เริ่มจากเมื่อก่อน เราเคยชอบคนๆหนึ่ง ชอบมากชอบอยู่ประมาณสามปีเกือบสี่ปี เขาก็เหมือนกึ่งๆจะชอบเรา แบบบางครั้งก็ชอบแกล้ง เป็นห่วง ชอบมองแล้วยิ้ม ชอบนอนเอาหัวมาพิงเรา เขาก็มีแฟนนะ มีเหตุการณ์หนึ่ง ที่เขาเดินมากับแฟนของเขา เกือบจะถึง ห่างประมาณ 6-7 เมตร เขาก็เห็นเรานั่งอยู่ แล้วเขาแบบเห็นเรานั่งอยุ่ เขาเลยพยายามผลักแฟนเขาแบบอย่าเดินมาน่ะ เขาทำหน้าไม่ค่อยokเหมือนแบบแฟนจับได้ว่าทำผิด จนแฟนเขาไปแบบนี้อยู่ประมาณ สามวัน เราก็แบบ ทำไมต้องทำแบบนี้ เป็นแบบนี้อยู่หลายครั้ง บางครั้งคุยโทรศัพท์กับแฟน แต่มองเรา ฉันงงไปสิ จนเขาจบ เวลาคือสิ่งที่ช่วยลืมนี้แหละสำหรับเรา พอออีกคนรุ่นน้อง เกือบปี ก็ได้ใกล้ชิด คุยกัน แบบสนิท จนเขาออก ก็ผ่านไป พอมาอีกคน ก็เกือบปีเช่นกัน กับคนนี้ก็ค่อนข้าง ok ก็สนิทในระดับนิดหนึ่ง สนิทเนื่องจากแฟนของเขาคือเพื่อนห่างๆของฉัน เจ็บไม่ล่ะ ได้ซ้อนท้ายรถ คุยปกติ เจ็บสุด ก็ตอนที่เขามาถามเราว่า พี่เห็นแฟนผมไหม คือตอนนั้นเขากำลังทะเลาะกัน ทุกครั้งที่เราเจอเขามันคือเรื่องบังเอิญที่เขาได้เจอเธอทุกๆครั้ง คือเราสัมผัสได้ตัวเอง ก็เลยตัดใจ จนตอนนี้เริ่มอีกแล้ว คือเขาคือคนสนิทไง และที่สำคัญช่วงนี้เราคุยกัน ก็เลยอยู่แบบนี้ ก็มีความสุข กลัวถ้าวันหนึ่งจะไม่ได้คุยกันเหมือนเดิม จนตอนนี้ก็จบแล้ว เริ่มชีวิตใหม่ ในรั้วมหาลัย
ตลกดีเนอะ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยสมหวังเรื่องความรักเลย สมหวังในแบบที่คนแอบชอบเขาอยากมีคือได้ใกล้ชิดได้คุยเห็นรอยยิ้ม แต่ฉันก็ไม่เคยข้ามเขตนั้นมาได้เลย มีสิทธที่ได้คุยได้ใกล้ชิด แต่ไม่มีสิทธคบ. จะมีใครเหมือนเรามั้งไม่นะ.
สมหวังแค่ใกล้ชิด.ซึ่งไม่มีสิทธได้คบ??????
ตลกดีเนอะ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยสมหวังเรื่องความรักเลย สมหวังในแบบที่คนแอบชอบเขาอยากมีคือได้ใกล้ชิดได้คุยเห็นรอยยิ้ม แต่ฉันก็ไม่เคยข้ามเขตนั้นมาได้เลย มีสิทธที่ได้คุยได้ใกล้ชิด แต่ไม่มีสิทธคบ. จะมีใครเหมือนเรามั้งไม่นะ.