คิดยังไงกับเรื่องของเรา

คือเราชอบนักก๊ฬาปิงปองอยู่คนนึงเขาเป้นนักฬาเยาวชนทีมชาติตอนเราอยู่ม.2น้องพึ่งอยู่ม.1เข้ามาใหม่ๆเราก้ไม่รู้หรอกว่าเขาเป้นนักฬาเราชอบน้องเขาตั้งเเต่น้องเข้ามาตอนนั้นเราก้เเเค่เข้าไปขอเฟสเเค่นั้นน้องเขาก้มีการเเข่งเรื่อยๆปีนึ่งน้องก้มาเเค่ตอนสอบเท่านั้นเราได้เจอน้องเเค่ไม่กี่วันพอขึ้นม.3เราก้ได้เป้นตัวเเทนของเทศบาลไปเเข่งที่สระเเก้วเราได้เข้ารอบต่อที่เชียงใหม่ตอนที่ได้ไปเราไม่คิดว่าเราจะได้เจอน้องเราได้น้องห้องเดียวกะน้องเราไปก่อนน้องเเร้วน้องค่อยขึ้นเครื่องตามมาตอนนั้นประมาณเที่ยงคืนเราก้ยังไม่หลับเเค่หลับมาตั้งเเต่น้องเข้ามาในห้องเราได้ยิ้นเสียงน้องกินเเต่ข้างนานมากเเต่เราก้เเกล้งหลับไปงั้นเเหละพอตื่นเค้ามาเจอน้องเต็มๆเรยทำตัวไม่ถูกเรยน้องสวยมากเเระน่ารักมากน้องเเข่งก่อนเราวันนึ่งเราก้รอเป้นกำลังใจอยู่เรารู้อยู่เเร้วยังไงน้องก้ต้องทำได้พอวันต่อมาเราเเข่งน้องก้เเข่งเเต่ก่อนเราจะเเข่งครูก้โทรมาหาเเร้วครูก้บอกว่าน้องคือกำลังใจของหนูใช่มั้ยเราก้ตอบว่าช่ะเเร้วก่อนเเข่งเราก้คิดถึงเเต่น้องก้เเมทเเรกเราก้ชนะพอกลับมาห้องก้คุยกะน้องนิดหน่อยเเต่เราสองคนก้ต่างเร่นโทรสับกันวันที่น้องกลับครูที่ไปกะน้องก้บอกกับเราว่าน้องก้อยากเหมือนเราอยากมีเพื่อนอยากไปร.รทุกวันเหมือนเราเเต่การที่น้องเป้นนักกีฬาน้องเขาเลือกเเร้วครูฝากวันที่น้องไปร.รฝากดูเเลน้อง้วยเราเรยตอบครูไปว่าได้ค่ะเดี๋ยวหนูดูเเลน้องเองวันที่น้องกลับคือวันเเข่งของเราวันสุดท้ายเราเรยออกจากน้องเช้ามากน้องก้ยังคงนอนอยู่เราก้ใส่รองเท้าอยู่เราดูน้องไปด้วยน้องน่ารักมากๆเรยตั้งเเต่เรากลับจากเชียงใหม่เราก้สนิทกะน้องมากขึ้นน้องรู้ด้วยว่าเราปลื้มน้องมองเขามากขึ้นน้องชอบเเซวเราวันที่น้องมาเรากะน้องได้รับใบประกาศหน้าเสาธงพอรับเสดครูที่ช่วยเหลือเรื่องน้องตลอดเราก้บอกเราว่าถ่าบรูปคู่กะน้องก้ถ่ายอยู่ดีๆครูคงเห้นว่าเราเขิลมั้งเเร้วครูกะน้องก้กระซิบไรกันก้ไม่รุ้เเร้วถ่ายอยู่ดีๆน้องก้กอดเราเราก้พยายามหนีก้ว่าตอนนั้นเราเขิลจนร้องไห้เเร้วครูเรบบอกให้กอดน้องดีๆตั้งเเต่นั้นมาน้องก้ทำร้องไห้ใส่เราตลอดท่าน้องน่ารักมากอ่ะเขิลทุกทีที่น้องทำใส่พอวีนกลับครูก้เรียกเรามาถ่ายรูปกะน้องอีกที่เเร้วน้องก้กอดเราเราก้เขิลจนร้องไห้หนักมาเพราะรู้ด้วยเเหละว่าน้องจะไปพอวันสอบเทมอสุท้าบน้องก้มาสอบเสร็จกก้วันปัจฉิมเราเราคิดว่ายังไงน้องก้คงไม่สนใจเราหรอกคิดว่าคงไม่มีทางได้ใรจากน้องด้วยเเต่พอต้องเดิมผ่านม.1ม.2เเร้วต้องเดิมผ่านน้องน้องก้ของเราคือช็อกโกเเลตเเร้วก้ให้ที่มันเหมือนดอกไม้อ่ะเเค่เราไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไรก้เกือบร้องไห้เพราพเราไม่คิดว่าจะได้พอตอนกลางวันเราก้ให้ลูกปิงปองให้น้องเขียนให้เพื่อสื่อว่าน้องเป้นนักปิงปอง น้องก้เขียนให้เสดเเร้วก้ถ่ายรูปกะน้องเรารู้ว่ายังไงน้องก้ต้องกลับวันนี้เราเศร้ามากกลัวจะไม่ได้เจอน้องอีกก่อนที่ต้องจะกลับน้องบ๊าบบายเราเเร้วพูดว่ากลับล่ะคั้บเราใจหายเรยอ่ะกลัวว่าจะไม่ได้เจอ#คือเราเป้นผญ.ที่ชอบผญ.เเต่เราไม่รุ้ว่าน้องชอบผญ.รึปล่าวเเค่ครูบอกว่าน้องชอบผญ. เราบอกน้องว่าเราจะกลับมาหาวันที่น้องมาร.ร.