คือ เราเป็นคนต่างจังหวัด อยู่บ้านกับแม่สองคน พี่ชายและพ่อทำงานอยู่ในกรุงเทพ ตอนเราม.1ได้เสียแม่ไป พอขึ้นม.2พี่ชายมาอยู่ด้วย แต่พอจบม.2พี่ชายก็ย้ายกลับไปอยู่กับพ่อ ตลอด1ปีที่อยู่ม.3 เราอยู่บ้านคนเดียวมาตลอด แต่แถวบ้านเราจะมีบ้านหลายหลังสร้างติดกัน แล้วพอเรียนจบม.3พี่ชายให้ย้ายมาเรียนที่นน เพราะพี่ชายมีปัญหากับพ่อเลยหนีมาอยู่กับน้า ตอนย้ายมาเดือนแรกก็ดีทุกอย่างน้าพานู้นนี่ด้วยแต่พอนานไปเรื่อยๆ น้าก็เปลี่ยนไป น้าก็เหมือนจะหาเรื่องจับผิดเราตลอดเลย อะไรๆเราก็ผิดเสมอ แม้กระทั่งคราบดำที่ห้องน้ำ ทั้งที่เราไม่ได้อยู่ช่วงเวลานั้นโมโหมาก แต่ก็ต้องอดทน แต่พอนานไปก็มีเรื่องเกิดกับเราอีกมากมาย เช่น เราแพ้ควันบุหรี่จนทำให้เรามีผื่นขึ้น ทะเลาะกับน้าทุกวัน จนเราไม่ไม่มีความสุขเลย แต่ก็ต้องอยู่เพื่อทน บอกพ่อก็แล้ว แต่ไม่มีใครเชื่อเราเลย เราทะเลาะและมีปัญหากับน้าหนักขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้เราไม่สนิทกับใครในบ้านเลย เราเป็นไมเกรนและโรคซึมเศร้า อาการก็หนักขึ้น จนมีวันนึงเราทะเลาะกับน้าอีก เราคิดจะฆ่าตัวตายเพราะเรากดดันทุกทาง แต่สุดท้ายเราก็ทำได้แค่ร้องไห้และทำร้ายร่างกายตัวเอง อยากจะถามว่าเราควรอยู่ต่อหรือกลับต่างจังหวัดดีคะ #ปล.ขอความคิดเห็นที่เป็นผู้ใหญ่หน่อยคะ
ทะเลาะกะคนในบ้าน ควรทำไงคะ?