สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรากำลังจะเข้ามหาลัยปี1 เป็นเด็ก62 ด้วยความที่บ้านมีน้าเป็นราชการ เค้าจึงอยากให้เราเรียนอะไรที่จบมาแล้วได้ทำ แต่เราเรียนสายวิทย์-คณิต หัวไม่ไปด้านนั่นเลยค่ะพี่เราเรียนสายนี้เพราะเราชอบวิทยาศาสตร์มากๆ แต่คณะที่เราจะเข้าก็ไม่ได้ตรงสาย คือเราอยากเข้าคณะสถาปัตยกรรม มช เก็บเงินไปติวเองที่กรุงเทพข่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ที่บ้านไม่ค่อยซับพอรืตเพราะไม่อยากให้เข้า พูดตัดกำลังใจตลอดว่าทำไม่ได้โดยเฉพาะหน้าคนโต ส่วนน้าคนเล็กก็จะไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่น้าทั้งสองคนเป็นคนส่งเราเรียนมาตั่งแต่แม่ป่วย ส่วนพ่อทิ้งไปตั้งแต่ยังอยู่ในท้องแม่ เราเลยไม่กล้าเถียงอะไรกับเค้า น้าคนโตมักจะพูดว่าเป็นจ้าราชกาลมันดีกู้เงินก้ได้วันหยุดก็เยอะนั่งหน้าคอมสบายๆ เรียนสถาปัตย์เงินเดือนเท่ากันได้หยุดวันเดียวต่ออาทิตย์ แก่ไปก็โดนไล่ออก ไม่มั่นคง แก่ก็จะพูดแบบนี้ตลอด อีกอย่างค่าเทอมค่อยข้างสุงน้าก็บอกต้องกู้กยศ นะ ไม่กู้ไม่ไหวเราก็โอเค ส่วนตัวคิดว่าเราอาจจะเป้นภาระของน้าที่ต้องมาส่งเรียน น้าไม่ค่อบพูดว่าคณะนี้มันแพงค่าใช้จ่ายสูง เลยพยายามแนะนำคณะที่ค่าเทอมไม่แพงให้เรา แนะนำให้ไปสอบนายสิบบ้าง แต่ตอนนี้เราคิดว่าถ้าเราเรียนคระที่เราไม่ชอบเรา เราจะไหวไหม แบ้วพอได้ทำงานเราตะฟืนทำเราจะมีความสุขไหมส่วนตัวเราชอบงานอิสระมากกลัวไม่จำเจ เรามีความฝันมีสิ่งที่อยากทำ แล้ตอนนี้เรากลัวตัวเองเป้รโรคซึมเศร้า เพื่อนๆก็บอกว่าลองไปหาหมอดูไหม เราว่าเราจะหาเวลาไปอยู่ เพราะมีหลายๆอย่างเข้าข่าย ช่วงที่ผ่านก็เคยคิดจะฆ่าตัวตายเพราะรู้สึกตัวเองเป้นตัวปัญหาโดนกดดันพูดตัดกำลังใจ แต่ก็กลัวตายแล้วก็ยังอยากตอบแทนยายคนที่รักและเข้าใจเราตบอด ยังอยากดูแลแม่ ยังต้องตอบแทนผู้ที่มีพระคุณกับเรา
ที่บ้านอยากให้เป็นข้าราชการ