เรื่องมันมีอยู่ว่า เราแต่งงานมาสามปีละ แต่คบกันมาสิบปีแล้ว รู้จักกันตั้งแต่เราอยู่ ม.4 เค้าอยู่ ม.2 ตอนนี้เราอายุ 26 ปี เค้าอายุ 24 ปี
เรายังไม่มีลูก แต่มีรถ มีบ้านที่ซื้อด้วยกัน พ่อแม่เค้า พ่อแม่เรา ก็เข้ากันได้ดี พ่อแม่เค้าเกื้อหนุนเราสองคนทุกอย่าง พ่อแม่เราก็เช่นกัน สิ่งแวดล้อมภายนอกแทบไม่มีปัญหาอะไรเลย แต่มันมีช่วงนึงที่เค้าป่วย หลังจากเราแต่งงานกันได้ห้าเดือน เค้าป่วยเป็นโรคไทรอยด์เป็นพิษ พ่อแม่เค้าให้เค้ากลับไปรักษาตัวที่บ้านที่อยู่ต่างจังหวัด ตอนนั้นเรายังไม่ได้ซื้อบ้านด้วยกัน เค้าลาออกจากงานและกลับบ้านไปราวๆ สามเดือน เพื่อรักษาตัว เราต้องทำงานอยู่ที่ชลบุรีคนเดียว ตอนนั้นที่ต้องอยู่คนเดียว เราโอเคและมีความสุขมากเลย เราอยากกิน อยากนอนตอนไหนเราก็ทำ แต่เราไม่ใช่คนติดเที่ยว ติดเพื่อนนะ เราเป็นคนโรคส่วนตัวสูงด้วยซ้ำ แล้วพอหลังจากที่เค้ากลับมาทำงานที่นี่อีกครั้ง เค้าได้เข้ากะ อาทิตย์เว้นอาทิตย์ คือเราจะได้เจอกันอาทิตย์เว้นอาทิตย์ เรารู้สึกว่าเรามีความสุขตอนอยู่คนเดียวมากกว่าอยู่กับแฟน แฟนเราค่อนข้างหัวโบราณ ชอบตักเตือนแม้แต่เรื่องเล็กน้อย เราคนหัวรั้น ไม่ชอบให้ใครสั่งหรือย้ำบ่อยๆ เราไม่โอเคแต่เรากลัวว่ามันจะดูใจร้ายเกินไปถ้าจะบอกเลิกกันเพราะเหตุผลนี้ แฟนเราเป็น ผช ที่ดีในระดับนึง ไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ไม่ติดเพื่อน ประหยัด มีความคิดค่อนข้างโตกว่าอายุ แต่เราเป็น ผญ ที่มีโรคส่วนตัวสูง เอาแต่ใจก็ค่อนข้างหนัก เราไม่มีความสุขและเราก็อยากให้เค้าเข้าใจเรา เราควรจะบอกเค้ายังไงดี พ่อแม่เค้า พ่อแม่เรา เราจะอธิบายให้ฟังยังไงดี
ดูใจร้ายเกินไปไหม ถ้าจะบอกเลิกแฟนที่คบกันมาสิบปี เพราะอยากอยู่คนเดียว
เรายังไม่มีลูก แต่มีรถ มีบ้านที่ซื้อด้วยกัน พ่อแม่เค้า พ่อแม่เรา ก็เข้ากันได้ดี พ่อแม่เค้าเกื้อหนุนเราสองคนทุกอย่าง พ่อแม่เราก็เช่นกัน สิ่งแวดล้อมภายนอกแทบไม่มีปัญหาอะไรเลย แต่มันมีช่วงนึงที่เค้าป่วย หลังจากเราแต่งงานกันได้ห้าเดือน เค้าป่วยเป็นโรคไทรอยด์เป็นพิษ พ่อแม่เค้าให้เค้ากลับไปรักษาตัวที่บ้านที่อยู่ต่างจังหวัด ตอนนั้นเรายังไม่ได้ซื้อบ้านด้วยกัน เค้าลาออกจากงานและกลับบ้านไปราวๆ สามเดือน เพื่อรักษาตัว เราต้องทำงานอยู่ที่ชลบุรีคนเดียว ตอนนั้นที่ต้องอยู่คนเดียว เราโอเคและมีความสุขมากเลย เราอยากกิน อยากนอนตอนไหนเราก็ทำ แต่เราไม่ใช่คนติดเที่ยว ติดเพื่อนนะ เราเป็นคนโรคส่วนตัวสูงด้วยซ้ำ แล้วพอหลังจากที่เค้ากลับมาทำงานที่นี่อีกครั้ง เค้าได้เข้ากะ อาทิตย์เว้นอาทิตย์ คือเราจะได้เจอกันอาทิตย์เว้นอาทิตย์ เรารู้สึกว่าเรามีความสุขตอนอยู่คนเดียวมากกว่าอยู่กับแฟน แฟนเราค่อนข้างหัวโบราณ ชอบตักเตือนแม้แต่เรื่องเล็กน้อย เราคนหัวรั้น ไม่ชอบให้ใครสั่งหรือย้ำบ่อยๆ เราไม่โอเคแต่เรากลัวว่ามันจะดูใจร้ายเกินไปถ้าจะบอกเลิกกันเพราะเหตุผลนี้ แฟนเราเป็น ผช ที่ดีในระดับนึง ไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ไม่ติดเพื่อน ประหยัด มีความคิดค่อนข้างโตกว่าอายุ แต่เราเป็น ผญ ที่มีโรคส่วนตัวสูง เอาแต่ใจก็ค่อนข้างหนัก เราไม่มีความสุขและเราก็อยากให้เค้าเข้าใจเรา เราควรจะบอกเค้ายังไงดี พ่อแม่เค้า พ่อแม่เรา เราจะอธิบายให้ฟังยังไงดี