คนใกล้ไม่รัก แต่คนไกลกลับรู้ใจกันไปหมด

ก่อนหน้านี้เราคบกับคนหนึ่ง คบได้เดือนกว่าๆ แต่เป็นช่วงที่ชีวิตเวิ่นเว้อสุด
ทะเลาะกันทุกวัน จนลงไม้ลงมือถึงได้เลิกกัน ไม่รู้เพราะอะไรแต่ไม่มีความสบายใจ
ทุกอย่างที่เราทำ เขามองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ พูดจาแต่ละคำมีแต่ทำร้ายจิตใจ
เจอหน้าเราก็แสดงท่าทีรำคาญ จนสุดท้ายผลักเราใส่เก้าอี้ จุดนั้นคือเราหมดใจจริงๆ ต่อให้รักยังไง
พอเลิกแล้ว เจอกันที่ทำงานก็อึดอัดเข้าไปอีก ทุกวันนี้ได้แต่เฉยให้มากที่สุด
จากตอนแรกที่มองว่าเป็นคนดี ตอนนี้เปลี่ยนไปหมด มีแต่ความโกรธเกลียด

พอเราเลิกได้สักพัก มีคนมาคุยด้วย จะว่าเพิ่งเข้ามาก็ไม่ใช่ เป็นเพื่อนในเฟสกันมาสักพักแล้ว
แต่ไม่เคยทักกัน ตอนแรกเรามองว่าเขาหยิ่ง ดูไว้ตัว จากเฟสสาวตรึมด้วย แต่พอได้คุยกันกลับสบายใจ
วันนั้น 14 กุมภา เขาทักแชทมา เราตกใจมาก จะว่าจีบก็ไม่ใช่แต่คุยกันได้เรื่อยๆ
ขนาดเราหน้าแตก เด๋อๆ โป๊ะกับเขา เขากลับบอกว่าเข้าใจ พูดให้เราสบายใจ
พอเรามารู้ตัวอีกที คุยกันมาจะเป็นเดือนแล้ว เวลาผ่านไปเร็วมาก ไม่เหมือนตอนเราคบคนนั้น 1 เดือนเป็นอะไรที่แย่สุดๆ
เรายังไม่ได้คิดว่ากับคนนี้จะเป็นยังไง แต่เขาบอกว่าจะมาหาเที่ยว เราก็โอเค เดี๋ยวเที่ยวเป็นเพื่อน

ความรู้สึกมันต่างกันมาก คนใกล้ไม่รัก แต่คนไกลกลับรู้ใจกันไปหมด