เรื่องมีอยู่ว่าผมเป็นผู้ชายปกติทั่วไป คบเพื่อนทั้งชายและหญิง หลายคนก็มองว่าเป็นเกย์ เป็นกระเทยบ้าง เป็นผู้ชายปกติบ้าง ไม่รู้ผมอาจจะเหมือนมั้ง แต่โดยส่วนตัวผมไม่ได้ปิดกั้นตัวเองนะว่าจะหญิงหรือชาย ล่าสุดก็พึ่งอกหักจากผู้หญิงคนหนึ่งมา แต่ผมเวลาเห็นผู้ชายหน้าตาดีก็มองนะ ออกแนวอิจฉา เข้าเรื่องจริงๆเลยคือผมเคยมีรุ่นพี่ผู้ชายทักมาคุยด้วยตอนม. ต้น ตอนนั้นผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย เพราะตั้งแต่เด็กคนจะชอบล้อว่าผมเป็นตุ๊ดเพราะผมชอบเล่นกับกลุ่มผู้หญิง (พอโตมาผมก็คบกับผู้หญิงปกติ แต่เลิกไปเพราะตอนนั้นยังเด็ก ไม่อินกับความรัก ที่คบไปเพราะอยากรู้)  ตอนนั้นผมมีความรู้สึกแปลกใหม่มากที่มีรุ่นพี่คนนี้ทักมา ก็คุยกันเป็นพี่น้อง จนวันนึงเค้าขอเบอร์ และก็ให้ไป เค้าบอกว่าโทรฟรีเลยอยากมีคนให้โทรหา หลังจากนั้นพี่เค้าก็โทรมาทุกวันหลังเลิกเรียน คุยกัน จนผมรู้สึกคิดว่าพี่เค้าต้องชอบเราแน่ๆ แต่ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองชอบนะครับ จนคุยกันในเฟสได้เป็นปี ช่วงเวลาที่คุยกันพี่เค้าดีกับผมมาก ช่วยเหลือ ให้คำปรึกษา จนวันหนึ่งเราเริ่มคิดว่าเราชอบ และในตอนที่เรารู้ว่าตัวเรารู้สึกชอบเขาละ ซึ่งก็เป็นตอนที่เขาเริ่มห่างๆออกไป เริ่มไม่สนใจเหมือนแต่ก่อน จนในที่สุดก็หายไปจากชีวิตเราไปเลย
... หลังจากที่เลิกคุยกันผมเหมือนยังค้างคากับพี่เค้าว่าสุดท้ายแล้วเค้ารู้สึกยังไงกับเรา เพราะเค้าไม่เคยพูด จนเลิกคุยก็ไม่ได้รู้อะไรเลย จนมาวันหนึงเขาก็มีแฟน และวันนั้นทำให้ผมรู้เลยว่า เราคงชอบพี่เค้าแล้วล่ะ มันเจ็บมากจริงๆ ผมเพ้อหนักมาก เพ้อถึงขั้นที่ว่ามองหาเขาในที่ที่เราไปทุกที่ที่คิดว่าจะมีเขาหรืออาจจะบังเอิญเจอ ผมปิดกั้นตัวเองและเก็บความรู้สึกแบบนี้มาตั้งแต่ม. 4-ขึ้นปี1
... ตอนที่ผมขึ้นปีหนึ่ง ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมตัดสินใจกดฟอลไอจีเขาอีกครั้งหลังจากบล็อกไปนาน แล้วก็ใจกล้าไปตอบกลับสตอรี่อีก เขาก็งงว่าอยู่ดีๆมาได้ไง ผมจึงใช้โอกาสนี้เคลียร์ตัวเองด้วยการขอเบอร์เขาแล้วโทรหา
... ผมถามไปว่าจำเรื่องราวที่ผ่านมาได้มั้ย เค้าก็บอกว่า "จำไม่ได้หรอกนานแล้ว" ผมเลยบอกว่า "แปลกเนาะ แต่ผมจำได้หมดทุกอย่างเลย" แล้วเค้าก็เงียบไป จนผมตัดสินใจสารภาพออกไปว่าตอนนั้นผมชอบนะ และถามเค้าว่าที่มาคุยตอนนั้น ได้ชอบผมมั้ย.. เค้าก็เหมือนไม่อยากตอบ ผมกำลังจะเปลี่ยนเรื่องคุย อยู่ดีๆก็บอกว่า "ก็ชอบแหระมั้ง" ผมเลยเข้าใจ ไม่ว่าเพราะอะไร พอผมได้ยินแบบนั้นเหมือนผมได้แก้ปมเชือกเลย แล้วผมก็ถามเกี่ยวกับแฟน ซึ่งคนที่คบกันตอนนี้ก็เปนคนเดียวกับตอนที่ทิ้งผมไปคุยนั่นแหระ5555 (คบกันนานจัง)  
... หลังจากนั้นผมก็ตัดใจได้เลย ประหลาดมาก55555
... นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมตั้งคำถามตัวเองว่า เราชอบผู้ชายหรอ แต่เราก็ชอบผู้หญิงนะ หรือยังไง ผมไม่เคยบอกใครว่าชอบผู้ชาย แต่บางทีผมก็ชอบคิดว่า การที่มีคนแบบพี่เค้าที่ทักมาคุย มาห่วงใย ให้คำปรึกษาแบบนี้ก็ดีนะ ซึ่งตอนนี้ผมมันไม่มีเลย5555 มีบ้างที่มองผู้ชาย แต่ไม่คิดจะไปสานต่อหรือไปถึงขั้นเข้าไปคุย มีมองผู้ชายหน้าตาดีๆ แต่อย่างที่บอกข้างต้นส่วนมากจะอิจฉามากกว่า บางทีก็ชอบคิดว่าเขาอาจจะสนใจและเขาหาเรานะ 5555 (มโนเก่ง)
... ถ้าทักหาผู้ชายมันก็แปลกๆ เขินๆ รู้สึกเป็นสาวน้อยไป เลยอยากถามเพื่อนๆว่า
ผมควรจะทำยังไงกับตัวเองดี5555