ลาออกแล้วออกไปเรียนสายที่ชอบโดยเฉพาะดีมั้ย?

คือตอนนี้เรา อายุ17 อยู่ม.5 ตอนนี้เราสับสนและเหนื่ยมากๆ เวลาเราเรียนวิชาเดียวที่เเม้หน่อยกิตจะน้อยเเต่เราก็ทุ่มกับมั่นสุดตัวเลยก็คือ ศิลปะ ส่วนวิชาอื่นๆเราก็เรียนในคาบพอได้เเบบ ครูถามมาเราก็เข้าใจในสิ่งที่เรียนเเละตอบได้ เเต่งานเยอะมาก OMG เราเเบบไม่อยากทำเลยอ่ะ ทำได้เเหละเเต่เราไม่มีความสุขเท่างานศิลปะ เกรด4วิชาศิลปะคือเราโอเคเเล้ว เรามีความคิดเเบบนี้ตั้งเเต่ม.4จะขึ้นม.5 แต่เราก็ทนเรียนมา จนแม่มาบอกกับเราว่า จบม.หกเเล้วจะให้เรากลับไปทำงานที่บ้าน1ปี(เรามาเรียนในกรุงเทพฯ)ตอนที่เราอ่านข้อความเเม่ ความคิดแรกคือ เราจะไม่ได้เข้ามหาลัยพร้อมเพื่อนหรอวะ?  แล้วผ่านไปปีนึงแล้วเราจะยังอยากกลับไปเรียนอยู่มั้ย? เเล้วเราก็คิดไว้ว่าเออจะเข้ามหาลัยนะ จะทนเรียนเพื่อที่จะได้ไปเข้าคณะที่ตรงกับสิ่งที่เราชอบ เราก็เฟลเลยหมดแพชชั่น การบ้านไม่อยากทำ รร.ไม่อยากไป จนตอนนี้ก็โดดสอบเพราะต้องตามงานค้าง จนตอนนี้ทำงานวิชาศิลปะก็แบบเอ๊ย คือทำชุ่ยๆส่งไปให้ได้คะเเนนก็ได้ไง เเต่เราทำไม่ได้อ่ะ ต้องออกมาสวย ไม่เหมือนใคร ต้องผ่านการคิดมาเเล้ว เหนื่อยนะแต่มีความสุขอ่ะ เวลางานออกมาเเล้วเออเราพอใจ เเล้วหันไปมองงานสมุดต่างๆของวิชา สังคมเอย อะไรเอย ก็เหนื่อยอ่ะ
ออกมาเรียนสิ่งที่ชอบเลยดีมั้ยคะ
หรือมีความเห็นยังไง จะให้กำลังใจก็ได้ค่ะ 🙇‍♂️🙇‍♂️

---

ปล.เราลูกคนกลางค่ะพี่คนโตพึ่งเรียนมหาลัย ปี1 อายุ21