สวัสดีค่ะ ตั้งกระทู้ครั้งแรกพิมไม่รู้เรื่องอภัยด้วยนะค๊าาา (เพราะปกติพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง)
คือเริ่มจากเราเป็น นศ.จบใหม่ แล้วก็อยากมาลองทำงานตามสายงานที่เรียนมาดู หางานยากมากสัมภาษณ์เยอะสุดตั้งแต่บริษัทเล็กจนถึงขนาดใหญ่ ในครั้งแรก ได้งานเซลค่ะแต่ก็แบบ เอาว่ะ! ลองทำเซลแบบพวกโลจิสติกส์ทั่วไป ทำไปก็แบบงานมันไม่ใช่ทำได้3เดือนก็ลาออกค่ะ แต่ก็แอบคิดนะว่าเราอดทนน้อยไปรึป่าว? แต่ก็ลาออกมาแล้วมาหางานใหม่ทีนี้ว่างงานหลายเดือนเลยค่ะ
จนมาได้งานใหม่ในต้นปีนี้ เป็น บริษัทต่างชาติ ก็ถือว่าเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เลยนะ ดีใจมากทุกอย่างดูดีดูมั่นคงสุดๆ จนได้มาทำงานในออฟฟิต ทุกอย่างก็ดูยากเพราะอาจจะไม่มีประสบการืแต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ แค่สังเกตุตัวเองว่า เราพูดน้อยลงยิ้มน้อยลง จนแฟนถามว่าช่วงนี้เป็นอะไรไม่ค่อยพูดเลย เราเลยเอากลับมาคิดว่า เออจริงว่ะ
อยากถามเพื่อนๆว่าเป็นปกติใช่ไหมที่ทำงานแล้วเปลี่ยนไปไม่เป็นตัวเองจากคนช่างพูด หัวเราะ ยิ้มแย้มก็เริ่มนิ่งๆ ถ้าเราเป็นอย่างนี้ต่อไปเราจะมีความสุขจริงๆใช่ไหม เพราะเราชอบตัวตนของเรามากที่อารมดี หรือสังคมการทำงานจะค่อยๆกลืนกินจนเราเปลี่ยนไปในที่สุด....
คุณเคยทำงาน จนรู้สึกว่าสูญเสียความเป็นตัวเองไปไหม?