ทำไมเพื่อนที่เราเล่นด้วยเมื่อก่อนเขาใจดีแต่ตอนนี้เขาใจแคบมาก

เมื่อก่อนเรากับเพื่อนเล่นด้วยกันสนิทกันมาก เราสนิทกับเพื่อนแค่ไม่กี่คน คนอื่นอาจมองว่าเราเป็นคนเงียบแต่จริงๆแล้วไม่ใช่เวลาอยู่กับกลุ่มเพื่อนจะเป็นคนที่เฮฮาอารมณ์ดี แต่บางครั้งเราก็ทะเลาะกันกับคนในกลุ่มคนนึง เวลาที่เราผิดเราก็ขอโทษ นับวันเวลาที่ทะเลาะจะทะเลาะกันค่อนข้างแรง แต่เราไม่เคยเถียงเพื่อนชนะเลย เราแพ้ตลอด แต่ครั้งไหนที่เรารู้ตัวว่าเราทำผิดเราก็ขอโทษเขา เวลาที่เพื่อนเรามีปัญหาเราก็แนะนำในสิ่งที่ดี แต่บางครั้งเพื่อนก็ไม่ยอมรับฟังคำแนะนำกลับทำปฏิกิริยาด้วยการพูดจาที่กระทบกระเทือนจิตใจเรา เวลาเพื่อนเราคนนั้นทะเลาะกับเรามีหลายครั้งที่เราไม่ผิดแต่กลับเป็นเพื่อนเราที่ผิด เขาไม่เคยเอ่ยปากขอโทษเราสักคำำ บางครั้งเราก็เครียดบางครั้งเราก็รู้สึกโดดเดี่ยว ไม่รู้จะไปพูดจะไปปรึกษาใคร แต่ครั้งนี้เรากับเพื่อนไม่ได้ทะเลาะกัน เรื่องมันเกิดขึ้นคือช่วงเช้าตอนที่เรียนขณะที่อาจารย์สอนเพื่อนเราคนนั้นก็นั่งโต๊ะข้างๆเรา เราแค่ถามเพื่อนประโยคเดียวแต่ดูเหมือนเขาจะรำคาญเราเราถามเขาก็ไม่ตอบ เราก็ไม่รู้นะว่าเราทำอะไรให้เขาทั้งๆที่เราแค่ถามเขาเรื่องปกติเกี่ยวกับการเรียนเขาก็ไม่ตอบเรา เราก็ไม่รู้จะพูดยังไงเราก็ไม่คุยกับเขาเลย บางครั้งเราคิดว่าเขาอาจจะไม่ชอบขี้หน้าเรา เราก็เคืองๆอยู่อยากจะถามนะแต่ไม่ถามดีกว่า เขาอาจจะไม่ใช่เพื่อนเราจริงๆก็ได้เพราะเวลาที่เขาทำผิดเขสไม่เคยขอโทษเราเลย มีเพียงแค่พ่อกับแม่ที่เวลาโทรมาหาเราแค่ได้ยินเสียงเราก็รู้สึกผ่อนคลายลง แต่ทั้งชีวิตเรามีเพื่อนที่เราสนิทจริงๆมีแค่คนเดียว แต่เพื่อนเราคนนั้นเขาไม่ได้เรียนที่เดียวกันกับเรา เพื่อนเราคนนั้นไม่ว่าเวลาที่เราจะเศร้าเขาเป็นคนที่เข้าใจเราดีที่สุด นอกเหนือจากพ่อแม่เราแล้วเราก็มีเพื่อนที่ดีกับเราจริงๆแค่คนเดียว ทุกวันนี้เรายิ้มไม่ค่อยออ ไม่เฮฮาเหมือนแต่ก่อน ความรู้สึกเหมือนไม่มีเพื่อน
#เพื่อนที่ดีกับเราจริงๆและเพื่อนคนที่เราทะเลาะด้วยคนละคนกันนะเผื่อว่าทุกคนจะเข้าใจผิด