เรื่องของเรามันเริ่มมาจากตอนที่เราเรียนอยู่ปวช. 2 ขึ้น ปวช. 3 เราได้เจอกับรุ่นพี่คนนึงเค้าเป็นคนน่าตาดีในระดับนึงเลย ประกอบกับความขาว ความตี๋ของเค้ามันเลยทำให้ใครๆ ก็ชอบเค้า ไอเราก็น่าตาธรรมดาๆ ไม่ได้สวย ไม่ได้น่ารักอะไร ก็ได้เเค่ชอบเค้าแบบไกลๆ ไม่ได้กรี๊ดหรืออะไร แค่แบบได้มองก็พอ แต่บอกไว้ก่อนนะเราไม่ได้อยากได้เค้าเป็นเเฟนเลย ไม่หวังเลยก็ว่าได้ จนมีช่วงนั้นเราพึ่งอกหัก เราก็โพทรูป แคปชั่นประมาณเต๊าะเหยื่อหน่อยๆ เค้าก็มาไลค์เราทุกรูปเลยนะ โพทก็มาไลค์ เราก็ว่าเอ๊ะแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้อะไร เราลืมบอกว่าเราทำงานพาร์ทไทม์ด้วย ในห้างใกล้ๆ บ้านนี่แหละ ทำเฉพาะวันหยุดอะ เเต่เรื่องบังเอิญคือเราอะเห็นเค้าอยู่ในหมู่บ้านเราตอนเราไปทำงานอยู่บ่อยๆ เลยพึ่งเข้าใจว่าเค้าอยู่หมู่บ้านเดียวกับเรา มันก็น่าตลกดีนะ 55555555 คิดย้อนไปก็ขำเหมือนกัน เวลาเราไปทำงานเราก็ชอบไปเจอเค้าที่ร้านข้าวตลอด
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ร้านข้าวที่เราไปกินก็ส่วนมากมีแต่พนักงานห้างนั่นแหละ 5555555 เจอกันบ่อย แต่ก็ไม่เคยคุยกันนะ ไม่เคยทักหรืออะไรด้วย เราชอบกินชาเขียวที่อยู่ในห้าง แต่มันต้องเดินผ่านร้านที่เค้าทำงานอยู่ เค้าก็จะเห็นเราตลอด
.
.
.
.
.
จะมีคนมาอ่านไหมนะ เราอยากได้ความเห็นจัง
ความรักที่จะจบก็จบไม่ลง จะไปต่อก็ไปไม่ได้ :(
.
.
.
.
.
จะมีคนมาอ่านไหมนะ เราอยากได้ความเห็นจัง