สวัสดีคะ ขออนุญาติใช้พื้นที่ตรงนี้ระบายความรู้สึกผ่านตัวอักษร
เรา กับแฟน คบกันมา เข้าปีที่5 ค่ะ เป็นผู้หญิงทั้งคู่ แรกๆโครตดีเลย บอกก่อนนะว่า ช่วงที่รู้จักกับแฟน แฟนเป็นทอม แต่ ด้วยหลายๆอย่าง ที่ไม่ขอเล่า นะคะ เเฟนหันมาแต่งตัวเป็นผู้หญิงเราก็โอเคร รักเหมือนเดิม ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ เราเป็นคนซื่อสัตย์ทั้งต่อหน้าและลับหลัง เรามีความสุขมากทุ่มเท มาก สุดท้าย มันไม่ได้สวยงามเหมือนที่คาดหวังหวัง เมื่อแฟนเราไปคุยกับผู้ชาย เราก็กลายเป็นตัวเลือกที่แฟนไม่เลือก เราไม่เคยเผื่อใจเรื่องแบบนี้เลยเพราะไว้ใจ มีปัญหากับผู้ชายคนนี้ตลอด เรากับกแฟนอายุ 27-28 ส่วน ผู้ชายอายุ 21 กำลังเกณทหาร แฟนบอกเลือกไม่ได้ หลายอย่างคำพูด บางคำทำให้เราคิดมาก เราอดทนอยู่ ด้วยความทรมานที่ต้องรับรู้เรื่องผู้ชายคนนี้ ประมาน 5 เดือน จนเราไม่ไหวแล้ว เราเดินออกมา ทั้งที่ยังรัก ทุกวันนี้เราอยู่คนเดียว แต่ติดต่อกับแฟนทุกอย่าง คุยกันทุกเวลา โทหา ชวนไปกินข้าวทำตัวเหมือนหลอกตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แฟนก็เหมือนจะอึดอัด เเต่เขาไม่กล้าพูดเพราะ สงสารเรา เราร้องให้ทุกคืน นอนไม่หลับ
ใจนึงก็คืดว่าความรักแบบนี้ มันไม่แน่นอนแล้วเราต้องเป็นมากถึงขนาดนี้เลยเหรอ ในเมื่อเดินออกมาเอง ควรหยุดมั้ยค่ะ ควรขาดการติดต่อมั้ย
เอาจริงๆลึกๆแล้วเราทำใจไม่ได้ เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเค้าในชีวิตประจำวัน หรือว่านีคือช่วงแรกๆ ของการเดินออกมาเราก็ไม่รู่ ช่วงที่เราเดินออกมามีคนอื่นเข้ามาในชีวิตเราเยอะมาก แต่เรากลับบอกทุกคนว่าเรามีแฟนแล้ว
ทรมานนะคะ รู้สึกแย่ แต่ท้อไม่ได้เรามีภาระอีกเยอะ ต้องทำงาน ทุกครั้งที่ทำงานทุกนาทีเราก็คิอดถึงแฟนตลอด
หลังจากนี้เราไม่รู้ว่าชีวิตเราไปต่อได้สักแค่ไหน
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณทุกคำแนะนำ ณ ตรงนี้ นะคะ
ควรทำยังไงดี หลอกตัวเองต่อไปไม่ไหวแล้ว
เรา กับแฟน คบกันมา เข้าปีที่5 ค่ะ เป็นผู้หญิงทั้งคู่ แรกๆโครตดีเลย บอกก่อนนะว่า ช่วงที่รู้จักกับแฟน แฟนเป็นทอม แต่ ด้วยหลายๆอย่าง ที่ไม่ขอเล่า นะคะ เเฟนหันมาแต่งตัวเป็นผู้หญิงเราก็โอเคร รักเหมือนเดิม ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ เราเป็นคนซื่อสัตย์ทั้งต่อหน้าและลับหลัง เรามีความสุขมากทุ่มเท มาก สุดท้าย มันไม่ได้สวยงามเหมือนที่คาดหวังหวัง เมื่อแฟนเราไปคุยกับผู้ชาย เราก็กลายเป็นตัวเลือกที่แฟนไม่เลือก เราไม่เคยเผื่อใจเรื่องแบบนี้เลยเพราะไว้ใจ มีปัญหากับผู้ชายคนนี้ตลอด เรากับกแฟนอายุ 27-28 ส่วน ผู้ชายอายุ 21 กำลังเกณทหาร แฟนบอกเลือกไม่ได้ หลายอย่างคำพูด บางคำทำให้เราคิดมาก เราอดทนอยู่ ด้วยความทรมานที่ต้องรับรู้เรื่องผู้ชายคนนี้ ประมาน 5 เดือน จนเราไม่ไหวแล้ว เราเดินออกมา ทั้งที่ยังรัก ทุกวันนี้เราอยู่คนเดียว แต่ติดต่อกับแฟนทุกอย่าง คุยกันทุกเวลา โทหา ชวนไปกินข้าวทำตัวเหมือนหลอกตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แฟนก็เหมือนจะอึดอัด เเต่เขาไม่กล้าพูดเพราะ สงสารเรา เราร้องให้ทุกคืน นอนไม่หลับ
ใจนึงก็คืดว่าความรักแบบนี้ มันไม่แน่นอนแล้วเราต้องเป็นมากถึงขนาดนี้เลยเหรอ ในเมื่อเดินออกมาเอง ควรหยุดมั้ยค่ะ ควรขาดการติดต่อมั้ย
เอาจริงๆลึกๆแล้วเราทำใจไม่ได้ เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเค้าในชีวิตประจำวัน หรือว่านีคือช่วงแรกๆ ของการเดินออกมาเราก็ไม่รู่ ช่วงที่เราเดินออกมามีคนอื่นเข้ามาในชีวิตเราเยอะมาก แต่เรากลับบอกทุกคนว่าเรามีแฟนแล้ว
ทรมานนะคะ รู้สึกแย่ แต่ท้อไม่ได้เรามีภาระอีกเยอะ ต้องทำงาน ทุกครั้งที่ทำงานทุกนาทีเราก็คิอดถึงแฟนตลอด
หลังจากนี้เราไม่รู้ว่าชีวิตเราไปต่อได้สักแค่ไหน
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณทุกคำแนะนำ ณ ตรงนี้ นะคะ