ไปต่อหรือพอแค่นี้ กับความหึงห่วง

ผมเป็นคนเฟลลี่ พูดเก่ง เข้ากับคนได้ง่าย แต่ไม่ได้จีบผู้ญ ไปทั่ว ผมกำลังรับราชการที่เกี่ยวกับ น้ำ
ได้ย้ายกลับบ้านเกิด ที่พิดโลก กำลังวางแผนจะแต่งงานปี 63  ที่ทำงานใหม่ผมก็ชวนไปเที่ยว (ผมเคยทำงานที่นั้น) ภาคเหนือ  ด้วยรถตู้  ผมบอกกับแฟนว่าจะไป  แฟนตอบกลับว่า ผมจะต้องนั้งข้างสาวๆ ผู้หญิง ซึ่งที่จริงคนที่นั้นแก่มากแล้ว
ผมบอกว่าจะเอารถส่วนตัวไป แฟนบอกว่าผมจะไปรับ สาวๆอีก คืนนั้นเราทะเลาะกันหนักมาก ไม่โทรหากัน ได้3 วันแล้ว
นิสัยแฟน   นักสืบ
ชอบจับผิด โทรหาจะต้องเปิดวิดีโอ
ห้ามไปไหนที่มีผู้ ญ
3 ทุ่มต้องเข้าบ้าน
จะโทรหาจนกว่าจะรับ
ชอบคิดในแง่ลบ คิดว่าผมจะมีแต่คนอื่น
จนผมเสียความเป็นตัวตนไปแล้ว ต้องกลายเป็นคนกลัวแฟน  
แต่การทะเลาะกันครั้งนี้ อาจเป็นครั้งสุดท้ายกับความหึ่งห่วง เพราะตอนนี้เราทั้งคู่เงียบหายไม่ติดต่อกัน เธอคงโกรธผมมาก และครั้งนี้ผมจะไม่ง้อเธอเหมือนทุกครั้งที่ผ่าน ผมไม่อยากใช่คำว่า ทน ผมกลัวว่า ถ้าแต่งงานแล้วทะเลาะกัน ครอบครัวคงไม่มีความสุข ตอนนี้ ขอกำลังใจจากเพื่อนๆทุกคน จะมีวิธีไหน รับความหึ่งห่วงจากแฟนบ้าง ตอนนี้ จะรัก หรือ ทน