จขกท.คบกับแฟนมาได้เกือบ3ปีแล้วค่ะ ถามถึงความรักก็รักกันดีค่ะ มีทะเลาะกันบ้างแต่ก็ปรับความเข้าใจกันได้ ครอบครัวของทั้ง2ฝ่ายรับรู้เรื่องของเราค่ะ
เรา2คนมีหน้าที่การงานค่อนข้างมั่นคง แต่ทางบ้านแต่ละฝ่ายก็ไม่ได้สบายค่ะ มีหนี้สินจากการหยิบยืมมา (แต่เราส่งเงินให้ที่บ้านทุกเดือน)ตั้งแต่ที่คบกันมาเราก็รับรู้มาตลอดว่าทางแฟนเงินเดือนน้อยกว่าเนื่องจากทำงานภาครัฐ อันนี้เราโอเค รับได้ไม่เป็นไรอย่างน้อยวันข้างหน้าเราอาจต้องพึ่งเขา เพราะเราทำงานเอกชน เราก็มีเงินเดือนมากกว่า นิดหน่อย เวลาไปทานข้าวเราก็จะขอออกเป็นส่วนใหญ่ แต่พอหลังๆมามันเริ่มเป็นเราทุกครั้ง (ก็โอเคไม่เป็นไรก็กินด้วยกัน)
แฟน จขทก.เป็นคนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจเนื่องจากเป็นลูกคนเล็ก ซึ่งเวลาเขาอยากได้อยากทำอะไรคือต้องได้เป็นส่วนมาก พอเราเริ่มทำงานพอมีเงิน ก็อยากได้รถ เราเห็นเขามีความรู้เรื่องรถเลยปรึกษา เขาก็บอกรุ่นนี้ดี อย่างนี้ๆ จะได้เอามาสอนเราขับด้วย เอาไว้ใช้ในอนาคตครอบครัวด้วยอะไรประมาณนี้ เราก็โอเคตัดสินใจซื้อ ซึ่งพ่อแม่เรายังไม่ค่อยอยากให้ซื้อ อยากให้เก็บเงินก่อน แต่เราตัดสินใจซื้อเพราะตอนนั้นแฟนก็จำเป็นต้องใช้รถไปทำงาน (จบทำ.ขับรถไม่เป็น) รวมผ่อนประมาณ 1.2ล้านบาท หลังจากได้รถมาเขาไม่ค่อยสอนเราเลย พอเราขอให้สอนขับก็บอกว่าต้องไปเรียนเอา เขาสอนไม่ได้ ,เวลากลับบ้าน ตจว. บ้านเราเป็นทางผ่านเขาจะแวะส่งเราที่บ้านก่อนแล้วเขาก็ขับรถเรากลับบ้านเขา พาญาติพี่น้องครอบครัวเอารถ ของเราขับไปเที่ยวตจว. ซึ่งครอบครัวเราญาติเราไม่เคยนั้งรถคันดังกล่าวออกต่างจังหวัดเลย เคยพูดไปครั้งนึง เขาก็บอกว่าเราหวงของ โอเคไม่เป็นไร
อีกเรื่องซค่งเรื่องนี้คือประเด็นที่ทำให้ตั้งกระทู้นี้ อย่างที่บอกไปตอนแรกแฟนเงินเดือนน้อยทางบ้านมีหนี้สิน เขาจึงกู้ยืมจากภาครัฐเพื่อเอาไปใช้หนี้ให้ครอบครัว ซึ่งครอบครัวเราพ่อแม่ก็มีหนี้สินอยู่บ้าง เขาสามารถกู้เงินเพื่อเอาใช้หนี้ให้คนทางบ้านเขาได้ แต่เขายังให้เราซื้อข้าวให้เขากิน ผ่อนค่ารถ เติมน้ำมัน เงินเดือนที่แฟนได้มาก็โดนหักจากการกู้ยืม ซึ่งเงินเก็บก็ไม่มี เรายังต้องดูแลค่ากินค่าใช้เขาอีก. เรารู้สึกว่ามันไม่แฟร์กับเราเลย แต่เรารักเขามาก ทางตรอบครัวแฟนก็บอกแหละ ว่าไม่อยากรบกวนแต่ก็โทรมาคุยโทรมาบอกตลอด เราก็เข้าใจครอบครัวสำคัญที่สุด แต่ที่ทำคัญกว่าคือเราว่าจะให้มันเป็นแบบนี้ต่อไป หรือจะกลับมารักตัวเอง
รู้สึกอยากเลิกกับแฟน แต่ยังรักเขามาก ทำยังไงดี??
เรา2คนมีหน้าที่การงานค่อนข้างมั่นคง แต่ทางบ้านแต่ละฝ่ายก็ไม่ได้สบายค่ะ มีหนี้สินจากการหยิบยืมมา (แต่เราส่งเงินให้ที่บ้านทุกเดือน)ตั้งแต่ที่คบกันมาเราก็รับรู้มาตลอดว่าทางแฟนเงินเดือนน้อยกว่าเนื่องจากทำงานภาครัฐ อันนี้เราโอเค รับได้ไม่เป็นไรอย่างน้อยวันข้างหน้าเราอาจต้องพึ่งเขา เพราะเราทำงานเอกชน เราก็มีเงินเดือนมากกว่า นิดหน่อย เวลาไปทานข้าวเราก็จะขอออกเป็นส่วนใหญ่ แต่พอหลังๆมามันเริ่มเป็นเราทุกครั้ง (ก็โอเคไม่เป็นไรก็กินด้วยกัน)
แฟน จขทก.เป็นคนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจเนื่องจากเป็นลูกคนเล็ก ซึ่งเวลาเขาอยากได้อยากทำอะไรคือต้องได้เป็นส่วนมาก พอเราเริ่มทำงานพอมีเงิน ก็อยากได้รถ เราเห็นเขามีความรู้เรื่องรถเลยปรึกษา เขาก็บอกรุ่นนี้ดี อย่างนี้ๆ จะได้เอามาสอนเราขับด้วย เอาไว้ใช้ในอนาคตครอบครัวด้วยอะไรประมาณนี้ เราก็โอเคตัดสินใจซื้อ ซึ่งพ่อแม่เรายังไม่ค่อยอยากให้ซื้อ อยากให้เก็บเงินก่อน แต่เราตัดสินใจซื้อเพราะตอนนั้นแฟนก็จำเป็นต้องใช้รถไปทำงาน (จบทำ.ขับรถไม่เป็น) รวมผ่อนประมาณ 1.2ล้านบาท หลังจากได้รถมาเขาไม่ค่อยสอนเราเลย พอเราขอให้สอนขับก็บอกว่าต้องไปเรียนเอา เขาสอนไม่ได้ ,เวลากลับบ้าน ตจว. บ้านเราเป็นทางผ่านเขาจะแวะส่งเราที่บ้านก่อนแล้วเขาก็ขับรถเรากลับบ้านเขา พาญาติพี่น้องครอบครัวเอารถ ของเราขับไปเที่ยวตจว. ซึ่งครอบครัวเราญาติเราไม่เคยนั้งรถคันดังกล่าวออกต่างจังหวัดเลย เคยพูดไปครั้งนึง เขาก็บอกว่าเราหวงของ โอเคไม่เป็นไร
อีกเรื่องซค่งเรื่องนี้คือประเด็นที่ทำให้ตั้งกระทู้นี้ อย่างที่บอกไปตอนแรกแฟนเงินเดือนน้อยทางบ้านมีหนี้สิน เขาจึงกู้ยืมจากภาครัฐเพื่อเอาไปใช้หนี้ให้ครอบครัว ซึ่งครอบครัวเราพ่อแม่ก็มีหนี้สินอยู่บ้าง เขาสามารถกู้เงินเพื่อเอาใช้หนี้ให้คนทางบ้านเขาได้ แต่เขายังให้เราซื้อข้าวให้เขากิน ผ่อนค่ารถ เติมน้ำมัน เงินเดือนที่แฟนได้มาก็โดนหักจากการกู้ยืม ซึ่งเงินเก็บก็ไม่มี เรายังต้องดูแลค่ากินค่าใช้เขาอีก. เรารู้สึกว่ามันไม่แฟร์กับเราเลย แต่เรารักเขามาก ทางตรอบครัวแฟนก็บอกแหละ ว่าไม่อยากรบกวนแต่ก็โทรมาคุยโทรมาบอกตลอด เราก็เข้าใจครอบครัวสำคัญที่สุด แต่ที่ทำคัญกว่าคือเราว่าจะให้มันเป็นแบบนี้ต่อไป หรือจะกลับมารักตัวเอง