาว)
ผมไม่เข้าใจ ผมรู้สึกว่าที่ผ่านมาก็มีกรณีศึกษามากมายในข่าวเอย ในโลกออนไลน์เอย ว่าการนำสัตว์เข้าไปในบริเวณของการซื้อขาย “อาหาร” ไม่ใช่เรื่องที่พึงทำ และคิดว่าเหตุการณ์แบบนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้น
แต่ก็ดันจะเกิดขึ้นอีก
ผมไม่คาดหวังจะตั้งคำถามว่าคนที่ทำแบบนี้เขาคิดยังไง เพียงแต่อยากเล่าเหตุการณ์ที่พบเห็น และกราบขอร้องไปยังผู้เลี้ยงสัตว์ทุกชนิดว่าอย่าพาไปใกล้พื้นที่ซื้อขายอาหาร ที่คนอื่น ๆ จะต้องร่วมซื้อร่วมใช้บริการด้วยเลยครับ สัตว์ทุกตัวบนโลกมีความน่ารักน่าทะนุถนอมอยู่แล้ว เพียงแต่มันต้องอยู่ถูกที่ถูกเวลาก็เท่านั้น ยิ่งเป็นกรณีนี้ผมว่าสิ่งที่ถูกตีค่าว่าไม่น่ารักอย่างยิ่งยวดไม่ใช่หมาเลยครับ
แต่เป็นคนอุ้ม
ท้ายที่สุดต้องขอบคุณคนเลี้ยงสัตว์ทุกท่านที่ประพฤติปฏิบัติอย่างถูกสุขลักษณะ และให้เกียรติเพื่อนร่วมสังคมอยู่แล้ว รวมถึงผู้ที่อาจมีพฤติกรรมเดียวกันโดยไม่ทันได้ฉุกคิดและเกิดความตระหนักมากขึ้นในอนาคตด้วยครับ
ขอบพระคุณทุกท่านที่อ่าน และขออภัยล่วงหน้าหากผิดพลาดประการใดครับ