ขอกอดหน่อยได้มั๊ย

ล็อคอินนี้สร้างมาเพื่อระบายความรู้สึกเราโดยเฉพาะ...เราเป็นทอม เราเลิกกับแฟนมา 2 อาทิตย์แล้ว ยังทำใจไม่ได้เลิกงานก็ไม่อยากกลับห้อง ไม่อยากอยู่คนเดียว คิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน ภาพเค้ายังวนเวียนอยู่ในหัว ทุกมุมห้องมันมีแต่ความทรงจำ เตียงที่เค้าเคยนอน หมอนที่เค้าเคยหนุน เก้าอี้ที่เค้าเคยนั่ง เราว่ามันยิ่งกว่าความคิดถึง แต่มันคือความโหยหา
...เค้า เด็กผู้หญิงที่เข้ามาทำให้โลกเทาๆของเรามันสดใส
...เค้า ที่คนที่รู้จักทั้งเค้าแหละเราต่างบอกเราว่า เนี่ยมันพูดมากนะ จะทนมันได้มั๊ย
...เค้าที่พูดกับเราในวันแรกๆว่า "โลกของเค้ามันแย่นะ พี่จะรับมันได้มั๊ย"
...เค้า ที่พูดเสมอว่า "พี่ดีกับเค้ามาก จนไม่รู้ว่าถ้าเลิกกับพี่ เค้าจะเจอใครที่ดีแบบพี่มั๊ย"
...เค้าที่ ใส่ใจเรา ในสิ่งที่คนเก่าๆเราเคยมองข้าม
...เค้า คนที่ทำให้เราปฏิเสธการออกไปเจอคนอื่น
...เค้า คนที่ดึงเราเข้ามาอยู่ในโลกที่มีแต่เค้าและเรา
...และเค้า..คือคนทีคือคนที่ทิ้งให้เราอยู่ในโลกนี้คนเดียว
...เค้าคือคนที่สอนให้เรารู้จักคำว่า "ความรักไม่ใช่รางวัลตอบแทนของความดี"
...เข้าใจในเหตุผลที่เค้าไป อะไรหลายอย่างในตัวเรา ที่เค้าไม่ชอบมัน และหลายอย่างที่เราทำให้เค้าชอบไม่ได้
...วันนี้เราได้เห็น  รอยยิ้ม  เสียงหัวเราะ ท่าทางมีความสุขของเค้า ที่สาเหตุไม่ได้เกิดมาจากเราอีกแล้ว มันเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก
... "อยากจะบอกน้องว่า "ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมทุกอย่างมันยากไปหมด ทำไมมันเจ็บปวดกว่าทุกๆครั้งที่เคยผ่านมา ไม่รู้ว่าควรอวยพรให้น้องรักกับเค้าไปนานๆ หรือพี่ควรทำอะไรที่มันจะไม่ต้องทรมานแบบนี้ รักน้องนะ รักน้องมากจริงๆ"
แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  ปัญหาความรัก ประสบการณ์ความรัก ศาลาคนเศร้า
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่