คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
คิดง่ายๆ ถ้า จขกท.ไม่มีแม่ กับ ยาย จะรอดมาถึงตอนนี้มั้ย
ผมเคยน้อยใจยายตอนเด็กๆ เพราะยายรักลูกของน้ามากกว่าผม จนผมจบทำงานก็แทบไม่ได้ไปมาหาสู่ยายเลย จนยายเสียไปแล้วผมเริ่มมาสำนึก ถึงยายจะรักเราน้อยกว่าหลานอีกคน แต่ยายก็รักเราอ่ะ หาข้าว หาน้ำ ให้เรากิน ทำไมเราไม่คิดจุดนั้นบ้าง เอาเรื่องหนึ่ง ไปกลบเรื่องดีๆ หลายร้อยเรื่องที่ ยายทำให้เรา มาสำนึกตอนนี้ก็ได้แค่ทำบุญ อุทิศส่วนกุศลไปให้
แต่ แม่ กับ ยาย จขกท.ยังมีชีวิตให้ จขกท.ตอบแทน ถือว่า โชคดีกว่าผม
ผมเคยน้อยใจยายตอนเด็กๆ เพราะยายรักลูกของน้ามากกว่าผม จนผมจบทำงานก็แทบไม่ได้ไปมาหาสู่ยายเลย จนยายเสียไปแล้วผมเริ่มมาสำนึก ถึงยายจะรักเราน้อยกว่าหลานอีกคน แต่ยายก็รักเราอ่ะ หาข้าว หาน้ำ ให้เรากิน ทำไมเราไม่คิดจุดนั้นบ้าง เอาเรื่องหนึ่ง ไปกลบเรื่องดีๆ หลายร้อยเรื่องที่ ยายทำให้เรา มาสำนึกตอนนี้ก็ได้แค่ทำบุญ อุทิศส่วนกุศลไปให้
แต่ แม่ กับ ยาย จขกท.ยังมีชีวิตให้ จขกท.ตอบแทน ถือว่า โชคดีกว่าผม
แสดงความคิดเห็น
ปัญหาด้านความรู้สึกต่อครอบครัว
แม่ทํางานไม่มีเวลาดูแลอยู่ไกลห่างกันเกือบ6-7ปีไม่ค่อยได้ดูแลเลยห่างกัน
ผมก็ดูแลตัวเองอยู่กับยาย ยายก็เคยรักผมแต่เขาก็ชอบทําร้ายความรู่สึกผมแต่เด็กๆแต่ผมก็ไม่ได้หมายความว่าเขาทําผมเสียใจแต่เขาไม่เคยขอโทษกับสิ่งที่เขาทําลงผมขอพูดเลยว่าผมผมเลยจํามาตั้งแต่เด็กว่าพอโตขึ้นจะสนองคืนแต่พอผมโตไปผมกลับรู้สึกห่างกับครอบครัวเรื่อยๆจนผม20ปีครอบครัวผมทั้งแม่ทั้งยายก็พยายามขอความรักจากผมอ้อนผมผมไม่รู้นะว่าเขาขอทําไมเพราะผมรักเขาแต่ในใจอีกด้านนึงก็ไม่ยาอกให้เพราะผมรู้สึกหดหู่กับครอบครัวที่ทั้งแม่และะยายที่เมื่อก่อนไม่ค่อยสนใจผมมาขอตอนผมโตจนเรียนในมหาลัยเขาก็มาขอความรักมากขึ้นผมพูดตรงๆว่าลําคาญจริงๆผมไม่ควรรู้สึกแบบนี้แต่ว่าปัจจุบันนี้ผมรู้สึกแบบนี้จริงๆ
***เอาจริงๆเลยผมเครียดมากๆครับ ผมควรทําอย่างไรดีครับแนะนํามาเลยครับขอตรงๆผมจะแก้ไขครับ