พอจะมีวิธีแก้ไขในการช่วยพ่อแม่ทำงานและแบ่งเวลาส่วนตัวให้ตัวเองได้มั้ยคะ

ค่ะ ที่บ้านของเราเขาเปิดร้านขายพวกเครื่องเขียน ถ่ายเอกสาร แล้วก็ปริ้นงานค่ะ มีลูกจ้าง 1 คนค่ะ ทำอย่างนี้มาตั้งแต่ประถมแล้วค่ะ เราจะตื่นนอนช่วง 6 โมง กลับบ้านนอนประมาณ 5 ทุ่มค่ะ ร้านที่ทำงานอยู่คนละที่กับที่บ้านค่ะ เวลาถ่ายเอกสารก็ไม่มีใครเฝ้าหน้าร้าน พ่อกับแม่ก็เลี้ยงพวกปลากัดด้วยค่ะ เวลาช่วง9-3โมง จะกลับบ้านเพื่อไปเลี้ยงปลากัดค่ะ ส่วนเราก็ต้องอยู่กับลูกจ้างที่ร้านค่ะ เวลาคนเยอะมันไม่ทันด้วย เวลาอยากจะไปข้างนอก ก็ไปไม่ได้เพราะไม่มีใครเฝ้าร้านค่ะ รถก็ไม่มีเพราะพ่อแม่เอาไป เหมือนเราโดนกักกันชีวิตส่วนตัวเลยค่ะ บางทีเราก็อยากมีมุมไปสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง แต่พ่อแม่ก็จะพูดประมาณว่า ไปเที่ยวอีกแล้วหรอ ทั้งๆที่ไปข้างนอก 1ครั้ง ต่อ 2-3 เดือนเองค่ะ ชีวิตนี้เราก็ฝันอยากจะใช้ชีวิตเหมือนเด็กทั่วไป ไม่ต้องตื่นมาทำงานแต่เช้า เราไม่เคยนอนได้เต็มอิ่มสักครั้ง ตื่นมาไม่สดชื่นตลอด เราเคยมีความคิดว่าเรายังเด็ก(ปีนี้กำลังจะ 18 แหะๆ)อยู่เลยให้ตื่นเช้ามาทำงานแบบพวกผู้ใหญ่ทั้งวันมันจะส่งผลกระทบต่อสมองหรืออะไรรึเปล่า อยากมีมุมส่วนตัวบ้างอะไรบ้าง อยากมีห้องไว้ทำงาน เล่นเกมอยู่คนเดียว แต่นี่ที่อยู่ที่ร้านต้องช่วยทำงานขายของหลายๆอย่าง ซึ่งมันก็ไม่ได้เหนื่อยนะ มันแค่น่าเบื่อมากๆที่ไม่ได้ออกไปไหนเลย เราอยากเล่นเกมคอมมาก ถึงซื้อมาก็ไม่รู้จะมีเวลาได้เล่นมั้ย เพราะพ่อแม่จะเรียกให้ไปขายของหน้าร้านเสมอ เหมือนเขาเอาชีวิตส่วนนึงของเราไปเลย จะแก้ปัญหายังไงดีคะ
ที่เราจะบอกก็คือก็อยากจะช่วยพ่อแม่ทำงาน แต่มันควรจะมีเวลาส่วนตัวบ้าง แบบทำงานช่วงเช้า ช่วงบ่ายก็ให้เวลาเราได้อยู่คนเดียวบ้างค่ะ
เรามีพี่สาวนะแต่นางไม่ค่อยกลับบ้านอะ ใช้เวลาในการเดินทางจากบ้านไปมหาลัยนางประมาณ 1 ชมเอง เหมือนไม่อยากทำงานที่บ้านแล้วนางหนีไปอยู่สโม ไม่เจอหน้ามาหลายเดือนแล้วค่ะ ทุกคนคิดว่านางหนีป่าวคะ?555